PART 2
သပိတ်နဲ့အထူးတို့ စကားမခေါ်မပြောသည့်ကိစ္စရပ်တို့သည် တစ်ပတ်လောက်ရှိသွားချိန်မှာ ဖေဖေကသတိထားမိလာသည်။
မသိဘဲနေတော့မလား ထမင်းဝိုင်းတစ်နေရာထဲမှာထိုင်စားနေကြတာတောင် စကားမပြော၊ ကျောင်းကားထဲမှာလည်း စကားမပြောနဲ့ ပါးစပ်ပိတ်ထားကြ၏။ အထူးသဖြင့် အထူး၏ပေစောင်းစောင်းနဲ့ သပိတ်ကိုမျက်စောင်းထိုးထိုးပစ်နေသော အပြုအမှုကြောင့်မို့ ဖေဖေကသိရှိသွားလေသည်။
သူ့ကိုတော့ ဖေဖေဆုံးမလိုက်လား 'မ'ဆုံးမလိုက်လားတော့မသိပေ အထူးမှာတော့ နားပူသွားသည့်အထိ အဆုံးမခံလိုက်ရသည်။ သူကိုလည်းခေါ်ရသေး အဆူကလည်းခံရသေး....
ကိုယ်ကအိမ်ရှင် သူကဧည့်သည် အိမ်ရှင်ဖြစ်တဲ့သမီးကပဲ ကိုယ့်အစ်ကိုလိုသဘောထားပြီးခေါ်ပြောရမယ် ကျောင်းမှာလည်းခေါ်ရမယ်တဲ့...
အဲဒီဧည့်သည်က အထူးခြေထောက်ကို တက်နင်းသွားတာလည်း ဘယ်သူမှမသိလိုက်၊ လူကိုရှုပ်တယ်ဆိုပြီး အော်ဟောက်လိုက်တာလည်း ဘယ်သူမှမသိလိုက်။ သိနေတဲ့အထူးကပဲ နောက်ဆုံးမှာအဆူခံရတဲ့လူဖြစ်သွားလိုက်ရ...
အဲဒီအတွက် အထူးအတွက် တရားမျှတမှုမရှိနေဘူး။
ထိုကြောင့် အဲဒီသပိတ်ကောင်ကို တစ်နေ့လောက် မှတ်သားလောက်အောင် ပညာပေးဦးမည်ဟု တေးမှတ်ထားလိုက်သည်။
"အထူးရေ... ကလေး ကျောင်းနောက်ကျတော့မယ်နော် နင်ကကျောင်းသူပဲရှိသေးတယ် အလှတအားကြိုက်နေတယ်ဟုတ်လား"
အောက်ထပ်ကနေ အပျိုချောချောလေးတန်မဲ့ နူးညံ့မှုတစ်မှုန်တစ်စမှမရှိသော တီဆောင်း၏အော်ဟစ်သံကြောင့် အထူးသည် ဘီးကြီးတစ်ချောင်းနဲ့ဆံပင်ကိုအမြန်ဖြီးပြီး ကျောပိုးအိတ်ထဲသို့ အမြန်ထိုးထည့်သွားရသည်။ အလှပြင်ပစ္စည်းဆိုလို့ ဘီးတစ်ချောင်းနဲ့ လက်သည်းဆိုးတဲ့အခါ ထပ်ကပ်ရတဲ့ အလှstickerတွေပါ ထပ်ထည့်လာသည်။ အချယ်က သူ့အမေရဲ့ပါးနီတွေအိုင်းလိုင်နာတွေ ယူလာမည်။ နှင်းနှင်းက လက်သည်းဆိုးဆေးယူလာပြီး အလှပြင်တမ်းဆော့ကြမည်ကို တွေးပြီးပျော်နေကာ အခန်းထဲကနေ မြူးထူးခုန်ထွက်လာလျှင် ကျောပိုးအိတ်နဲ့လောရှည်စိတ်ပုတ်ကို တန်းမြင်လိုက်ရသည်။
YOU ARE READING
သူ့ထံသို့အပ်နှံထားသော ငါ၏ချစ်ခြင်း ထာဝရရှင်သန်စေသတည်း...
Romanceကိုကိုနဲ့ ညီမလေး ဇာတ်လမ်း
