နှောင်ကြိုးမည်သည် ရစ်ဖွဲ့သီ- ေႏွာင္ႀကိဳးမည္သည္ ရစ္ဖြဲ႕သီ

Part-8-Zawgyi

"ေအး။ေျပာ။"

အိမ္ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ေရခ်ိဳးျပီးကာစဘဲ ရွိေသးသည္။ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ဆီမွ ဖုန္းက၀င္လာတာေၾကာင့္ ေသာ္လႊမ္း ေကာက္ကိုင္လိုက္သည္။ အခန္းနံရံေပၚက နာရီကို တလက္စတည္း လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ညကိုးနာရီထိုးလုျပီ။ ထံုးစံအတိုင္း ဒီလိုအခ်ိန္ဖုန္းဆက္ျပီဆို ကလပ္တက္ဖို႔ ေသာ္လႊမ္းကို ေခၚျခင္းသာျဖစ္သည္။

"ငါမလာေတာ့ဘူး။ အခုမွ ဆိုင္ကေနျပန္ေရာက္တာ။ အျပင္ထြက္ခ်င္စိတ္လည္း မရွိေတာ့ဘူး။"

မျငင္းစဖူး ျငင္းလာတဲ့ ေသာ္လႊမ္းေၾကာင့္ ထိုသေကာင့္သားမွ အံ့ၾသသြားပံုရသည္။ မတတ္ႏိုင္။ တေနကုန္ ကိုေနမင္းပိုင္ႏွင့္ အလုပ္ကိစၥေတြ ေဆြးေႏြးျပီး ညေနက်ေတာ့ ေစ်းခ်ိဳဘက္မွာ မာမီတို႔ဖြင့္ထားတဲ့ စိန္ေရႊရတနာဆိုင္က ေငြေတြကို သြားျပီး သိမ္းရေသးသည္။ ေငြႏွင့္ စာရင္းဇယားက ကြာေနတာေၾကာင့္ ဆိုင္မန္ေနဂ်ာႏွင့္လည္း ျပသနာတက္ခဲ့ရေသးရာ စိတ္ကမၾကည္ခ်င္။ ေဖေဖက်န္းမာေရးမေကာင္းဘူးလို႔ ၾကပ္ၾကပ္မတ္မတ္ မအုပ္ထိန္းႏိုင္တဲ့ ဒီကာလေလးမွာ လက္ေအာက္က ၀န္ထမ္းေတြက ျဖစ္ခ်င္တိုင္းကို ျဖစ္ပ်က္ေနေတာ့တာဘဲ။

"လိုက္ခဲ့စမ္းပါကြာ။ ကလပ္မသြားခ်င္လည္း ေအးေအးေဆးေဆးရွိတဲ့ ဘားတစ္ခုခုကို သြားမယ္ေလ။ ဟိုတယ္ Apex အေပၚထပ္က Sky Bar ဆိုရင္ေရာ။"

Sky Bar ဆိုေတာ့ ပိုးက အကင္းမေသေသးတဲ့ ေသာ္လႊမ္း လူပ္လူပ္ရွားရွားေလး ျဖစ္သြားသည္။ အရမ္းမဆူဘဲ ဆိတ္ဆိတ္ျငိမ္ျငိမ္ေလးရွိတဲ့ ထိုဘားကိုေတာ့ ေသာ္လႊမ္း အေတာ္ေလး သေဘာက်လွသည္။

Vodka ေလးေမာ့ေသာက္ရင္း မီးေရာင္တလက္လက္ႏွင့္ မႏၱေလးျမိဳ႕ၾကီးကို အေပၚစီးကေန ေငးၾကည့္ေနရလွ်င္ျဖင့္။

ဗီရိုထဲကေန ဆြဲထုတ္လက္စ ည၀တ္အက်ႌကို ေသာ္လႊမ္း ျပန္ထိုးထည့္လိုက္ေတာ့သည္။

"ေအး။မင္းတို႔သြားႏွင့္လိုက္။ ငါလိုက္လာခဲ့မယ္။"

အခန္းထဲက ထြက္လာတဲ့ ေသာ္လႊမ္းရင္ဘတ္မွာ အစြယ္ျဖဲျပေနတဲ့ အျဖဴေရာင္ သရဲတစ္ေကာင္ရဲ႕ မ်က္ႏွာက အနက္ခံမွာ အထင္းသား။ ေပါင္ႏွင့္ ဒူးေခါင္းေနရာတ၀ိုက္မွာ ႏွစ္ခ်က္သံုးခ်က္ေလာက္ ဖြာစုတ္ေနတဲ့ မီးခိုးေရာင္ ဂ်င္းသားေဘာင္းဘီႏွင့္ ေသာ္လႊမ္းေျခလွမ္းေတြက ေျမာက္ၾကြၾကြ။