Zuan's POV.
Flashback...
Winston Hotel...
Conversation with John.
Hotel Restaurant.
Matagal bago ko nakombinse ang sarili na kaharap ko sya ulit ngayon.
"You---lookkkk---great, Camila" sabi nya nang tignan ko sya.
"Anung bang gusto? Anu bang kailangan mo John?" Deretcho kung tanong then napansin kung nagulat sya sa doon.
"Hindi kita masisisi kung magalit nang man ng husto sa akin. Alam ko kasalanan kung bakit tayo nagka----ganito" malungkot nyang tugon
"Hindi mo alam kung anung nagawa nang galit ko sayo. Sinira mo ang buhay, pangarap at pagkatao ko. Tsk. Three Years John, tinapon mo lang, anu yun nagsawa ka? Na-bored ka? Trip mo lang ako kaya ganun lang yun? MY GOD, HALOS TALIKURAN KO ANG PAMILYA KO PARA SAYO, YOUR MY PRIORITY DIBA? but anung ginawa mo? Anung nangyari sayo?"umiiyak kung tanong then tinangka nyang hawakan ang kamay ko but agad akong nakaiwas kaya di nya yun nagawa.
"I'm really sorry Zuan, hindi ko naman sinasadya yun ee" halos humagolgol ako nang mga sandaling yun. Eto ang kauna-unahang pagkakataong nagkaharap kami since he broke up with me.
"Wala nang magagawa at mababalik ang sorry mo. Ginusto mo at sinadya mong iwanan at saktan ako"
"Hindi totoo yan. Ikaw naman kasi sinabi mo pang napapagod kana sa akin noon kaya naghanap ako nang paraan para masaktan ka rin dahil sobra mo akong sinaktan Zuan" natawa ako na naiyak sa dahilan nyang yun.
"Inintindi kita, inisip ko na stress ka sa trabaho mo, naghihintay ako araw-araw na maalala mo kung okay lang ba ako oh kung anu nang nangyayari sa akin, sa twing iiwasan mo ang mga chats and calls ko sayo sa tingin mo ba hindi na ako nag-iisip noon. Long Distance relationship man tayo, ramdam ko na may nagbago at nabago sayo John. Napaka-selfish mong tao, ang gusto mo ikaw lagi ang iniintindi, minamahal at hinihintay. John, girlfriend mo ako, babae ako, sa tingin mo ba madali yun para sa akin. Yung pagkakaroon nang kagaya mo ang pinakamahirap sa lahat alam mo ba yun" this time hindi na ako nakapagpigil. Umiyak na ako talaga nang husto.
"Sorry na Zuan. Please patawarin mo ako, kung anuman anh nagawa ko sayo, kung anuman yung pagkukulang ko, yung mga katangahang ginawa ko sayo, please patawarin mo ako" his trying to touch me pero tinulak ko sya.
"Hwag na hwag mo akong hahawakan oh lalapitan dahil, galit na galit na galit pa rin ako sayo hanggang ngayon"
"PleaseZuan, ayusin natin to, gagawain ko lahat nang gusto mo, babawi ako, maghihintay ako"this time tinignan ko sya nang masama.
"Kung sila napapaniwala at napagmumukha mong tanga, pwes ako hindi. Alam mo kung pwede ko lang ibalik ang virginity ko, babaliin ko yun. Dahil you don't deserve it. Idiot" sabi ko then iniwanan ko sya.
End of Flashback...
----------------------------
Dining Area...
Napatulo na lang bigla ang mga luha ko sa iniinom kung kape.
"Wala bang kasawaan yang mga mata mo sa pag-iyak?" Dinig kung sabi nang nakatalikod na si Harris kaya mabilis akong nag-ayus nang sarili.
"Huh? Ahh di naman ako umiiyak ee" pagsisinungaling ko then hinila nya ako nang akmang tatalikuran ko sya.
"Sa susunod na makita kitang umiiyak paparusahan kita gamit ang labi ko" mapangahas na sabi nya then bahagya akong umiwas nang tingin sa kanya.
BINABASA MO ANG
My Pressure Ex
RomanceI'm Camila Zuan Garcia, isang babaeng masukista, sadista, suplada at galit sa mundo. Bitter daw ako, Man-hater and looser. Walang naging magandang epekto sa akin noong mabalewala ako. Wala akong nakitang exuces kung bakit ako iniwan at wala akong...
