Not Like Most Love Stories (NL)

55. Sleepless Night

Aiden's POV:

'Thanks voor het advies.' zegt Lorenzo alweer en ik kijk hem vragend aan. 'Ik heb helemaal niks gedaan.' zeg ik en hij lacht even. 'Ik spreek je later.' zegt hij en hij loopt weg. Ik moet lachen en kijk naar de tijd. We hebben misschien één uur gepraat over ons leven. Hij is blij met Aaliyah en Dante, dat is te merken. Het is al bijna vijf uur, tijd om naar huis te gaan. Ik klim uit mijn stoel en loop langzamerhand naar de auto. Nu nog kijken wat er thuis aan de hand is. Wanneer ik thuis aankom begin ik goed na te denken over dingen die ik heb kunnen gedaan. Is ze boos? Ik loop naar de voordeur en stop de sleutel in het gat. 

'Ja, maar waarschijnlijk dacht hij daar niet aan.' zegt Emily over de telefoon. 'Ik uhm.. Ik moet gaan, Aiden is terug.' zegt ze snel en ze glimlacht naar me. Ze loopt op me af en geeft me snel een kus. 'Doei Aaliyah.' zegt ze snel en ze hangt op. 'Hey, hoe was werk?' 'Saai, zonder jou is werk altijd saai.' zeg ik en ik sla mijn armen om haar middel.  'Slijmbal.' zegt ze speels en ik druk snel mijn lippen op die van haar. 'Waarom heeft Lucas onze huissleutel?' vraagt ze en ik kijk haar vragend aan. 'Was hij hier?' vraag ik en ze knikt. 'Wat heeft hij gezegd?' 'Hij vroeg waar je was.' zegt ze. 'Maar, waarom heeft hij de sleutel?' 'Voor die tijd dat we niet samen waren. Hij was soort van een controle.' leg ik uit en ze knikt. 'Dus, ik kan hem vaker verwachten?' vraagt ze en ik knik. 

'Alleen als je dat wilt..' zeg ik en ze haalt haar schouders op. 'Ja, zolang hij maar niet gekke shit gaat doen hier.' zegt ze lachend en ik lach automatisch mee. 'Wat zou hij moeten doen dan?' vraag ik en ik trek haar tegen mijn borst. 'Weet ik veel.' zegt ze en ik moet alweer lachen. 'Hoe gaat het met ze?' vraag ik en ik loop naar de babykamer. 'Ze slapen, maar Valentino voelde vanmiddag best wel warm aan.' zegt ze en ze loopt achter me aan. 'Ik zei nog zo, kijk uit voor de zon.' zeg ik plagend en ze rolt met haar ogen. Ik kijk haar streng aan en ze rent naar de slaapkamer. Ik loop lachend achter haar aan en zie haar op het bed liggen. 'Wat is er met jou en je ogen rollen?' vraag ik en ze haalt haar schouders op. 'Het komt door jou.' 'Wat?' ze lacht en knikt tegelijkertijd. 'Ja, sinds ik jou ken rol ik alleen maar met m'n ogen. Daarvoor bijna nooit.' legt ze uit en ik ga voor haar staan. 'Is dat zo.' zeg ik en ik geef haar een kus. 'Ja, het is zo.' zegt ze en ze trekt me op het bed. 

Lorenzo's POV:

Ik kom eindelijk thuis aan, met een grote bos rozen en open de deur. 'Ik ben thuis!' schreeuw ik en ik hoor een glas op tafel gelegd worden. 'Je bent later dan ik had verwacht.' hoor ik Aaliyah zeggen. Ze loopt de hal in en ziet dat ik een bos bloemen heb. 'Voor jou.' zeg ik snel en ze schud glimlachend haar hoofd. 'Ik ben naar bijna iedereen toegegaan voor advies, maar niemand hielp echt.' zeg ik snel en ze kijkt me vragend aan. 'Waarom ben je voor' begint ze maar ik onderbreek haar. 'Het spijt me. Ik hou van je. En ik wil niet dat we onze relatie gaan verpesten omdat de mongool genaamd Aiden, hele botte dingen tegen Emily heeft gezegd, want ik hou van je. Ik had je meteen moeten geloven toen je zei dat ik het moest laten gaan. Het spijt me.' zeg ik snel en ze knikt. 'Oké.' zegt ze en ik kijk haar vragend aan. Ze loopt met de bos bloemen naar de kast, om een vaas te pakken, en loopt daarna terug naar de keuken om die te vullen met water. 

'Oké?' Ik loop achter haar aan en kijk haar onderzoekend aan. 'Wat?' vraagt ze en mijn mond valt open. 'Ben je niet meer boos?' vraag ik en ze schud haar hoofd. 'Ik heb met Emily gepraat en misschien moest ik het niet op vertrouwen gooien, aangezien je het heel erg graag wou weten.' zegt ze en ik zucht diep. 'Ik dacht dat je langer boos zou blijven.' geef ik toe en ze kijkt me schuin aan. 'Als je wil kan ik weer boos worden.' zegt ze en ik schud mijn hoofd. 'Ik ben gewoon blij dat we het goed hebben gemaakt.' zeg ik en ik loop naar haar toe. Ze glimlacht en knikt. Ik geef haar een kus en net wanneer we verder willen gaan, klinkt er gehuil via de babyfoon. Dante.. 'Ik ga wel.' zeg ik en ik loop snel naar zijn kamer.