25 ( RA - MU )

KAOS Bölüm 7

BÖLÜM 7

18 NİSAN 1975

15.25

İSTANBUL - TARABYA

Süreyya salonda oturmuş gazetesini okuyordu. Kemal koşarak önünden geçip bahçeye yöneldi. Süreyya kemalin arkasından bağırdı.

" nereye gidiyorsun kemal"

" bahçeye oynamaya anne"

" oğlum Mustafa nerde"

" yukarıda"

Süreyya kaşlarını çattı.

" ben sana Mustafa ile oyna demedim mi. Bak teyzen de sana rica etti, Mustafa'yı yalnız bırakma dedi. Kadıncağız yarım saatliğine çıktı dışarı"

" anne oynamak istemiyor ki benimle. Hem korkutuyor beni"

Süreyya kalktı.

" tamam, hadi çık dışarı"

Süreyya merdivenlerden yukarı çıktı.

" Mustafa"

Çocukların odasına baktı. Mustafa yoktu. Sonra bir ses duydu. Koridorun sonundaki yatak odasından geliyordu. Odaya yaklaştı. Kapı kapalıydı. Kulağını yaklaştırdı kapıya. Ses içerden geliyordu.

" tamam... Söz kimseye söylemem... Evet..."

Süreyya;

" ne yapıyorsun yatak odamda gene" diyerek hışımla kapıyı açtı. Mustafa boy aynasının önünde ayakta aynaya bakıyordu. Kapı açılmasıyla bakışını aynadan çekip Süreyya'ya baktı.

" Mustafa ne yapıyorsun yatak odamda"

" hiç teyze"

Süreyya etrafa baktı, sonra Mustafa'ya

" kim ile konuşuyordun sen"

Mustafa koşarak odadan çıkıp merdivenlerden aşağıya indi. Süreyya'da kapıyı kapatıp aşağıya inerken Konağın kapısı açılıp nergis de çeriye girdi.

" erken geldin" dedi Süreyya

" işim erken bitti. Yaramazlık yapmadılar değil mi haylazlar"

Süreyya mutfağa doğru yönelirken nergise

" nergis gelsene benimle" dedi.

Nergis Süreyya'nın peşinden mutfağa girdi. Süreyya kapıyı kapatıp.

" nergis Mustafa'yı gene odamda buldum"

Nergis suratını ekşitti.

" tamam, abla söylerim girmez bir daha"

" nergis konu odama girmesi değil. Yine kendi kendine konuşuyordu."

" abla bu yaşta çocukların hayal dünyası geniştir. Bizde yapmaz mıydık"?

" nergis... Kardeşim... Gel bu çocuğu psikologa götürelim..."

" abla sen çocuğuma ne demek istiyorsun"

" nergis kemal ne ise Mustafa'da benim için aynı"

" abla biz sana yük olmaya başladık. İş bulayım yakında gideriz buradan merak etme"

Nergis mutfağın kapısını açıp sinirle bahçeye yöneldi.

" ya nergis saçmala yine aynı konuya dönüyorsun... Nergis bir dursana... Nergis"

Nergis, Mustafa'ya bakmaya bahçeye çıktı. Mustafa ortalarda gözükmüyordu. Arka bahçeye gitti nergis. Mustafa bir ağacın dibine çömelmiş toprakla oynuyordu.

" Mustafa" diye seslendi.

Mustafa hiç cevap vermedi elinde bir tahta parçası toprağı kazıyordu. Nergis yanına yaklaştı, oda çömeldi.

" Mustafa oğlum, teyzen gene kendi kendine konuştuğunu söylüyordu"

Mustafa hala toprağa bakıp;

" kendimle değil anne"

" kiminle konuşuyordun Mustafa"

Mustafa kazmayı durdurdu. Annesine baktı.

" mesajı biliyorsun"

" efendim"

" mesajı biliyorsun değil mi"?

" ne mesajı Mustafa"

Mustafa ayağa kalktı. Annesinin kulağına eğildi.

" korkuyorum anne"

" neden korkuyorsun oğlum ben senin yanındayım"

" kaos anne. Dedi ki yakında kaos olacakmış. Kaos kötü bir şey mi"?

" kim dedi bunu sana Mustafa"

" şapkalı adam."

Nergis Mustafa'nın gözlerinde korkuyu görebiliyordu. Mustafa sesini iyice alçalttı.

" yediniz de tehlikedeymişsiniz kaos yedinizi de yutacakmış "