My Pressure Ex

Chapter 84 : Zuan's Phobia

Zuan's POV.

Naging tahimik ang mga taga media tungkol sa issue na kumalat noon. Nalalapit na din ang kabuwanan ko.

Hinihiling ko sa Diyos na sana pagtibayin at patatagin nya ang kalooban ko para sa baby ko. Ang dami nang nangyari sa akin at sa kanya. Ayokong dumating ang araw na mapahamak ulit sya dahil sa kanila.

Door Slammed...

Napatingin ako noon kay Lorenzo.

"Sorry kung naabala kita Zuan" sabi nya then pinatuloy ko sya.

"May kailangan kaba Lorenzo?" Mahinahon kung tanong then naupo sya sa  harap ko.

"Nagpunta ako sa bahay ni Harris" malungkot nyang sabi kaya naman napayuko ako.

"Kaya naman pala biglang tumahimik ang issue ee" seryoso kung sagot dahil alam ko ang dahilan kung bakit biglang nawala ang issue. Kung di ako nagkakamali kinausap nya si Harris tungkol sa nangyari sa Hospital.

"Wala ka bang balang gumanti oh bumawi man lang sa mga nangyari?" Tanong nya na agad kung sinagot.

"Para saan at para anu? Lorenzo sirang-sira na ang buhay ko. May gawin man ako oh wala, hindi nila ako titigilan. Anu pa kaya kapag  gumanti ako diba?" Sarkastiko kung sagot then hinawakan ni Lorenzo ang kamay ko.

"Umalis na tayo dito Zuan. Kinukutuban ako. Hindi ako mapanatag kay Amber, ilang besis ka nang muntik nang mapahamak at parang sinasadya ang mga nangyari sayo. Ayokong mag-isip ng masama sa kanya pero parang may mali."
tinignan ko nang nakakaloko si Lorenzo that time

"Lahat na lang ba paghihinanaan mo?" Inis kung tanong

"I was trying to investigate about her profile, pero walang Amber na lumilitaw, may isa akong nakitang pictures, pero malabo sya. But i think si John yun" this time tumayo ako at tinignan ko nang masama si Lorenzo.

"Are you trying to say to me na pati ang kaibigan kung si Amber at kalaban din.?"

"Ssssss, please low your voice. Zuan, kailangan nating mag-ingat sa mga taong nakapaligid sayo. I got the persons na pweding kakampi oh kalaban" sabi nya then sinara nya ang pintuan at kinuha nya ang phone nya.

--------------

Explanation....

"Look, hindi ko alam pero nagdududa ako ee, first kay Ada, second Mitch, third Mavis, fourth Amber. Isipin mong mabuti, si Ada nawala na lang bigla, si Mitch hindi ko makausap ng maayus sa protection house na binigay ng mga police, si Mavis i know may kaba akong nararamdaman sa kanya, and last si Ambe......" natigilan si Lorenzo nang itaas ko ang kanang kamay ko.

"Enough Please....Utang na loob Lorenzo, punong-puno na ako, pagod na pagod at hirap na hirap na ako. Pwede ba kung anu man yang conclusion mo oh kutob mo is solohin mo na lang muna. Gusto kung matahimik kahit sandali lang. Sana naman maintindihan mo ako. Ayoko na Lorenzo, ayoko na ng problema" umiiyak kung pakiusap then huminga nang malalim si Lorenzo.

"Pasensya kana, hindi ko gustong magkaganyan ka. Hindi ko na muna to ipagpipilitan pa sayo pero hayaan mo ako na protektahan kayo ng anak mo"

"I think, kailangan mo nang umalis Lorenzo, hindi kita kailangan at hindi mo na ako kailangan pang protektahan pa" this time medyo mabigat yun sa pakiramdam ko but alam kung yun ang tama kung gawin para matahimik ako at ang buhay ko. The more na maraming umaaligid sa akin the more na napapahamak ako.

"Alam mong hindi ko gagawin yan" seryoso nyang sagot then lumapit ako sa kanya.

"Nakikiusap ako" sabi ko then akmang luluhod ako nang bigla nya akong pinigilan.