Not Like Most Love Stories (NL)

64. Let It All Go

Emily's POV:

Ik word langzaam wakker door een geluid van iemand die huilt. Ik klim van de bank en voel mijn rug pijn doen. De bank is namelijk zacht genoeg om op te zitten, maar om er de hele avond op te liggen. Langzaam loop ik in de richting van het geluid. De slaapkamer. Als ik de deur open zie ik Aiden op het bed liggen. Ik loop snel naar hem toe en schud hem wakker. 'Aiden!' roep ik en hij opent eindelijk zijn ogen.  'Shit.. Heb ik je wakker gemaakt?' vraagt hij en ik ga naast hem op het bed liggen. 'Nee, gaat het?' vraag ik en hij knikt. 'Eerlijk?' Hij schud zijn hoofd en legt het weer op mijn been. Ik haal mijn hand door zijn haar en zucht diep. 'Hoe wil je dit doen?' vraag ik en hij haalt zijn schouders op. 

Hij weet wel waar ik het over heb, alleen hij wilt er niet over praten. Zijn moeder wordt vandaag begraven. 'Ik ga denk ik niet..' zegt hij zacht en ik kijk hem vragend aan. 'Hoe bedoel je?' 'Ik ga niet.' zegt hij simpel en ik kijk rol met mijn ogen. 'Als ik niet wil, kan je me niet dwingen.' zegt hij en hij klimt uit het bed. Ik zie hem langzaam richting de badkamer lopen en hoor het slot dichtgaan. Ik sta zuchtend op en loop naar de keuken, om drinken te pakken. Pas wanneer ik mezelf heb klaargemaakt in de andere badkamer, de kinderen eten heb gegeven en omgekleed, komt Aiden uit de badkamer. Zijn ogen zijn nog steeds rood van al het huilen en hij klimt op de bank. Noraily en Valentino liggen op de bank en hij trekt ze op zijn schoot. Aiden.. Ondertussen heb ik ook Noah gevraagd of hij iedereen bij elkaar kan regelen, zodat we dit goed af kunnen sluiten. 

Noah's POV:

'Natuurlijk zijn we erbij.' zegt Timothy bezorgd en ik geef hun nog verdere informatie. 'Dan zie ik jullie om drie uur, op dat adres wat ik net naar Keisha heb geappt.' zeg ik en hij hangt op. Fucking hell. Gelukkig komt iedereen, Aiden kan de steun wel gebruiken. Hopelijk komt hij wel opdagen. 'Dus daarom waren ze gisteren aan het huilen.' zegt Naomi en ik knik. 'Shit man.. En Samira weet het nog niet?' 'Ik heb geen idee.' zeg ik en ik ga zuchtend op de bank zitten. 'Kom, we moeten ons klaarmaken.' zegt ze en ik knik. Ik kan gewoon niet bevatten dat Yousra gewoon dood is. 'Gaat het?' vraagt Naomi aan me en ik schud mijn hoofd. 

'Kende je haar heel goed?' vraagt ze en ze komt naast me zitten. 'Ja.. Best wel.' zeg ik zacht en ze gaat met haar hand over m'n arm. Het is best wel rustgevend, maar niet genoeg. 'Ik moet met Aiden praten, hij is vast kapot.' zeg ik en ze knikt. 'Maak je eerst klaar, dan gaan we naar hun toe.' zegt ze en ik knik. We lopen naar de slaapkamer en maken ons snel klaar. Ze trekt een zwarte jurk aan, doet haar haar in een staart en doet haar zwarte hakjes aan. Ik heb een zwart overhemd met zwarte broek en zwarte schoenen. Ik kijk in de spiegel en zucht diep. Ze is gewoon dood.. Ik adem diep in en voel Naomi's armen om mijn middel. 'Kom, we gaan.' zegt ze na een tijdje en ik pak haar hand vast. We rijden naar Emily en Aiden's appartement en zien dat Aiden er niet meer is. 

'Waar is hij?' vraag ik nadat ik Emily heb gegroet. 'Ik heb geen idee, hij was gewoon weg. En hij neemt ook niet op..' zegt ze bezorgd en ik knik. 'Kunnen jullie alsjeblieft even op de tweeling letten, ik ga hem zoeken.' zegt ze snel en ik kijk naar Naomi. 'Is het niet handiger als één van ons meegaat?' vraagt Naomi en Emily haalt haar schouders op. 'Ik kan wel mee, als Naomi dat goed vind..' zeg ik en Naomi knikt. 'Ik red me wel, plus Samira is er ook toch?' vraagt Naomi en Emily knikt. 'Ze is zich aan het klaarmaken, ze heeft gehuild... Maar volgens mij krijgt ze er nog niet zo veel van mee..' zegt Emily terwijl ze haar schoenen aantrekt en jas van het rek pakt. Ik volg haar naar beneden en kijk haar afwachtend aan. 'Ik weet niet welke kant hij op is, dus misschien is het handiger als we splitsen.' zegt ze en ik knik. 'Let op je telefoon, bel me als je hem hebt gevonden.' zeg ik en ze ademt diep in, voordat ze knikt. 

Isaac's POV:

Ik loop de straat in en voel iemand tegen me aanlopen. 'Hey Em, waar ga je naartoe?' vraag ik en ze kijkt op. Haar ogen zijn opgezet en een klein beetje rood. Waarom heeft ze gehuild? 'Ik kan nu even niet praten.' zegt ze en ik ren snel achter haar aan, aangezien ze snel doorloopt. We lopen een tijdje in stilte totdat ik aan haar arm trek. 'Wat moet je?!' roept ze, overduidelijk gespannen. 'Wat is jouw probleem? Ben je boos ofzo?' 'Ik moet Aiden vinden, hij is boos en alleen op straat. Plus hij neemt niet op en ik weet niet wat ik moet doen.' zegt ze snel en ik kijk haar vragend aan. 'Waarom is hij boos? Omdat je niet met hem terug wilt?' vraag ik en ze zucht diep. 'Ik heb hier geen tijd voor.' zegt ze en ze loopt een kroeg in.