Nihayet kısa,ama bana uzun gelen bir aranın ardından bölümü yetiştirebildim.Bölüm hakkıda düşüncelerinizi yorumlara aktarabilirsiniz.Çünkü yorumlar,kitabı yazmam için beni çok motive ediyorlar.Anlamadığınız yerler olduğunda cevaplarım.Sorabilirsiniz.
Multimedia'da Mert Kalkan var.
Oy ve yorum bırakmayı unutmayın.Sizi seviyorum.
***
Düşüncelerime saplanan kanlı bir bıçağı sertçe parmaklarımın arasına alarak acımasızca bastırdım.Keskin metal kokusu burnuma ulaşmadan önce yere damlayan kan damlalarını hissedebiliyordum ama bu his vahşilikten çok içimdeki kötü hisleri atmama neden oluyordu.
Ellerimi çenemin altına yerleştirmiş,sessizce etrafta konuşulan konuları dinliyordum."Arslan abide bir yönden haklı.Arkadaşlarını öldürmüş.Elbette intikam almak ister"
Gözlerimi Betül'ün cümlesi ile ona çevirirken,omuzlarım yorgunluktan çökmüştü.Evet oda bazı konularda haklı olabilirdi,intikam almak için kuduruyor olabilirdi ama bu masum bir insanın ölümüne neden olacağı anlamına gelmezdi.Empati yapmak istiyordum.Benim en yakın arkadaşlarımı biri öldürse ve intikam almak için onun çocuğunu öldürürmüydüm diye.Ama bunu yaşamadan bilemezdim.Şuanda yapabileceğim en doğru şey Malik'i kurtarmak olurdu.
"Haklı değil.O intikam almak için kudurmuş biri.Ve aynı kızına benziyor."
Bütün gözler bana dönerken,irileşen irislerimle onlara baktım.Konunun dışında kalmıştım."Ben masum insanları öldürmem"dedim kaşlarımı çatarak sertçe.Babama bu konuda kesinlikle benzemiyordum.
Havva kaşlarını kaldırarak alayla güldü.Dudaklarının kıvrımlarındaki alaycıl yapıyı hep saklıyordu ve onu hissedebiliyordum."Sen mi?"dedi bana inanmayan gözlerle bakarken.Aynı bakışlar diğerlerindede saklıydı ve gözlerimi kaçırmamak için zor direniyordum.
"Evet ben!Öyle birşey yapmayacağımı biliyorsunuz."
Havva'nın gözleri kısılırken,elindeki viski bardağını masaya bırakarak "Sen arkadaşların için herkesi öldürürsün Yüsra.Şuana kadar masum birçok insanın canını yaktığını hatırlıyorum.Bu kadar iyi biri olmaya çalışmana gerek yok."dedi.Sesinde gizlediği neşenin kokusu akciğerlerime dolarken,irislerim kısıldı.
O ise beni umursamadan arkasına yaslanmış çenesi ile beni işaret ederek "Kötüler kötü kalır,iyi olmazlar."demişti.Gözlerimi devirdim.Kötü kız hikayelerine gireceksem,başrolü kesinlikle Havva seçerdim.Ayrıca ben kötü bir kız olduğumu düşünmüyordum.
"Gerçekten senin hayata karşı gerçekleri görme gözlüğü falan alman gerekiyor.Bir insan kendini nasıl aptal gibi bu denli kandırabilir?"
Rıdvan sevgilisi Havva'ya hak verirken,ikisine öldürücü bakışlar atmakla yetindim.Gerçekten ikiside bu kadar umursamaz olmayı nasıl başarabiliyorlardı?Evet bende umursamazdım ama onlar kadar olamıyordum.Özellikle bu aralar.
"Şu kızla uğraşmayı bırakın"
Bora bana yan gözle bakarken derin nefes vererek kendimi hızla onun yanına attım."Sonunda beni destekleyen birileri!"
Gözlerini devirdi ve eli ile git işareti yaptı."Yağcılığa gerek yok"Kaşlarımı çatarak "Ne yağcılığı be!"diyerek çemkirdim.Yanına geldik diye yağcı mı olmuştuk şimdide?
