69. I Dont Know

229 8 0
                                        

Emily's POV:

'Nogmaals bedankt.' zegt Angelo en ik geef hem snel een knuffel. 'Wanneer gaan we weer samen lunchen?' vraagt Grace en ik glimlach naar haar. 'Voorlopig mag ze nog niet naar buiten.' zegt Aiden en ik duw hem op de bank. 'Ik kom morgen wel, wanneer ik een nieuwe crèche ga bezoeken.' zeg ik en Aiden kijkt me alleen maar aan. Zijn blik zegt genoeg, maar ik ga niet wéér de hele dag thuis zitten. 'Nou, alleen als je het echt wilt.' zegt Grace en ik knik. Ze slaat haar armen om me heen en geeft me een stevige knuffel. 'Succes.' fluistert ze en ik glimlach naar haar. Ik zwaai nog een keer naar ze en loop dan meteen door naar de keuken. 

Aiden loopt snel achter me aan en pakt mijn hand vast. 'Wat is er?' vraagt hij zacht en ik haal mijn schouders op. Hij tilt me op en zet me neer op het aanrecht. 'Vertel me wat er is, anders kan ik niet helpen.' zegt hij zacht en ik kijk naar zijn ogen. Vroeger wist ik niet zo goed hoe hij zich voelde als ik ernaar keek, maar nu. Nu is alles anders. Zijn ogen vertellen me bijna zijn hele verhaal. 'Praten, weet je nog.' zegt hij plagend en ik glimlach naar hem. 'Waarom mocht ik geen eten halen?' vraag ik en hij kijkt me vragend aan. 'Maak je je echt druk, dat je geen eten mocht halen?' vraagt hij lachend en ik trek hem naar me toe. 'Het is meer dat ik niet naar buiten mocht, of mocht werken.' zeg ik snel en hij knikt. 'Je kan niet meteen na wat er gisteren is gebeurd werken.' zegt hij zuchtend en ik rol met mijn ogen. 

'Emily Lewis.. Wanneer leer je het nou eindelijk af.' zegt hij en hij begint te grijnzen. 'Nooit.' zeg ik en hij drukt zijn lippen op die van mij. Mijn lichaam wordt meteen warm en ik trek hem dichter tegen me aan. Zijn handen gaan langzaam naar mijn heupen en het voelt perfect. 'Mag ik nog even tv kijken?' vraagt Samira en ik duw Aiden bij me vandaan. 'Uhm..' zeg ik beschaamd en Aiden schraapt zijn keel. 'Nee, het is al laat.' zegt hij en Samira loopt zuchtend naar haar slaapkamer. 'Zullen we maar gewoon gaan douchen en naar bed?' vraagt hij en ik knik. Hij helpt me van het aanrecht, omdat hij denkt dat ik dat niet alleen kan ofzo. 

'Oh ja, wacht. Ik wou het nog met je hebben over iets.' zeg ik en hij knikt. We pakken samen onze spullen en lopen naar de badkamer. 'Ga je het nog zeggen?' vraagt hij plagend en ik gooi mijn shirt naar hem. 'Wat zou je vinden van een vakantie met de kinderen?' vraag ik en hij trekt zijn broek uit. Ik draai de douche alvast open en wacht totdat hij ook klaar is. Samen stappen we onder de douche en kijken we elkaar aan. 'Hoe bedoel je?' vraagt hij en hij pakt mijn hand vast. 'Gewoon, met z'n allen naar Curaçao. Jij, ik.. De kinderen.. Angelo, Grace, Maggie en misschien m'n ma. Samira kan ook mee, alleen dan moeten we in de herfstvakantie gaan en ik weet niet of we dat redden.' 'Emily.. Waarom wil je zo opeens naar Curaçao?' vraagt hij en ik zucht diep. 

Ik draai me snel om en pak de zeep. 'Laat mij maar.' zegt hij we pakken tegelijkertijd de zeep, waardoor die op de grond valt. Hij bukt en pakt het op, voordat ik het kan doen. 'Omdat.. Omdat ik m'n vader wil zien.. En omdat ik wil dat hij Noraily en Valentino tenminste één keer heeft gezien.' zeg ik en hij knikt. Hij pakt de zeep en smeert het op zijn handen. Daarna geeft hij de fles aan mij en begint hij mijn benen in te smeren met zeep. 'Wat doe je?' vraag ik lachend en hij grinnikt even. 'Ik voel gewoon dat je het fijn vind, dus laat me oké.' zegt hij en ik glimlach weer. Hij smeer mijn benen in met zeep en masseert ze even. Het voelt inderdaad lekker, maar het is allemaal heel intiem. 'Ik ga dit dus niet terugdoen, dat begrijp je wel toch.' zeg ik plagend en hij zucht diep. 

Hij duwt me zachtjes onder de stralen van de douchekop, waardoor het zeep langzaam weggespoeld word. Dan voel ik plots zijn lippen op mijn bovenbeen en kijk ik hem met grote ogen aan. Ik zie hem gewoon grijnzen en trek aan zijn haar. 'Wat doe je?' vraagt hij geschrokken en ik trek hem omhoog. 'Dacht het niet meneer Walker.' zeg ik en hij kijkt me vragend aan. Ik pak de zeep en smeer het over zijn borst. 'Ik dacht dat je zei-' 'Ik kan ook stoppen.' onderbreek ik hem. Hij glimlacht en pakt mijn hand weer vast. Met mijn andere hand smeer ik de zeep verder over zijn borst. Hij lijkt het prettig te vinden, want hij hijgt even en soms hoor ik hem heel, maar echt heel, zachtjes kreunen. 

Not Like Most Love Stories (NL)Verhalen om door geobsedeerd te raken. Ontdek het nu