PART 53
"ငါတို့ တကယ်ပဲ ဒီညဒီကားပေါ် အိပ်ရမှာလား မောင်"
"အင်း... ဒီနားမှာ လယ်ကွင်းကလွဲ ဟိုတယ်မှမရှိတာ"
"နင်ကျော်ခဲ့တာကိုး... ဧည့်ရိပ်သာလည်း တည်းလို့ရပါတယ်လို့ငါပြောခဲ့သားပဲ နင်မှမရပ်တာ။ အခု ဟိုတယ်လည်းမရှိ အိမ်တစ်အိမ်တောင်မရှိတဲ့လယ်ကွင်းရောက်မှ ဘယ်လိုလုပ်အိပ်စရာ နေရာသွားရှာရမလဲ"
ကားလမ်းမထက်တစ်လျှောက် မြင်နေရသော လယ်ကွင်းတို့ကိုကြည့်ပြီး ချစ်သည်းစိတ်ညစ်သွားသည်။
မင်္ဂလာဆောင်ပွဲကနေ ထွက်ပြေးလာကြသဖြင့် ဘာမှကြိုယူထားတာမရှိတာမို့ လက်ထဲ၌ လက်ဖွဲ့ရန်အတွက်ပါလာသောငွေစအနည်းငယ်နှင့် ကားတစ်စီးသာပါလာပြီ ယခုတော့ ဘယ်နေရာမှန်းမသိသော လယ်ကွင်းတစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်ထားကြရသည်။
လက်ထဲမှာလက်ဖွဲ့ရန်အတွက် ယူလာသောငွေအနည်းငယ်နှင့်မို့ ခရီးဝေးပြေးလို့မဖြစ်နေ၊ ကားဆီကုန်သွားလျှင် နှစ်ယောက်သား၏မင်္ဂလာဦးနေ့မှာ တောင်းစားနေရဦးမည်။ ထိုကြောင့် ချွေတာရေးအနေနှင့် ဘယ်မှဆက်မသွားဖြစ်တော့ဘဲ ကားပေါ်မှာတင် အိပ်ရကိန်းဆိုက်နေသည်။ လကုန်ရက်နှင့်နီးနေသည်မို့ ဘာကတ်မှာမှလည်းငွေအပိုမရှိတော့...
မောင်မှာလည်း ဖုန်းရော ကတ်တွေရော အကုန်ထားခဲ့တာတဲ့။ သူများနောက်ကို ဘယ်လောက်တောင်လိုက်ချင်ရှာသလဲဆို...
လယ်ကွင်းကြီးမှာလည်း ညနေတုန်းက ညနေနေဝင်ဆည်းဆာမြင်ကွင်းကြောင့် ခမ်းနားလှပနေခဲ့သော်လည်း အမှောင်ထုတို့ တစ်ဆတစ်ဆ ကြီးစိုးလွှမ်းခြုံလာသောအခါမှာ ကျေးငှက်၊ ပိုးကောင်တို့၏ တကျီကျီ တဝီဝီသံတို့ဖြင့် ဆူညံသံကျယ်လောင်လာကြသည်။ တစ်ခါတစ်ခါ ခွေးအူသံတို့ပါ ကပ်ပါလာလျှင် ချစ်သည်းမှာ မောင့်ကိုယ်ထဲသို့ ပြေးပုန်းနေရသည့်အထိ ကြောက်မိသွားသည်...
"မောင် ငါကြောက်တယ်"
"မကြောက်နဲ့မောင်ရှိတယ်လေကွာ လပြည့်ညမို့ လသာပါသေးတယ်... ပြီးတော့ မောင် ကားတံခါးလော့ချထားတာပဲ ဘာမှမဖြစ်ဘူး မကြောက်နဲ့မောင်ရှိတယ် အသည်း"
YOU ARE READING
သူ့ထံသို့အပ်နှံထားသော ငါ၏ချစ်ခြင်း ထာဝရရှင်သန်စေသတည်း...
Romanceကိုကိုနဲ့ ညီမလေး ဇာတ်လမ်း
