Not Like Most Love Stories (NL)

61. The Talk

Noah's POV:

'EMILY!' roep ik door de deur, aangezien ze niet opent als ik aanbel of klop. 'Wat moet je zo vroeg?' vraagt ze, nog half slapend. Ik moet lachen, omdat ze er als een zombie uitziet. 'Waarom ben je nog niet klaar?' 'Klaar voor wat?' Ik lach en loop langs haar naar binnen. Waarom is ze nog niet klaar?  'Om Aiden op te halen..' zeg ik zacht en ze kijkt me vragend aan. 'Hij komt pas over twee weken toch?' vraagt ze en ik schud mijn hoofd. 'Hij is net opgestegen.'zeg ik en zie haar van binnen al flippen. 'Goedemorgen.' zegt een half slapende Isaac en hij knipoogt naar me. Ik rol met mijn ogen en trek Emily mee de keuken in.

 'Waarom is hij hier alweer blijven slapen?' vraag ik en ze haalt haar schouders op. 'Hij wou niet naar huis en hij moet toch zo weg, naar werk.' zegt ze alsof het niets is. 'Dan ga ik Aiden ophalen, maar ik denk niet dat hij blij gaat zijn als hij hem ziet.' zeg ik en Emily haalt haar schouders op. 'Ik breng de kinderen naar de crèche, dus komt goed.' zegt ze en ik knik. 'Tot zo dan.' zeg ik en ik geef haar een snelle knuffel. 'Tot zo.' zegt ze en ze loopt de slaapkamer in. Hopelijk flipt Aiden niet echt als hij thuiskomt? Ik stap in mijn auto en rij naar Schiphol om Aiden op te halen. 

Anderhalve maand is al voorbij en Emily kan het alleen nog maar hebben over die Isaac gast. Alsof Aiden niet meer bestaat. Wat begrijpelijk is aangezien hij niks meer van zich laat horen. Iedereen gaat gewoon verder met leven, maar alsnog is het raar. Isaac is ook gewoon een rare gast. Ik bedoel, hij weet dat Emily en Aiden een relatie hebben en toch is hij er telkens wanneer ze iemand nodig heeft. Emily zegt wel heel vrolijk dat hij homo is, maar ik weet het niet zo zeker. Ik wil ook niet haat gooien op hun vriendschap, want dan komt het weer jaloers over. Wat ik wel raar vind is dat Aiden Emily niet heeft verteld dat hij vandaag komt. 

Aaliyah's POV:

'Ik ben zo blij dat je pauze hebt.' zegt Emily en ik kijk haar vragend aan. 'Ik heb nu even niks te doen, eigenlijk wel maar ai. Vertel, wat is er gebeurd?' vraag ik nieuwsgierig en ze gaat tegenover me zitten. 'Blijkbaar komt Aiden vandaag terug, maar hij heeft mij niks verteld.' zegt Emily zuchtend en ik kijk haar vragend aan. 'Waarom niet?' 'Weet ik veel.' zegt ze en ze kijkt naar de grond. 'Wie is hem op gaan halen?' vraag ik en ze pulkt met haar nagels. 'Noah.' 'En jij zou de kinderen halen en daarna naar huis?' vraag ik en ze knikt. 'Jullie moeten echt gaan praten, want zoals je altijd al zei tegen hem: met woorden uiten is beter.' zeg ik plagend en ze knikt. 'Klopt.. Alleen ik voel het gewoon niet meer.' zegt ze zenuwachtig en ik sta op van mijn stoel. 'Hoe bedoel je?' vraag ik en ze haalt haar schouders op. 

'Het "vuur" is weg.' zegt ze lachend en mijn mond valt open. 'Zeg je nu dat je niet meer van hem houd?' vraag ik en ze haalt haar schouders op. 'Ik weet het niet meer Aaliyah..' zegt ze twijfelend en ik knik. Dit is het moment waarop ik heb gewacht. Ik vond namelijk altijd al dat ze iemand beter verdiende dan Aiden en Leroy, maar nu het eindelijk zover is voelt het kut. 'Wat is er gebeurd dat je je zo voelt dan?' vraag ik en ze haalt alweer haar schouders op. 'De ene avond was alles nog normaal, totdat hij minder met me ging praten en minder aanraakte en shit.' zegt ze en ik zucht. 'Misschien moeten jullie het gewoon uitpraten.' zeg ik en ze kijkt me vragend aan. 'Ik dacht dat je juist wou dat ik bij hem wegging.' 'Ja, dat was voordat jullie gelukkig waren met kinderen en shit.' zeg ik snel en ze glimlacht naar me. 'Thanks Aaliyah. Ik zal je niet meer storen. Werkse!' zegt ze en ze loopt mijn kantoor uit. 

Emily's POV:

'Bedankt.' zeg ik glimlachend en ik loop het gebouw uit. 'We gaan weer naar huis!' zeg ik vrolijk en ik zet ze in de auto. Snel rij ik naar huis en parkeer ik de auto in de garage. Daarna loop ik snel naar boven en leg ik de tweeling in hun boxen. Ik zie Isaac op de bank zitten en allemaal dingen opruimen. 'Moest jij niet werken?' vraag ik en hij schud zijn hoofd. 'Ik heb gewoon vanaf hier gewerkt, de bank ligt zo lekker.' zegt hij en ik moet lachen. Ik hoor de voordeur opengaan en draai me langzaam om. 'Nu je eindelijk thuis ben, mag ik gaan?' vraagt Noah en Aiden knikt glimlachend. Hij kijkt op van de grond en kijkt recht in mijn ogen. Damn.. Hij ziet er goed uit, te goed..