Not Like Most Love Stories (NL)

40. Reactions Pt.3

Angelo's POV:

Ik schrik wakker doordat de deurbel gaat en omdat er hard word gebonkt op de deur. Wie the fuck  is dit dan? Ik kijk naar de klok die in de gang hangt, het is al kwart voor elf. Met veel moeite loop ik toch naar de deur. Ik open de deur en zie Emily staan. 'Waarom ben je hier zo laat?' vraag ik en ik laat haar naar binnen lopen. Ze beweegt langzaam, veel te langzaam. 'Em?' 'Ik.. Ik weet niet wat..' zegt ze en ze gaat op de trap zitten. 'Wat is er gebeurd?' vraag ik en ik ga voor haar staan. Ze kijkt omhoog en ze ziet er gebroken uit. Haar ogen zijn helemaal bloeddoorlopen, dus ze heeft lang gehuild, maar waarom? 

'Ik.. Ik weet het niet Angelo.' zegt ze zacht en ik ga naast haar zitten. 'Ik weet het echt niet.' zegt ze en ze begint weer te huilen. 'Nee! kap met huilen!' zegt ze plots en ik kijk haar vragend aan. 'Emily.. Wat is er gebeurd?' vraag ik zacht en ze zucht diep. Haar onderlip trilt, net als haar handen, terwijl ze zichzelf probeert te kalmeren. 'Ik ben zwanger.' zegt ze en mijn hart stopt even. 'Aiden.. Hij.. Hij wilt geen kinderen. Ik vertelde hem dat ik zwanger ben en hij flipte.' zegt ze en ze kijkt me weer aan. 'Angelo, ik heb hem nog nooit zo boos gezien.' zegt ze en ik pak haar hand vast. 'Heeft hij je pijn gedaan?' vraag ik en ze schud haar hoofd. 'Hij zou me nooit pijn doen.. Dat weet ik.' zegt ze en ik adem in. 

'Hij wilt dat ik het weg laat halen.' zegt ze en ik kijk haar onderzoekend aan. 'Misschien ben ik wel te jong..' zegt ze twijfelend en ik zorg dat ze me aankijkt. 'Nee. Je bent volwassen genoeg. Als je hulp nodig hebt zijn ma en ik er, dat weet je.' zeg ik zo kalm mogelijk, ook al is mijn bloed aan het koken. Ze glimlacht en veegt haar wangen droog. Ze ademt diep in en uit en kijkt naar het plafond. 'Ik haal wel wat te drinken voor je, wacht hier.' zeg ik en ik loop snel naar de keuken en pak een glas. Ik open de kraan en zucht diep. Wie denkt hij dat hij is? Na alles wat ze voor hem heeft gedaan, alles wat ze heeft gevoelt, doet hij nog steeds zo.. Kinderachtig.

Het glas is overgelopen en ik doe de kraan snel dicht. Ik loop terug naar Emily en geef haar het glas. 'Dankjewel..' zegt ze en ze neemt een slok. 'Wil je hier slapen of moet ik je bij ma afzetten?' vraag ik en ze haalt haar schouders op. 'Kom, we gaan op de bank zitten.' zeg ik en ik help haar van de trap. Net wanneer ze wilt lopen richting de woonkamer, word er aangebeld. Ik kijk naar Emily die me met grote ogen aankijkt. 'Niet opendoen.. Hij gaat wel weg.' zegt ze fluisterend en ik knik. Het aanbellen gaat over naar bonken en ik zucht diep. 'Papa..' zegt Maggie die half slapend, boven aan de trap staat. 'Ik weet dat ze hier is Angelo!' schreeuwt Aiden en ik kijk naar Emily. 'Kan jij Magdalena naar haar kamer brengen, ik regel het wel.' zeg ik en ze knikt. 

Ze loopt de trap op, naar Maggies kamer en ik adem diep in en uit voordat ik de deur open. 'Wat doe jij hier?' vraag ik geïrriteerd en hij zucht diep. Hij ziet er verloren uit. 'Waar is Emily, ik moet met haar praten.' zegt hij uitgeput en ik lach sarcastisch. 'Ze is hier niet, dus je kan maar beter gaan.' 'Tuurlijk is ze hier, anders zou je niet zo reageren.' zegt hij snel en ik kijk hem streng aan. 'Ga weg of ik bel de politie.' 'Ik wil haar alleen spreken.' zegt hij en hij probeert langs me naar binnen te lopen, maar ik duw hem terug. 'Doei Aiden.' zeg ik en ik gooi de deur dicht. Ik hoor hem gillen en kort daarna begint hij weer op de deur te bonken. 'Aiden, ga weg! Het is laat.' zeg ik, maar hij gaat verder. 'Emily!' schreeuwt hij en ik open de deur weer. 

'Ga naar huis Aiden, ze wilt je niet zien!' snauw ik naar hem en hij zucht diep. 'Emily.. we moeten praten.' zegt hij en hij kijkt langs me. Emily loopt naar ons toe en gaat voor me staan. 'Er valt niks te praten.' zegt ze en voordat hij wat kan zeggen, gaat ze verder: 'Ik regel alles wel, ik hoef niets van jou. Je wilt geen kinderen, prima. Ga dan weg.' 'Ik wil geen kinderen, maar ik wil jou!' schreeuwt hij en ze kijkt naar de grond. 'Ik wil jou Emily..' zegt hij zacht en hij wilt haar aanraken maar ze duwt hem weg. 

Aiden's POV:

'Je wou het kind doodmaken, voordat je het hebt gezien!' schreeuwt ze naar me en Angelo loopt achter haar aan. 'Nog steeds.' zeg ik zacht en ze duwt me verder weg. 'Wat is er mis met jou?!' roept ze en ik kijk naar de grond. 'Ik wil toch geen kinderen.' zeg ik en ze duwt me alweer. Elke duw die ze geeft zorgt ervoor dat ik de mentale pijn voor een paar seconde niet meer voel. 'Ik neem ontslag en ik wil je nooit meer zien!' schreeuwt ze en ik hap naar adem. 'Wat?' vraag ik ongelovig en ze draait zich om. Ik pak haar hand vast en draai haar weer om. 'Aiden!' schreeuwt ze en ik trek haar naar me toe. Ik druk mijn lippen op die van haar, in de hoop dat het werkt zoals altijd. Maar nee. Ze duwt me weg.