နှောင်ကြိုးမည်သည် ရစ်ဖွဲ့သီ- ေႏွာင္ႀကိဳးမည္သည္ ရစ္ဖြဲ႕သီ

Part-10-Zawgyi

မနက္ဆို ေသာ္လႊမ္းထက္ ဦးေျပာင္ကအရင္ႏိုးသည္။ ေသာ္လႊမ္းေအာက္ဆင္းလာျပီဆို မနက္စာက အဆင္သင့္ပင္။ အသင့္လက္ထိုးျပီး ၀င္စားရံုအေျခအေနတြင္ တစ္ခုခုကူညီေပးခ်င္ေပမယ့္ ေသာ္လႊမ္းကို ဘာမွမခိုင္းတာကလည္း အခက္သား။

အရင္ေန႔ေတြက အိမ္ရွင္းေပးေပမယ့္လည္း လုပ္စရာမလိုဘူးလို႔ ေျပာသြားတယ္။ မေန႔ကဆို ေျပာင္လည္းမေျပာင္ဘူးလို႔ေတာင္ ေျပာသြားေသးတယ္။ ေသာ္လႊမ္းလည္း ဖုန္ေတာထဲ ေနရတာ ႏွစ္ရက္ေလာက္နဲ႔ ေနသားက်သြားပါျပီ။

ဆိုင္က ၀ယ္ထားပံုရတဲ့ တို႔ဖူးေႏြးတစ္ဇြန္းခတ္ကာ ပါးစပ္ထဲထည့္ရင္း ေသာ္လႊမ္း Facebook ထိုင္ပြတ္ေနမိသည္။ Newfeeds ေပၚတက္လာတဲ့ Posts ေတြကို ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္လုပ္ေနတုန္း ပံုေတြက မေပၚေတာ့။ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဖုန္းေငြလက္က်န္က နည္းေနပါျပီတဲ့။

"ဟင္း။"

ေသာ္လႊမ္း သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်ရင္း ဖုန္းကိုေဘးနားခ်လိုက္စဥ္မွာဘဲ ဖုန္းတစ္ေကာလ္က ၀င္လာေလသည္။ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကိုေနမင္းပိုင္ဆီက။ ခ်က္ခ်င္းဘဲ ေသာ္လႊမ္း ဖုန္းကိုျပန္ေကာက္ယူျပီး ထိုဖုန္းနံပါတ္ကို BlackList ထဲထည့္ခ်ပစ္လိုက္သည္။

မာမီတို႔ဘဲ ဖုန္းေခၚခိုင္းတာဘဲ ေနမွာေပါ့။ အိမ္ေပၚကဆင္းခိုင္းတုန္းက ဆင္းခိုင္းျပီး ခုေသေတာင္ လာျပန္မေခၚနဲ႔။

အားကိုးရွိေနတယ္လို႔ဘဲဆိုဆို ဦးေျပာင္က ႏွင္မခ်သေရြ႕ေတာ့ အိမ္ေပၚျပန္တက္ဖို႔ အစီအစဥ္ နည္းနည္းမွကို မရွိဘူး။

"ဖ်ပ္...ဖ်ပ္..။"

ေနာက္က ေျခသံဖြဖြႏွင့္အတူ ပုဆိုးအဖ်ားခတ္သံ ထြက္လာတာေၾကာင့္ ေသာ္လႊမ္းဖုန္းကို ျပန္ခ်ထားလိုက္ရင္း ေနာက္လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။ နံ႔သာေရာင္ ရွပ္အက်ႌလက္ရွည္ကို လက္ေခါက္တင္ရင္း မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ ၀င္လာတဲ့ထိုလူ။ အသားျဖဴလို႔လားမသိဘူး။ ဘာအေရာင္ ၀တ္၀တ္လိုက္သားဘဲ။

စိတ္ထဲက မွတ္ခ်က္ျပဳလိုက္ေလရင္း ခပ္ေငးေငးရွိေနတုန္း ေသာ္လႊမ္းဘက္ကို ဖ်တ္ခနဲလွည့္ၾကည့္လာေလရာ မ်က္ႏွာကို ဆတ္ခနဲလႊဲခ်လိုက္သည္။ အခ်ိန္ကိုက္ဘဲ။ ႏွစ္ရက္အတြင္း ဘယ္လိုငမ္းရမလဲဆိုတာေတာ့ အေတာ္ၾကီးတိုးတက္လာတယ္။