Not Like Most Love Stories (NL)

49. Reported Him

Emily's POV:

'Waarom heb je aangifte gedaan?' vraag Leroy geïrriteerd en ik kijk hem vragend aan. 'Doe niet dom Em, waarom heb je aangifte gedaan?!' roept hij en ik doe een paar stappen naar achter. Hij trekt de spiegel van de muur en gooit het op de grond. 'Emily!' roept ma en ze loopt de gang in. 'Wat doe jij hier?' vraagt ze aan Leroy en hij rolt met zijn ogen. 'Waarom heb je aangifte gedaan, je had me al gebeld? Ik liet je toch met rust!' schreeuwt hij en ik weet niet wat ik moet doen. 'Ga weg of ik bel de politie.' zegt Ma en Leroy kijkt haar boos aan. 'Hou je erbuiten!' schreeuwt hij naar haar en ik ga voor haar staan. 'Bel Aiden..' zeg ik zacht en ze loopt terug de woonkamer in. 

'Waar gaat ze naartoe?' vraagt hij geïrriteerd en hij wilt achter haar aan lopen, maar ik ga voor hem staan. 'Ga weg Leroy.' zeg ik en een van de baby's begint te huilen. Hij draait zich om naar mijn slaapkamerdeur en glimlacht geniepig. 'Waag het!' zeg ik en ik ga snel naar de deur. 'Of wat? Ga je me weer aangeven?' vraagt hij bot en ik kijk hem aan. 'Ga aan de kant Emily!' schreeuwt hij tegen me en ik schud mijn hoofd. 'Ga weg Leroy.' zeg ik streng en hij duwt me weg. Hij opent de deur en gaat naar binnen. Ik klim overeind en ren snel de kamer in. 'Ga weg!' roep ik waardoor Noraily nu ook wakker is. 

'Je hebt ze wakker gemaakt.' zegt hij teleurgesteld en ik duw hem terug de gang op. 'Ga weg!' roep ik en hij duwt een kast omver. 'Tegen wie praat je zo!?' roept hij en ik hap naar adem. Hij is woedend en als hij woedend is is hij agressief. 'Leroy, ga gewoon weg!' schreeuw ik naar hem en hij loopt op me af. Mijn rug komt tegen de muur en hij drukt zijn lippen op die van mij. Ik duw hem meteen weg en geef hem een klap. Zijn ogen gaan open en weer dicht en het lijkt alsof er iemand anders voor me staat dan net. Niet eens twee seconde later voel ik zijn hand branden op mijn gezicht. De tranen komen al naar boven, maar ik wil nu niet huilen. 'Vergeet niet wie the fuck ik ben!' zegt hij boos en ik duw hem weg. 'Ga weg.' zeg ik en ik draai me om. Hij pakt mijn arm vast en draait me terug. 

'Leroy, je doet me pijn!' schreeuw ik en iets in hem slaat over. Hij laat los en kijkt naar zijn handen. 'Ik heb geen aangifte gedaan, dus waarom ben je hier!' schreeuw ik naar hem en hij doet een paar stappen naar achter. 'Je hebt wel aangifte gedaan, het spijt me.' zegt hij en hij loopt naar de voordeur. Ik zucht diep en voel mijn wang nog steeds branden. What the fuck was dat? Ik loop naar de kinderen en probeer ze te kalmeren. Helaas lukt het niet, want ik ben zelf ook niet echt kalm. Ik haal diep adem, in de hoop dat ik nu niet in eens ga huilen, maar helaas. De tranen zijn sterker dan wat dan ook en er rollen er een paar over mijn wangen.  

Aiden's POV:

Ik kom net uit de douche en de telefoon gaat al. Ik ren naar de woonkamer, waar de telefoon ligt en neem op. 'Hallo?' 'Kom nu hierheen, Leroy is hier en hij is boos.' zegt Emily's moeder zenuwachtig en mijn hart staat stil. 'Ik.. Ik kom er nu aan.' zeg ik en ik hang op. Ik trek snel een broek en trui aan en pak de sleutels uit het rek. Ik rij naar hun gebouw en ren alle achttien trappen omhoog. Wanneer ik bij de deur aankom zie ik dat die nog open is. Ik sta in de ingang en zie allemaal glas op de grond. 'Emily!' roep ik en ik ren het huis in. 'Ze is in haar kamer.' zegt haar moeder en ik ren naar de slaapkamer. 

 'Emily!' roep ik en ze kijkt op. Ze zit op de grond naast de bedden van de kinderen en heeft een betraand gezicht. 'Aiden.. Ik..' begint ze maar ik trek haar in m'n armen. 'Alles oké?' vraag ik en ze trekt aan mijn trui. 'Emily..' zeg ik en ze stopt met huilen. Ik til haar op en loop naar de woonkamer. Ze gaat zitten en snuit snel haar neus. 'Waarom was hij hier?' vraag ik aan haar moeder en ik ga naast Emily zitten. 'Hij had het over aangifte ofzo.' zegt haar moeder twijfelend en ik kijk naar Emily. 'Ik heb geen aangifte gedaan.' zegt ze snel en ik pak haar hand vast. 'Ik wel.' zegt haar moeder en Emily's mond valt open. 'Wat?' vraagt ze en haar moeder knikt.