နှောင်ကြိုးမည်သည် ရစ်ဖွဲ့သီ- ေႏွာင္ႀကိဳးမည္သည္ ရစ္ဖြဲ႕သီ

Part-30-Zawgyi (the ending)

Part-30 (the ending)

"ဟူး...။"

ထိုအသံသည္ ပင္ပန္းလိူက္ေမာစြာႏွင့္ ထြက္ေပၚလာေသာ သက္ျပင္းခ်သံမဟုတ္။ ထြက္ေနတဲ့ ေဒါသေတြကို ၾကိတ္မႏိုင္ခဲမရနဲ႔ အေတာင့္လိုက္ မ်ိဳခ်ထားရင္းကကို ထြက္လာတဲ့ အသံ။ ေဒၚေခ်ာခင္ခင္ကေတာ့ ေဒၚေခ်ာခင္ခင္ပါဘဲ။ အလိုက္ နည္းနည္းေလးမွကို မသိဘူး။ အခု ထက္မာန္ဦးကို လႊမ္းနဲ႔ တူတူ မေနခိုင္းဘဲ သပ္သပ္တစ္ခန္း ခြဲထားပစ္လိုက္တာဘဲၾကည့္။

"ေယာကၡမေတြ ေကာင္းကိုမေကာင္းဘူး။"

လႊမ္းနဲ႔ ပတ္သက္သမွ် ဘယ္သူ႔အေပၚမဆို ေမတၱာထားႏိုင္ဖို႔ ၾကိဳးစားခဲ့ေပမယ့္ အန္တီေခ်ာကေတာ့ ဒီတစ္ခုနဲ႔တင္ ဒီတသက္ ႏိုးဘဲ။

ကုတင္ၾကီးေပၚ တစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္စြာနဲ႔ ကုန္ဆံုးေနရတဲ့ ကိုယ့္ဘ၀ ကိုယ္လည္း စိတ္နာလွျပီ။ ရန္ကုန္မွာလည္း ရန္ကုန္မွာမို႔ မႏၱေလးမွာလည္း တအိမ္တည္း ရွိေနတာေတာင္ ခြဲေနရတဲ့ဘ၀။ လႊမ္းနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ထက္မာန္ဦးေတာ့ ေဗဒင္ေမးျပီး ယၾတာေခ်ဖို႔ လိုအပ္ေနပါျပီ။

စိတ္ကလည္းတို၊ ပ်င္းလည္းပ်င္းေနတာႏွင့္ ထက္မာန္ဦး ေဘးနားက ဖုန္းကို ေကာက္ဖြင့္လိုက္သည္။ ဖုန္းမ်က္ႏွာျပင္လင္းလာတာႏွင့္ ျမင္လိုက္ရတဲ့ စာတစ္ေစာင္။ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ လႊမ္းဆီက။

မာန္။ အိပ္ျပီလား...

ထက္မာန္ဦး ျပန္မေျဖဘဲ မဲ့ေနတဲ့ အီမိုဂ်ီတစ္ခုကိုဘဲ ေကာက္ပို႔လိုက္သည္။

မအိပ္ေသးဘူးေပါ့...

ထက္မာန္ဦး ဒီတစ္ခါ ပိုျပီး မဲ့ရံႈ႕ေနတဲ့ အီမိုဂ်ီတစ္ခုကို ေကာက္ပို႔လိုက္သည္။ လႊမ္းဆီက ျပန္ရလာတာက မ်က္ရည္ေတြထြက္ေလာက္ေအာင္ ေအာ္ရယ္ေနတဲ့ အီမိုဂ်ီေလး။

လႊမ္းအတြက္ အဲ့ေလာက္ေတာင္ ရယ္စရာေကာင္းေနတာလား။ ထက္မာန္ဦး စိတ္တိုတိုနဲ႔ ဖုန္းျပန္ခ်ဖို႔ ျပင္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာဘဲ ေရာက္လာတဲ့ စာတစ္ေစာင္။

ငါ့အခန္းကိုလာမလား..

ထိုစာေလး ျမင္လိုက္ရံုနဲ႔တင္ လူကခ်က္ခ်င္း မရိုးမယြ ျဖစ္လာရသည္။ လက္ေခ်ာင္းေတြကေတာ့ Yes လို႔ေကာက္ေရးခ်ပစ္ဖို႔ကို တာဆူေနျပီ။ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ။ မူကလည္း နည္းနည္း မူခ်င္ေသးတယ္။