Emily's POV:
'Aiden..' zeg ik hijgend en hij glimlacht naar me. Hij tilt me op en loopt naar boven, alsof ik niets weeg. Mijn armen gaan om zijn nek terwijl hij de deur probeert te openen. 'Lukt het?' vraag ik plagend en ik ga staan. Ik open de deur, wat heel erg makkelijk gaat. Waarom had hij daar zoveel moeite mee? Hij duwt me tegen de deur aan en drukt zijn lippen op die van mij. Ik wikkel mijn armen om zijn nek, wat hem een teken geeft dat hij me op mag tillen. Hij tilt me op en legt me op het bed. Hij komt boven me hangen en kijkt diep in mijn ogen. Ik wil rechtop zitten, maar hij duwt me terug. 'Laat mij..' zegt hij met een zwoele toon. Dit is zo anders dan met Leroy, bij hem moest ik alles doen.. Net wanneer hij mijn broek losmaakt gaat de wekker.
Ik schrik wakker en gooi het rotding op de grond. Fucking hell! Ik klim uit bed en loop naar de badkamer. De hele week heb ik ongeveer dezelfde droom. Na die ene avond dat we pizza gingen eten, heb ik echt telkens zulke dromen. Ook al heb ik hem toen verteld dat ik nu nog niets wil. Het is ook zo, ik wil nog niks. Eerst op Aaliyah's bruiloft focussen, daarna zien we wel. Op werk is het ook heel erg ongemakkelijk tussen ons. Tenminste van mijn kant. Hij gedraagt zich, zoals altijd, heel zelfverzekerd. Volgens Grace flirt hij met me, maar dat geloof ik niet. Die avond zei hij zelf ook dat hij nu geen relatie wilt, hij wilt gewoon single zijn. Dat begrijp ik wel, na alles wat er is gebeurd.
Vandaag is de laatste werkdag, als ik van hem vrij mag voor de rest van de week. Aaliyah's bruiloft is deze week en ze gaat het houden in Portugal, aan het strand. Maddy en ik hebben haar vrijgezellenfeest georganiseerd, omdat ze het eigenlijk niet wilde. Het is ook een verassing. Iedereen vertrekt vanavond, alleen ik vertrek morgen. Wanneer ik helemaal klaar ben om te vertrekken, loop ik naar de auto en rij ik naar werk. 'Goedemorgen, is Meneer Walker er al?' vraag ik aan Grace en ze knikt. 'Ik dacht dat je hem bij zijn voornaam noemde?' vraagt ze plagend en ik lach zachtjes. 'We gaan het formeel houden.' zeg ik en ik loop naar de lift. Dezelfde arrogante man stapt de lift in, maar hij stapt uit bij de personeelsetage.
Ik kijk naar de grote kantoordeuren en zie dat ze dicht zijn. Ik zet al mijn spullen in mijn kantoor en ga zitten. Ik moet het hier nog steeds inrichten! Ik start zuchtend de computer op en begin alle mailtjes te verwerken, mensen te bellen voor afspraken en die afspraken in de agenda plaatsen. Net wanneer ik de laatste afspraak in de agenda heb gezet kijk ik naar de tijd. Het is al twaalf uur. Ik toets het nummer van Aiden's kantoor in en wacht totdat hij opneemt. Nadat de telefoon een paar keer af is gegaan en hij nog steeds niet heeft opgenomen, leg ik de telefoon terug. Ik loop naar zijn kantoor en klop op de deur, ook daar reageert hij niet op. Wanneer ik de deur wil openen merk ik dat hij op slot zit. Dus hij is er niet?
Piepende geluiden komen van een andere kamer. De eerste dag vertelde Grace me dat het de sportruimte was, maar ik ben er nog nooit geweest. Ik klop op de deur, geen reactie. Ja pech voor hem! Ik open de deur en kijk de ruimte rond. Het is een kamer met, net als in Aiden's kantoor, een hele muur van glas met uitzicht op de stad. De kamer staat vol met sport apparatuur. Hij heeft geld.. Damn... Ik zie hem tegen een boksbal stoten en raak in trans. Hij heeft een sporthemd aan, waardoor hij er veel jonger uitziet dan als hij een pak draagt. Hij heeft nog steeds veel tatoeages. No shit, het is niet alsof hij ze ineens weg gaat halen! Ik rol met mijn ogen. 'Mevrouw Lewis.' zegt Aiden zwoel en ik kijk hem met grote ogen aan.
'Waar kan ik u mee helpen?' vraagt hij buiten adem en ik kijk naar de grond. Het maakt me ongemakkelijk, omdat hij er zo goed uitziet. 'Ik ben niet naakt ofzo.' zegt hij speels en ik kijk omhoog. 'Weet ik ook wel.' vuur ik terug en hij glimlacht naar me. 'Wilde je wat vragen?' vraagt hij en ik denk na, ik ben nu wel hier maar ik heb geen idee meer wat ik wilde vragen. 'Uhm.. Over die bruiloft van Aaliyah.. Mag ik vrij nemen?' vraag ik zenuwachtig. 'Had je dat niet eerder moeten vragen?' vraagt hij serieus. 'Ja, na alles wat er is gebeurd.... Ik had veel te doen.' vuur ik terug. 'Het was een grapje, ik ga zelf toch ook mee.' zegt hij plagend en ik rol met mijn ogen. 'Emily..' zegt hij corrigerend. 'Ja sorry, het is gewoon.. Laat maar.' zeg ik.
JE LEEST
Not Like Most Love Stories (NL)
RomanceDEEL 2 VAN NOT LIKE MOST GIRLS!: Emily Lewis is een rustig meisje, of nou ja.. Nu is ze een vrouw. We gaan vijf jaar verder van waar we gebleven waren. Ze heeft haar studie afgemaakt en heeft nog contact met veel vriendinnen, niet zo veel maar nog s...
