သူ့ထံသို့အပ်နှံထားသော ငါ၏ချစ်ခြင်း ထာဝရရှင်သန်စေသတည်း...

PART 31

PART 31

  သူအိမ်ပြန်လျှင် လျှောက်နေကျ လမ်းကလေးကို တစ်ယောက်ထဲ လျှောက်ရန် မဝံ့မရဲဖြစ်နေ၏။

  အရင်တုန်းကဆို အထူးနဲ့သူ ကျောင်းကနေအိမ်ကို အတူတူပြန်ခဲ့ရသောလမ်းကလေး...

  နှစ်ယောက်အတူ ရန်ဖြစ်ရင်းနဲ့ ပြန်လာခဲ့သောလမ်းကလေး၊ မောင်နှမဆက်ဆံရေးက နေ ချစ်သူဆက်ဆံရေးတို့အထိ အမှတ်တရများစွာ၊ ငယ်ဘဝပေါင်းများစွာကို နင်းဖြတ်ခဲ့သောလမ်းကလေးကို သူလှမ်းဖို့ မဝံ့မရဲဖြစ်နေသည်။

  မ‌နေ့က အထူး အိမ်ပြန်ရောက်နေပြီမှန်း သိနေ၍ သူ အရမ်းတွေ့ချင်နေသည်။ မမြင်ရတာ တစ်လနီးပါးရှိသွား၍ အရမ်းလည်း လွမ်းနေရသည်။ ထိုကြောင့် နီးနီးလေး မဟုတ်ရင်တောင်မှ အဝေးကနေဖြစ်ဖြစ် ခဏလေး တွေ့ချင်နေမိသည်။

  ဝမ်းနည်းခြင်းရင်ခုန်သံတို့နှင့် ကားကိုလမ်းထိပ်မှာရပ်ထားပြီး တစ်ယောက်ထဲလျှောက်ဝင်လာကာ အိမ်နှင့်နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူ စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။

အိမ်နားအရောက်တွင် ဂစ်တာသံ သဲ့သဲ့ကိုကြား၍ အထူး ဂစ်တာတီးနေမှန်းသိ၍ ထပ်ပြီး ရင်ခုန်လာပြန်သည်။ ကိုယ်ချစ်ရတဲ့သူ ကိုယ်မြတ်နိုးရတဲ့ကောင်မလေးကို သူမသိအောင် တိတ်တဆိတ် လာငေးကြည့်ရသောခါ ထိုခံစားချက်က လက်ဆက်ချိုမြိန်လွန်းလှသည်။

   ရပ်ကွက်က လမ်းမီးတစ်လျှောက်ဟာ လင်းထိန်နေ၍ ဂရုတစိုက်ဖြင့် အိမ်နားကို သတိအနေအထားနှင့် ဖြည်းဖြည်းချင်းလျှောက်လာကာ အမှောင်ရိပ်ကျနေသော သူတို့အိမ်၏ ခြံအုတ်နံရံနှင့်ကပ်ရပ်အမှောင်ထုကနေ အပေါ်ထပ် ဝရံတာဘက်ကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။ ဒီနေရာကနေ ဝရံတာကို တန်းမြင်နေရသည်မို့ သူ့အတွက် ဘုရားကပေးသော ကံကောင်းမှုတစ်ခု အခြေအနေဟုဆိုရမည်....

   သူတို့အမြဲထိုင်နေကျ ခုံတန်းလေးမှာ ထိုင်ပြီး ဂစ်တာကို တီးခတ်နေသောအထူးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

   ချစ်ရသူမို့ထင်တယ် အဝေးကတွေ့တာတောင် သူ့ရင်ခုန်သံက ရင်ခုန်သံပိုင်ရှင်ကို မှတ်မိနေသလိုမျိုးနဲ့ ခုန်ပေါက်နေသည်။