Not Like Most Love Stories (NL)

15. Arrivals

Aaliyah's POV:

Ik word wakker en kijk naast me. 'Goedemorgen baby..' zegt Lorenzo met een hele fijne ochtendstem. 'Vanavond is misschien de laatste avond dat we als koppel samen slapen.' zegt hij en ik kijk hem vragend aan. 'Daarna, is het als man en vrouw..' zegt hij plagend en ik glimlach naar hem. 'Je bent gestoord. Gaan we alvast ontbijten?' vraag ik en hij schud zijn hoofd. Hij wikkelt zijn armen om mijn middel en legt zijn hoofd op mijn buik. 'We kunnen ook hier blijven en room service bellen?' zegt hij en ik lach even. 'Nee, kom. We gaan.' zeg ik en ik sta op. Hij zucht diep en gaat met moeite rechtop zitten. 

'Vandaag komen Emily en Aiden, toch?' vraagt hij aan me en ik knik. 'Als het goed is, Emily is sowieso bang.' zeg ik en hij lacht even. 'Wat gaan we doen, totdat ze hier zijn?' vraagt hij en ik haal mijn schouders op. 'We kunnen gaan kijken wat er allemaal te doen is, nadat we gegeten hebben.' zeg ik en hij knikt. Hij staat op en loopt richting de kast. We beginnen ons klaar te maken voor de dag en net wanneer we klaar zijn word er geklopt op de deur. Ik loop naar de deur en open het. 'Goedemorgen! Gaan we eten?' vraagt Maddy en ik knik glimlachend. 'Goedemorgen, Aaliyah.' zegt Samuel en ik glimlach naar hem. 'Goedemorgen, zijn de andere ook al wakker?' vraag ik en Maddy haalt haar schouders op.

'Aaliyah, mag ik zwemmen?' vraagt Jessica aan me en ik kijk naar Maddy. 'Nee, ik heb je gezegd Jessica. Als papa met je gaat zwemmen mag je gaan, zo niet, dan niet.' zegt Maddy zuchtend en Jessica kijkt naar haar vader. 'We zien later wel oké?' zegt Samuel met een kindvriendelijke toon.  'Kunnen we dan nu gaan eten?' vraagt Maddy en ik kijk naar Lorenzo. 'We zijn klaar, dus we kunnen gaan.' zegt Lorenzo en hij slaat zijn arm om mijn middel. Samen lopen we naar het restaurant in het hotel en gaan we aan tafel zitten. 'Hoe laat komen Emily en Aiden?' vraagt Maddy aan me en ik haal mijn schouders op. 'Ze zouden pas later komen, als het goed is.' zeg ik en ik kijk naar Lorenzo. 'Ik ga ze om vier uur ophalen, samen met Noah.' zegt hij en ik knik. 

'Ik ga mee, ik heb hem lang niet meer gesproken.' zegt Samuel en Maddy kijkt hem vragend aan. 'En wie gaat op Jessica letten?' vraagt ze en hij kijkt naar mij. 'Dacht het niet.' zeg ik plagend en hij zucht diep. 'Er is een crèche, ze kan daar naartoe.' zegt Lorenzo en Samuel knikt. 'Dan breng jij haar.' zegt Maddy streng en Samuel zucht diep. 'Is goed, moet ik Isadee-Rose en Brandon ook wegbrengen?' vraagt hij en ik moet lachen. Hij is duidelijk geïrriteerd, maar Maddy is niet de enige die op hun kind moet letten. Ik ga het nog met haar bespreken, want er is duidelijk wat gaande..

Emily's POV:

Ik kan niet geloven dat Aaliyah deze week gaat trouwen. Ik ben zo blij voor haar. Ik ben blij voor iedereen eigenlijk, aangezien iedereen een goede relatie heeft met hun highschool sweetheart. Iedereen is zo gelukkig, Keisha heeft al een dochter, Maddy heeft ook al een dochter en krijgt nog een zoontje, Harper en Florian hebben een zoontje en Hailey krijgt ook een kind. Niet gemeen bedoelt, maar ik had niet verwacht dat bepaalde mensen zo lang bij elkaar zouden blijven. Meestal gebeurd het ook niet. Best wel cliché, als je er zo aan denkt. Maddy en Samuel kregen een relatie, daardoor leerden de andere elkaar ook kennen. Zonder hun was alles misschien anders gelopen. Tuurlijk vonden ze elkaar wel leuk, maar er gebeurde niet echt veel. 

Ik kijk mijn appartement rond en zucht diep. Ik moet echt ergens anders gaan wonen, want deze plek heeft te veel herinneringen. Hier hebben Leroy en ik alles gepland voor de toekomst. Daar op onze zwarte bank, laat in de avond. Het was onze eerste avond in ons eigen appartement. Het was iets speciaals op dat moment. Tot die avond. Meteen de eerste avond, aangezien we toen al plande om te verhuizen. We vonden het namelijk te klein voor twee kinderen. Ja, we hadden nog niet eens één kind, en we hadden het al over een tweede. Ik wou altijd al eerst een jongen, maar hij wou perse twee meisjes. 

Ik loop naar beneden en stap in de taxi, die me naar het vliegveld gaat brengen. Wanneer ik daar ben adem ik diep in, om de zenuwen een soort van weg te slikken. Ik ben zenuwachtig, want ik haat vliegen. Ik weet ook niet waarom, ik heb nooit wat ergs meegemaakt. Het is gewoon eng. Je laat iemand anders de leiding nemen over je leven, iemand die je niet eens kent. Er kan zoveel gebeuren in de lucht, terwijl je die persoon vertrouwt. Wanneer ik bij de incheckbalie ben geweest loop ik naar de wachtruimte. Er zijn veel mensen rond deze tijd van het jaar, het is namelijk zomervakantie. Families kunnen dus ook op vakantie, zonder drama met school.