Farklı

22.Bölüm

Multimedya da Betül var.

***

"Bana olan özlemine dayanamayıp sesimi duymak istedin değil mi?"

Mert'in telefondan verdiği egolu cevap ile gözlerimi devirdim.Gerçekten her zaman bu kadar egolu olmayı nasıl becerebiliyordu anlayamıyordum.Düşüncelerimden vazgeçerek Mert'e cevap vermeyi akıl edebilmiştim.

"Başımızda bir bela var,uyuşturucu bağımlısı bir çocuk krize girdi ve ne yapacağımı bilmiyorum"

Açıklamamı bitirdiğimde Mert anında "Nerdesin?"diyerek derin nefes aldı. Etrafıma bakarak "Ben sana adresi mesaj atsam olur mu?"diyerek bir teklif sundum. Mert  "Tamam" diyerek telefonu kapattığında alt dudağımı dişleyerek bakışlarımı Zeyneb'e yönelttim.

"Zeynep buraya gel!"

Zeynep'e kabaca seslendiğimde koşarak yanıma geldi.Koluma hafiften vurarak "Ne bağırıyorsun gerizekalı!"diyerek tısladığında dediklerini umursamadan "Mert adresi istiyorda şuraya yazarmısın?"diyerek kibar konuşmayı tercih ettim.Zeynep gözlerini devirerek telefonumu elimden aldı ve bir şeyler yazmaya başladı.Aynı zamanda da ben konuşuyordum.

Zeynep telefonu göğsüme vurarak "Açık adresi yazdım"dedi ve arkasını dönerek gitti.Mert'e mesaj olarak yolladıktan sonra telefonumu montumun tüylü cebine yerleştirdim.

Zeynep'in kuzeni bu işlerden iyi anladığı için tek ondan yardım isteyebilmiştik.Burası sanırım onun eviydi bilemiyordum,şuan tek ilgilendiğim şey bu lanet çocuktan kurtulmaktı.Mert'in beni bu lanetten kurtaracağından emindim.Ondan yardım almak,tüm dertlerimden kurtulacakmışım gibi hissettiriyordu.Bana bu kadar yardım etmesi hoşuma gitmiyor değildi,birisinin beni koruduğunu ve benim için birşeyler yaptığını bilmek çok güzel birşeydi.Ben Mert'ten önce bu duyguları bana yaşatan Havva'ya fazlasıyla alışıktım.Havva benim yanımda Mert'ten çok daha fazla durmuş ve benim için onlarca fedakarlık yaparak en çok canımın yandığı zamanlarda yanımda olmuştu.Hiç bir zaman onun kadar umursamaz ve güçlü olmamamıştım.O beni her seferinde alt üst ediyor ve karanlığın en huzurunda beni saklıyordu.Ben ise bir müddet sonra onu karanlığından çekerek kendi sınırlarıma getirmiştim.

"Bu çocuğa siz neler yaptınız!?"

Zeynep'in kuzeni olan Emre inanmayan gözlerle hepimize baktığında Zeynep "Çok bir şey yapmadık aslında,Yüsra soğuk su ile üzerine su tutmuş erkekliğine tekme atmış,Betül birkaç kere tokat atmış,sanırım Havva'da uyku ilacı vermiş."diyerek olayı açıkladığında Emre  ağzı açık olanları dinledi.Anlamayarak kaşlarımı çattım.Onur'un çoktan kendine gelmesi gerekiyordu.

"Kızlar siz ne yaptınız? Uyuşturucu krizine giren biri soğuk suya sokulurmu.Bu sizin bildiğiniz bir hastalık yada başka bir kriz değil.Uyuşturucu krizi!"

Emre yarı kızgın yarı şaşkın sesi ile bizi durumu bildirmeye çalışırken gözlerim kısıldı.Dikkatle Emre denen herifi dinlemeye başladım.

"Uyuşturucu krizine giren birisi,normal bir insana göre oldukça yüksek sinire sahip olur.Ayrıca-"

Kapı sert bir şekilde açıldığında herkesin bakışları kapıyı kıran ayıya dönmüştü.Mert kaşlarını çatarak kaşımda dikilirken çelik kapıyı kırmasının şaşkınlığını yaşıyordum.Hiçbir şey dinlemeden Emre'ye kafa attığında gözlerimi irileştirerek "Hey hey"diyerek aralarına girdim.Emre daha açıklama bile yapmadan Mert yakasından tutarak yere fırlattı.Ben onu durdurarak "Mert o değil şurda yatan kişi krize girdi!"diyerek bağırdım.Aynı zamanda da parmağım ile yatakta yatan Onur'u gösteriyordum.Mert Emre'nin yakasını bırakarak kaşlarını çattı.