My Pressure Ex

Bunos Chapter 2 : Chances

Harris' POV.

Central...

Napansin ni Nepp ang kilos ko kaya naman lalo akong kinabahan.

"How come na ngayon ka pa kakabahan!?" Pabulong nyang sabi then pasimple akong tumingin sa kanya.

"Ewan ko ba, sa tagal ko sa showbiz noon, ngayon lang ako tinalaban ng kaba at takot Nepp" pabulong sabi kay Nepp tapos lumapit sya sa akin sa may sulok .

"Saan ka kinakabahan at saan nanggaling yung takot? Sinabi ko naman sayong kapag nalaman nyang buhay kapa matutuwa yun" pabulong nya ding sagot then hinawakan ko ng mabuti yung painting ko na naiwanan ni Zuan noon sa Souvenir Shop.

"Ahh bahala na, basta handa na ako sa lahat nang mangyayari" pagpapalakas ko sa loob ko then tumango si Nepp.

------------------

Nasa pila na ako noon at hinihintay ko ang pag-usad ng mga tao. Hindi lingid sa kaalaman ng mga taong to', na nagbabalik ang Harris na dati nilang minahal at kinasuklaman.

Halos gusto ko na nang tumakbo at pagtulakan ang nga taong basa harap ko dahil hindi ko na ata mahintay na malapitan si Zuan.

After a few minutes...

Slowmotion...

Sa kakatitig ko sa kanya di ko na namalayan na ako na pala ang kasunod. Kung di lang ako binulungan noong nasa likod ko ee wala pa din ako sa sarili ko.

I was really amazed, this women in front of me is my whole life. I wanna marry her, i wanna be her husband, i wanna be with her forever.

Ipinatong ko yung painting sa table nya then napatingin sya sa akin.

Dahil sa naka-disguise ako. Di nya ako makilala.

"Ikaw na naman?" Tanong nya then napatayo sya. Ang ginawa ko tuloy is inalis ko yung balot ng paiting then tumingin sya doon.

"Do you still remember him?" Seryoso kung tanong pero sinadya kung ibahin yung boses ko, then nagtinginan ang mga tao nang inangat nya yung Painting.

"Anu bang kailangan mo?" Tanong nya sa akin then tumingin ulit sya doon sa painting then natahimik ang mga tao asa naging reaaksyon na yun ni Zuan.

Slowmotion...

Isa-isa kung inalis yung mga disguise ko nang sandaling nakatitig sa akin si Zuan.

"OOOOMMMGGGGG" Reaksyon ng mga tao nang ilantad ko ang mukha ko sa kanilang lahat.

"I'm Harris Ocampo, nice to see you again Zuan" sabi ko then inilahad ko yung kamay ko sa harap nya.

Bakas ang pagkakagulat at pagkakalito sa mukha ni Zuan ng sandaling yun. Titig na titig sya sa akin pero hindi sya nakapagsalita. Kaya naman nilapitan ko sya at niyakap ng mahigpit na mahigpit.

Then naramdaman ko ang mga luha nya sa may balikat ko. Kaya napabitaw ako at hinadkan ko sya sa noo.  Then naramdaman ko ang mahinang  pagtulak nya sa akin, then binagsak nya yung hawak nyang painting ko. Kaya nabasag at nagkalat ang bubog sa sahig. Then isang malakas na samapal ang pinakawalan nya sa kanang pisngi ko.

"WOOOOOOHHH"
Reaksyon ng mga tao then talagang nabigla ako sa ginawa nyang yun.

"Zu-an, !" Akmang hahawakan ko sya but umiwas sya then talagang umiyak sya ng sobra.

"Niloko mo ako? HOW DARE YOU?" tanong nya then akmang tatalikuran nya na ako nang bigla ko syang pigilan.

"Handa akong magpaliwanag Zuan, please makinig ka muna sa akin" pagmamakaawa ko then lunapit si Nepp sa kinaroroonan namin.