Not Like Most Love Stories (NL)

29. On The First Night

Aiden's POV:

'Het is prachtig.' zegt ze slaperig en ik moet lachen. 'Dat heb je al tachtig keer gezegd vandaag' zeg ik plagend en ze drukt haar hoofd tegen mijn borst aan. 'Maakt niet uit, het is prachtig.' zegt ze nog een keer en ik trek haar tegen me aan. 'Ik moet wel zo gaan.' zeg ik en ze kijkt me vragend aan. 'Waarheen?' vraagt ze. 'Ergens.' zeg ik snel en ze gaat rechtop zitten. 'Ik ben waarschijnlijk laat thuis.' zeg ik en ze kijkt me onderzoekend aan. 'Ben je serieus?' 'Hoezo?' vraag ik en ze staat op van het bed. 'Op de eerste avond al?' vraagt ze en ik zucht. 'Kom hier..' zeg ik en ik ga op de rand zitten. Ze loopt langzaam naar me toe en kijkt naar de grond. 

'Ik beloof dat ik op tijd thuis ben.' zeg ik, hopend dat ze met toch gaat laten gaan. 'Maar wat ga je doen dan?' vraagt ze en ik haal mijn hand door mijn haar. Verzin iets dan! 'Ik moet even wat doen.' zeg ik snel en ze kijkt me in mijn ogen aan, zoekend naar antwoorden. 'Je weet dat er niemand anders is dan jou toch.' zeg ik vleiend en ik druk een kus in haar nek. Zeg alsjeblieft dat het goed is.. 'Ga snel, waag het om te laat te komen.' zegt ze streng en ik spring op van het bed. Ik geef haar snel een kus en ren de deur uit. Hopelijk is ze niet boos..

Emily's POV:

Het is al heel laat en Aiden is nog steeds niet terug, dus ben ik maar gaan slapen. Sorry hoor maar ik ben moe. Ik weet dat meeste mensen niet kunnen slapen als hun geliefde nog tot laat buiten is, maar ik slaap gewoon door. Ik vond het wel raar toen hij zo geheimzinnig deed, maar ik liet het gewoon gaan. Ik weet dat als het echt erg is, hij het me wel zou vertellen. De volgende ochtend word ik wakker in een heerlijk bed, dat eigenlijk best wel leeg aanvoelt. Hij is dus nog niet terug.. Ik veeg de slaap uit mijn ogen en loop naar de badkamer om m'n tanden te poetsen. Gisteravond heb ik laat geappt naar iedereen dat ze kunnen komen, om het appartement te bekijken. Pas later in de avond komt familie. 

Ik loop de woonkamer in en kijk de ruimte rond. Het is nog steeds prachtig, alleen te leeg voor één persoon. Ik loop naar de keuken en open de koelkast. Er zitten net genoeg spullen in voor een ontbijtje. Net wanneer ik een eitje breek gaat de voordeur open. Ik kijk en zie Aiden naar binnen lopen. 'Waar was je?' vraag ik en hij zucht diep. Hij haalt zijn hand over zijn gezicht heen en gaat op een van de krukken aan het keukeneiland zitten. 'Ik zei toch dat ik laat zou komen.' zegt hij en ik rol met mijn ogen. 'De andere komen zo en voor avondeten komt m'n ma, Angelo en Magdalena, Samira, jouw moeder en Karim.' zeg ik en hij kijkt me aan. 

'Karim komt niet.' zegt hij bazig en ik kijk hem schuin aan. 'Zegt wie?' vraag ik en hij doet zijn ogen dicht. 'Heb je hoofdpijn?' vraag ik en hij schud zijn hoofd. Ik loop naar hem toe en ga voor hem staan. 'Ik ga slapen, ik kom wel als iedereen er is. Maar Karim komt niet.' zegt hij en ik zucht diep. 'We hebben het er later over.' zeg ik en hij loopt zuchtend de slaapkamer in. Ik maak snel mijn ontbijtje af en eet het op. Ik loop terug naar de kamer en zie hem niet op bed liggen. Hij is vast aan het douchen. Ik loop naar de inloopkast en pak een lichtgeel jurkje, dat ik heel lang niet meer heb gedragen. Ik kleed me snel om en loop terug de kamer in. 

Ik kijk niet waar ik loop en bots tegen een natte Aiden aan. Hij heeft een handdoek gewikkeld om zijn middel en grijnst naar me. 'Like what you see.' zegt hij vleiend en ik leg mijn hand op zijn borst, om hem op afstand te houden. 'Niet doen Aiden.' zeg ik en hij kijkt me vragend aan. 'Je bent nu pas thuis en je wilt me niet vertellen waar je was.' zeg ik en hij gaat zuchtend op het bed liggen. 'Ik moest wat doen.' zegt hij en ik loop richting het balkon. 'Wat dan?' vraag ik naar buiten kijkend en ik zie hem in de weerspiegeling naar me kijken. Hij gaat rechtop zitten met zijn ellebogen op zijn knieën. 'Gewoon iets.' zegt hij snel en ik zucht diep. Zolang hij me niets wilt vertellen komt Karim. 

'Is goed.' zeg ik en hij kijkt me geschokt aan. 'Wat?' vraagt hij en ik draai me om. 'Is goed.' zeg ik en ik loop naar de woonkamer om op de bank te zitten. 'Dus.. Geen vragen meer?' vraagt hij en ik haal mijn schouders op. 'Aangezien je toch niets gaat zeggen.' zeg ik en hij komt naast me op de bank zitten. 'Kunnen we over iets anders praten?' vraagt hij kinderachtig en ik kijk hem aan. 'Waarover?' vraag ik en hij geeft me snel een kus. 'Over hoe we in elke kamer seks gaan hebben vanavond.' fluistert hij in mijn oor en ik krijg het meteen warm. Nee! Hij wilt niet vertellen waarom, dus krijgt hij niets! 'Ze kunnen elk moment komen.' gebruik ik als excuus en hij lacht naar me.