PART 32
"ငါလာခဲ့မယ်... အထူးရော"
"ရှိတယ်...ရပ်ဝေးကလာတဲ့ဆွေမျိုး ဧည့်သည်တွေကို တီဆောင်းတို့နဲ့ ဧည့်ခံစကားပြောနေတယ်"
အတည်က ဝရံတာဘက်ထွက်လာပြီး သပိတ်ကို video callခေါ်ကာ အကြောင်းကြား အသိပေး၏။ သူအသိမပေးခင်မှာ အထူးနှင့်တီဆောင်းရဲ့ခွင့်ပြုချက်ကို တောင်းတော့ သပိတ်သည်လည်းမိသားစုဝင် တစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့သည်မို့ သိသင့်တယ်ဟူ၍ သူလာပြောပြရ၏။
အထူးသဖြင့် အထူးက သူ့ကို သပိတ်ဆီကိုအကြောင်းကြားပေးပါဟု ပြောလာသည်မို့လည်းပါသည်။
လေးလေးအကြောင်းကို ကြားပြီး မျက်ရည်ကို လက်ခုံနှင့်သုတ်နေသောသပိတ်ကို ဒီအတိုင်းကြည့်ရင်း သူလည်း ထပ်တူစိတ်မကောင်းဖြစ်ရ၏။ ဘယ်လိုအခြေအနေတွေပဲ ဖြစ်ခဲ့ပါစေဦး သားတစ်ယောက်အနေနှင့် အဖေဖြစ်သူ၏နောက်ဆုံးအချိန်မှာ သူအနားမှာမရှိခဲ့တာကို တွေးပြီး နောင်တရနေမလားဟု တွေးနေမိ၏။
"ငါ ဖေဖေ့အနားမှာ မရှိခဲ့ဘူး အတည်..."
စခရင်မ်ပေါ် မြင်နေရသောမျက်နှာငယ်ကို ကြည့်ရင်း...
" နောက်ဆုံးအချိန်ကို မမှီလည်း ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ မင်းကအဝေးရောက်နေတာမို့လေ နောက်ဆုံးခရီးကိုတော့ လေးလေးကို ငါတို့အတူလိုက်ပို့ပေးလိုက်ကြပေါ့..."
"အင်း ငါရအောင်လာခဲ့မယ် သဂြိုဟ်မယ့်နေ့က ဘယ်နေ့လဲ"
"တဘက်ခါ"
"အင်း... အထူးရော အဆင်ပြေရဲ့လား... သူအကြာကြီးငိုသေးလား ငါလာလို့ရော အဆင်ပြေပါ့မလား သူငါ့ကိုတွေ့ရင် ထပ်စိတ်ဆင်းရဲသွားမလား မသိဘူးကွာ"
ငိုသံဖြင့် စိုးရိမ်တကြီးနဲ့မေးရှာလာတော့...
"သူပဲငါ့ကို မင်းဆီကို အကြောင်းကြားခိုင်းတာ။ လေးလေး ခွဲခန်းကနေ ထွက်လာတာကိုတွေ့ပြီး သတိလစ်သွားသေးတယ် နိုးလာဝောာ့ ထပ်မငိုဝောာ့ဘူး၊ လေးလေးရဲ့နောက်ဆုံးချိန်မှာ ငိုနေလို့မဖြစ်ဘူး လေးလေး ဝမ်းနည်းလိမ့်မယ်ဆိုပြီးတော့... လုပ်စရာရှိတာလုပ်ရမယ်ဆိုပြီး သူ့ကိုယ်သူ အားတင်းထားပုံရတယ်"
YOU ARE READING
သူ့ထံသို့အပ်နှံထားသော ငါ၏ချစ်ခြင်း ထာဝရရှင်သန်စေသတည်း...
Romanceကိုကိုနဲ့ ညီမလေး ဇာတ်လမ်း
