My housemate

28:The wall

~بفرمایید

لحظه ای به صورت پسر جوان نگاه کرد و وقتی متوجه شد که پسر تو دنیای خودش گم شده ، دستش و جلوی چشم هاش تکون داد و این بار با صدای بلندتری گفت:

~آقا .... آقا!!!

با حرکت انگشت های دختر تند پلکی زد و به زمان حال برگشت ، بوی تند دارو و الکل توی مشامش پیچید

+بله

~داروتون

+مرسی اما...

صداش و صاف کرد

+اینکه قرص!؟

دختر نگاه بی حوصله ای بهش انداخت و با کلافگی سرش و به معنای تعجب تکون داد

~پس چی باید باشه ؟

+دم نوش ندارید ؟

~دم نوش ها اثر بخشی سریعی ندارند
این دارو هم جز ضعیف ترین داروهاست که میتونم بدون دستور پزشک بهتون بدم ،برای درمان باید حتما تحت نظر دکتر باشید

خجالت زده سرش و پایین انداخت و کارت بانکیش و بیرون آورد

+باشه ممنون ، همین و میبرم
تمام راه تا خونه رو بی حوصله با قدم های کش دار طی کرد

خونه

خونه گرمش که دقیقا پانزده روز و هجده ساعت بود که سرماش به اندازه قطب شمال استخون سوز شده بود

بی حوصله روی تخت نشست و بسته قرص و از کیفش درآورد و زیر لب نوشته بزرگ رو جعبه رو خوند

« افزایش میل جنسی»

حالا که قرص و خریده بود، دو دل بود و نمیدونست آیا کاری که میخواد انجام بده در نهایت به نفعش هست یا اوضاع و بدتر می‌کنه و شرایط براش سخت تر میشه

با اینکه چند روز بود ذهنش درگیر این نقشه بود اما حالا هر لحظه آتش تردید مثل تنور توی وجودش شعله میکشید و مرددش میکرد
آهی از سر درماندگی کشید و زانوهاش و بغل کرد

کاش همه چیز مثل قبل بود
کاش زمان به عقب برمیگشت به پانزده روز و نوزده ساعت پیش

(فلش بک ۲۰ آوریل)

جونگکوک کلافه از پیامی که از طرف ددی گرفته بود کیفش و بی حوصله گوشه ای پرتاب کرد

برای امشب کلی برنامه داشت اما ددی گفته بود باید برای یک شام گروهی همراه همکارانش بیرون باشه و برنامه سینما رفتنشون برای امشب کنسل شده

نهایت سعیش و کرده بود تا آخر وقت تو کتابخونه بمونه و تو خونه انتظار آمدن ددی رو نکشه
ولی ساعت شش کتابخونه هم تعطیل شده بود و مجبور شد که به خونه برگرده

در یخچال و باز کرد با اینکه اشتهای آنچنانی نداشت اما تنها چیزی که تو اون لحظه می‌تونست کمی ارومش کنه خوردن بود