Chapter-39 🌻

4.2K 272 14
                                        

Unicode.......

မိုနိုရဲ့ ကော်ဖီဆိုင်ကို ရောက်ရောက်ချင်းမှာပဲ မိုနိုရဲ့ စတိုင်ကျကျ ထိုင်နေတဲ့ ပုံစံကို လှမ်းမြင်လိုက်ရတယ်။
သူနဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ ထိုင်နေတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ကဘယ်သူလဲတော့ အရာမသိဘူး။
အရာ့ဘက်ကနေ ကြည့်ရင် နောက်ကျောပဲ မြင်ရတာကြောင့်။
မိုနို့ပုံစံကို ကြည့်ရတာ ဂရုတစိုက်နဲ့ စကားပြောနေတယ်။
ဒီလိုပုံစံမျိူးက မိုနိုနဲ့ မရင်းနှီးတဲ့ အဆင်တစ်ယောက်နဲ့ ပြောနေပုံရတယ်။
မိုနိုက အရာဝင်လာတာ တွေ့တော့ ဆံပင်ကို တစ်ချက်ခါလိုက်ပြီးမှ

"ဟော...ဟိုမှာ ...အရာရောက်လာပြီ"

မိုနို စကားသံအဆုံးမှာ ထိုယောက်ျားလေးက လှည့်ကြည့်လာတယ်။ ပင့်တင်ထားတဲ့ ဆံပင်ကြောင့် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်နေရတဲ့ နဖူးခပ်မြင့်မြင့်နဲ့အတူ မျက်ခုံးခပ်ထူထူ တန်းတန်းနဲ့ နှာတံသွယ်သွယ် မေးရိုးကားကားနဲ့ အဲ့လောက် ယောက်ျားဆန်တဲ့ အမျိူးသားက တစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်။

"Oh..! မင်း....က ... Jordan..!"

သူက ပြုံးပြရင်းကနေ သူ့ရဲ့ 6 ftsအရပ်ကြီးနဲ့ အရာ့ကို ပြေးဖက်တယ်။

"မင်း..ငါ့ကို မှတ်မိသေးတာပဲ...အပိုင်။
မင်း ငါ့ကို‌မမေ့လို့ ငါပျော်တယ်"

Baking trainingမှာ အတူနေအတူစားခဲ့စဉ်က နွေးထွေးတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခုကို အရာပြန်ခံစားရတယ်။
သူ့ရဲ့ ဂျက်ကက် ပေါ်မှာ အရာခပ်ဖွဖွ ပြန်ဖက်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။

"ငါ့ကို အပိုင် လို့ ခေါ်တာ မင်းပဲရှိတယ်..ဂျော်ဒန်"

ဂျော်ဒန်က ပြင်သစ်မြန်မာ ကပြားတစ်ဦးဖြစ်တယ်။
သူက မြန်မာစကားကို လည်လည်ဝယ်ဝယ် မပြောတတ်ခဲ့ဘူး။
အရာနဲ့ မတွေ့သေးခင်ကပေါ့။ အရာနိုင်ငံခြားကို ရောက်တဲ့အချိန် မြန်မာလူမျိူးဖြစ်တဲ့ အရာ့ကို သူက အရမ်းသဘောကျပြီး ခင်ချင်ခဲ့တာပေါ့။
အဲ့ကနေ နှစ်ယောက်က ခင်ဖြစ်ခဲ့ပြီး မြန်မာစကားတွေ သင်ပေးဖြစ်တယ်။ အရာ ကိုယ့်နိုင်ငံကိုပြန်လာခဲ့တော့ သူနဲ့အဆက်အသွယ် ပြတ်ခဲ့ရတယ်။ အဲ့အချိန်က အရာ အသက်အတွက်စီစဉ်လှုပ်ရှားရင်း social mediaလဲ မသုံးဖြစ်ခဲ့ဘူး။

Preciously-"U" (Completed)Tempat cerita menjadi hidup. Temukan sekarang