My Pressure Ex

Final Chapter : My Return

Writer's Note:

Guys sinong nakahula sa inyo na buhay pa si Harris?
At sino ring nag-isip na baka si Nixon ang makakatuluyan ni Zuan?
At sino rin naka-isip na baka si Nepp ang magiging last option dito?
Well guys hindi ko ring inakala na mababago ko ang flow noong kwento. Actually hindi dapat ganito yung kahihinatnan noon ee, but i guess mas okay sya para may konting twist.

Let's see how Harris made a decision kung bakit nya pijiling  mawala ng isang tao at kung bakit pinalabas sa lahat na namatay sya noon..

-------------------------

Harris' POV.

Flashback (one year ago).

Hospital...(Emergency Room)

Katatapos lang noon nang operasyon namin ni Nepp, ako nang naging blood donor nya dahil nag-aagaw buhay na sya nang makarating kami sa hospital.

Ilang oras ang lumipas at kinausap ako ni Kuya Nixon.

"Kung sasama ka sa akin, bibigyan kita ng pagkakataong para mabago mo ang mga bagay na dapat mong baguhin at hanapin mo ang sarili mo." Sabi ni kuya Nixon noon.

"Anung----ibig---mong--sabihin?" Nanghihina king tanong, halos wala nga akong pandama ng mga oras na yun ee. Kakatapos lang ng operasyon ko at nanghihina ako at para akong nakalutang.

"Wala na si Ate, tayong dalawa na lang at si Kuya Lucky at ang mga anak nila. Nag-usap kami kanina na palalabasin naming hindi ka nakaligtas sa operasyon mo. Magpapapublic press conference kami at papaniwalain namin ang buong sambayanan na patay kana. Even mga doctors ang nurses here ay hindi magasasalita. They will give you an antidotes na magpapatigil ng pagtibok ng puso mo for just 3 days. Hanggang sa mailibing ka Harris kayo ni ate Maggie. Alam mo na masyado nang maraming nangyari sa atin." Paliwanag nya then, inabot nya sa akin yung kwentas ng Mommy namin.

"Buhay....pa ako pero---gusto---mona akong ilibing"natatawa kung sabi kahit sobrang hirap ako ahh.

"Please makisama  at sang-ayunan mo na ang decision naming to', I know I have ko right to control your life. Just try to think of it, tumatakbo ang oras, bago pa malaman ni Zuan na may malay kana please magdesisyon kana" naiiyak na sabi ni Kuya Nixon.

"Paano si Zuan? Paano kami? Paano kung makalimutan nya ako?" Deretchang tanong ko then lumapit si kuya Nixon sa akin at hinawakan ng mahigpit ang kamay ko.

"Hwag mong alalahanin si Zuan, anu mismo ang titingin at magbabantay sa kaya. I will give what is best for her. Lahat ng nawala, lahat nasira at pinsalang dinulot ng pamilya natin, papalitan ko at ipinapangako ko na hindi ka nya makakalimutan. Lagi kitang ipapa-alala sa kanya. And pwede mo syang makita after mobg makarecovered for mean time you have to fix yourself Harris. Haharap ka sa kanya kapag buo kana at ready ka nang panagutan sya" naiyak aki sa sinabi ni Kuya Nixon. Tama may punto sya sa mga sinabi nya. It's not about sa pagtutol oh pagkontrol nya sa buhay ko. I knew hiis point. Gusto nya lang namang maayus ko ang sarili ko at mahanap naman ni Zuan ang sarili nya.

"Wala naman---akong nakitang mali at masama sa sinabi mo kuya...kaya tama ka...pareho pa kaming wasted ni Zuan. I will give us a time and space to find ourselves. Sige kuya pumapayag na ako " sabi ko then niyakap akonng mahigpit ni kuya..

Slowmotion...

"Pwede ba akong sumabat sa usapan nyo----tutal narinig ko naman ang lahat---baka gusto nyo ng katulong oh nang katuwang!?"

Napatingin kami ni Kuya kay Nepp. Nakalimutan pala naming nasa kabilang kama lang sya. At may malay na din pala.

"Nepp!" Sabi ko then tinignan sya ni Kuya.