Not Like Most Love Stories (NL)

74. A Week Off

Aiden's POV:

Ik word wakker door een piepend geluid en druk mijn hoofd dieper in de kussens. 'Doe het uit.' zeg ik kreunend en ik voel Emily opstaan. 'Ik ga me alvast klaarmaken.' zegt ze slaperig en ze geeft me snel een kus. Ze loopt naar de badkamer en doet de deur achter haar dicht. Ik ga op mijn rug liggen en zucht diep. Ik kijk naar de klok die op het nachtkastje staat en zie dat het pas vijf uur in de ochtend is. 'Waarom ben je nu al wakker?' vraag ik kreunend en ik hoor haar lachen. Ik zie haar glimlach gewoon al voor me. Met veel moeite klim ik uit bed en loop ik naar de badkamerdeur. 'Omdat Noraily en Valentino moeilijk gaan doen.' 'Van wie zouden ze dat hebben?' vraag ik plagend en ze opent de deur. 'Niet van mij in ieder geval.' zegt ze en ze kijkt me speels aan. 'Is dat zo.' zeg ik en ik trek haar tegen me aan. 

Ik til haar op en loop naar het bed. 'Ja. Je hoort het toch.' zegt ze glimlachend en ik zucht diep. Ik gooi haar op het bed en ze gilt even. 'We hebben onderburen mevrouw.' zeg ik plagend en ze kijkt me zogenaamd geïrriteerd aan. 'Jij gooit mij op bed, dan mag ik gillen.' zegt ze en ik schud mijn hoofd. 'Je mag alleen gillen op één moment.' 'En wanneer is dat?' vraagt ze onschuldig en ik klim ook op bed. 'Wanneer we seks hebben.' zeg ik en haar mond valt open. Ze geeft me een tik tegen mijn borst en giechelt even. 'Je wou het me horen zeggen of niet soms?' vraag ik en ze haalt haar schouders op. Ik geef haar snel een kus en laat mijn hand naar de rand van haar shirt glijden. 'We moeten ons klaarmaken.' zegt ze en ze klimt snel uit bed. 'Maar we gingen net zo lekker.' zeg ik en ze zucht diep. 'We kunnen niet te laat komen.' zegt ze streng en ik zucht diep. 

'Ga je klaarmaken!' zegt ze en ze loopt de slaapkamer uit. Ik zucht diep, maar blijf toch liggen. 'Aiden ik meen het!' zegt ze hard, zodat ik het hoor. Ik doe mijn ogen dicht en val weer lekker in slaap. 'Aiden!' schreeuwt Emily en ze springt bovenop me. 'Au!' schreeuw ik en ik kreun van de pijn. 'Sta op! We moeten gaan!' zegt ze bazig en ik zucht diep. 'Waarom zo vroeg?' vraag ik en ze trekt me uit bed. Ik loop half slapend naar de kast en pak mijn kleren. 'Heb je de laptops gepakt?' 'Ja, allang al. Schiet op.' zegt ze zenuwachtig en ik moet lachen. 'We wachten in de auto.' zegt ze en ik knik. Ik loop naar de badkamer en ga snel even douchen en tandenpoetsen. Wanneer ik buiten aankom zie ik dat iedereen al in de auto zit. 

Ik stap ook in en rij dan naar Schiphol. We checken in en moeten nog twee uur wachten totdat we écht het vliegtuig in mogen. We gaan naar La Place en bestellen wat te eten. 'Gaat het?' vraagt Angelo slaperig en Emily knikt. 'Ben gewoon een beetje zenuwachtig.' zegt ze en ik kijk haar schuin aan. 'Komt goed, we zijn er met z'n allen.' zeg ik en ze knikt naar me. Ik pak haar hand vast en knijp er zachtjes in. 'Het komt allemaal wel goed.' zegt Emily's moeder. Noraily en Valentino slapen gelukkig weer, anders zou dit echt hell zijn. Wanneer ons eten eindelijk op tafel wordt gezet geef ik Emily haar broodje. De andere pakken ook hun dingen en ik wacht totdat Emily haar broodje opheeft. 'Ga je niet eten?' 'Heb geen honger, wil je?' vraag ik en ze schud haar hoofd. 'Nee, anders ga ik straks overgeven van de zenuwen.' zegt ze speels en ik glimlach naar haar. 'Dan bewaar ik het voor hun.' zeg ik en ik wijs naar Noraily en Valentino. 

'Nee, ze kunnen dat niet eten Aiden.' zegt ze glimlachend en ik zucht diep. 'Wie wilt mijn broodje?' vraag ik en Samira steekt haar hand op. 'Tenzij iemand anders het wilt.' zegt ze snel en iedereen schud zijn hoofd. 'Hier.' zeg ik en ik geef haar het broodje. 'Ben je moe?' vraagt Emily aan Grace en ze schud haar hoofd. 'Normaal moest ik ook zo vroeg wakker worden voor werk.' zegt ze glimlachend en ik kijk haar vragend aan. 'Echt?' 'Ja, aangezien ik best wel ver van werk woonde en ik zo vroeg moest beginnen.' zegt ze glimlachend en Emily geeft me een duwtje. 'En dan klaag jij al als je pas negen uur wakker word.' zegt ze plagend en ik glimlach naar haar. 'Stil jij, jij houd ook van uitslapen.' zeg ik speels en ze knikt. 'Dat klopt.' zegt ze en ze geeft me snel een kus. 

Angelo's POV:

'Papa ik bij raam?' vraagt Maggie aan me en ik knik. 'Natuurlijk, maar dan blijf je daar wel zitten.' zeg ik en ze knikt. Ze klimt op de stoelen en gaat goed zitten. 'Riem vast maken, papa komt zo terug.' zeg ik en ze wilt opstaan, maar gaat dan toch zitten. Ik loop snel naar Emily en Ma toe, die iets verderop zitten. 'Gaat het?' vraag ik en Emily ademt diep in en uit voordat ze knikt. 'Het komt goed, wat is het ergste wat kan gebeuren?' 'Nou de piloot kan het toestel laten neerstorten en we gaan allemaal dood.' zegt ze droog en ik zucht diep. 'Niet zo denken, hou Valentino goed vast! Je gaat hem laten vallen!' zegt ma streng en ik pak Valentino van haar over. De kleine baby slaapt, alsof er niks aan de hand is. 'Meneer wilt u gaan zitten, dan kunnen we beginnen.' zegt een stewardess.