သူ့ထံသို့အပ်နှံထားသော ငါ၏ချစ်ခြင်း ထာဝရရှင်သန်စေသတည်း...

PART 13

  PART 13

 
  
 

“သားရှယ်ရာတွေကို ပြန်နှုတ်ချင်တယ်ဟုတ်လား”

  သပိတ်က ဖေဖေ့ရုံးသွားရန်လိုက်ပို့နေစဉ် သူ့အကြောင်းကို တိုင်ပင်နေကြသည်။

“ထုတ်လိုက်ပြီဟုတ်ပါရဲ့ သားကဘာဆက်လုပ်မလဲ... ဘဏ်မှာအပ်ရင် ငွေသေသလိုဖြစ်သွားလိမ့်မယ်... တစ်နေရာရာမှာ ထပ်ထည့်ဖို့အစီအစဉ်ရှိမှထုတ်တာ ပိုကောင်းမယ်လို့ ဖေဖေထင်တယ်”

“ရှင်းရှင်းပြောရရင် အဲငွေတွေသေနေလည်းရတယ်... တီကြီးနဲ့ကို မပတ်သက်ချင်တော့တာ သူ ကျွန်တော့်ကို ဖေဖေနဲ့အထူးတို့နဲ့တောင်ခြိမ်းခြောက်နေတာ... ဘယ်သူကများ သူ့ခုံကိုလုမှာမို့လို့လဲ”

“အင် မင်းတီကြီးက အခုထဲကအစွယ်ပြနေပြီပဲ သား”

   ရှယ်ရာငွေတို့ကို ဘဏ်မှာအပ်ထားမည့်အဖြစ်မျိုးကို ဦးမင်းထူးချွန်က သဘောမကျပါ။ သူ့လုပ်ငန်းကလည်း တစ်နိုင်တစ်ပိုင်မို့ ငွေသိပ်မလိုအပ်နေပါ။ ရှယ်ရာကို ထုတ်ပြီး ဆွေမျိုးဖြတ်ချင်နေသော သား၏စိတ်ကို ခံစားနားလည်ပေးသော်လည်း ထိုငွေတို့ကို စီးဆင်းစေသည်။

“သား စီးပွားရေးနဲ့ပတ်သက်တာ တစ်ခုခုတော့ သင်ယူလေ့လာထားသင့်တယ်နော်... အခုလိုတစ်ခုခုလုပ်ချင်လာပြီဆို ဘာဆက်လုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်ရတယ်”

“ကျွန်ဝောာ်လည်း အမျိုးမတော်ချင်တော့ဘူး စိတ်ရှုပ်ရတယ်...”

“အမျိုးကမတော်လို့မရဘူး မခေါ်လို့ရတယ်သား... ဒီအတိုင်းဆက်ထားလိုက်အုံး ကိုယ်ကလည်းအဝေးမှာဆိုတော့ ခဏတဖြုတ်တောစိတ်အညစ်ခံလိုက်... အဓိကသားငွေတွေက ဆက်လက်စီးဆင်းနေမှ သားအရွယ်ရောက်လာတဲ့အခါ တန်ဖိုးက တဖြည်းဖြည်းမြင့်တက်လာမှာပဲ... အဲဒီအခါသားထုတ်တာ ပြောင်းတာ ကြိုက်တာလုပ်... အခုတော့ ဘာမှမလုပ်တတ်သေးခင် ဒီအတိုင်းထားထားပါအုံး”

သပိတ် အသံမထွက်ဘဲခေါင်းညိတ်ပြ၏။

“ဒါနဲ့ သားတို့အောင်စာရင်းသွားကြည့်မှာလား... ဖေဖေပဲကြည့်လာပေးရမလား”

“ကျွန်ဝောာ်နဲ့အထူးပဲသွားကြည့်လိုက်ပါ့မယ်... သိတာနဲ့ ဖေဖေ့ကိုချက်ချင်းဖုန်းဆက်ပေးမယ်”