DELİ KOMUTAN

22. Bölüm

Dikkat! +18 sahneler mevcuttur. Başladığı ve bittiği yerler belirtilecek, okumak istemeyenler atlayabilir.😘

Fatih

Birliğe geleli iki saat olmuştu. Bizimkileri aramaya fırsatım olmadığı için sıkıntılıydım. Kenan Albay ortalarda yoktu. Bizi toplantı odasına toplatmış üzerimizi bile değiştirmemize müsade ettirmemişti.

Serkan çenesini tutarak yanıma gelip oturdu. Söylemeden edemeyerek ona döndüm.

"Kedi götünü görmüş yaram var zannetmiş anasını satayım."

Gözlerini bayararak kafasını salladı.

"Sen vurdun dimi puşt."

Gülerek kafa salladım. Ben vurmamıştım ama aldığımız adamlardan birinin vurduğunu da söylemeye gönlüm razı olmamıştı.

"Bok varda aşık oluyorsunuz. Sıfatımı siktin ben şimdi kızlara nasıl derim görev arkadaşım geçirdi yumruğu çeneme diye, kız demişken hemşire ne yaptı acaba amcasına bizi ispiklediği için sürülürsek ona da iki çift lafım var."

Soluksuz konuşmasını bitirince içine derin bir nefes çekip bıraktı. Hemşireye abayı yaktığı belli oluyordu. Bunu ispiklendiği için stem etmesinden anlamıştım. Serkan karşısındaki kadının duygularıyla yaptığı şeyler ile ilgilenmezdi genelde. İlgisi başka şeyde olurdu çünkü.

"Serkan bi sus gözünü seveyim karım bile senin kadar konuşmuyor."

Omuz silkip devam etti.

"Tabiii konuşmaya vakit bırakmıyorsan demek."

Ayağımı bacağına geçirip susmasını bu seferde şiddetle rica ettim. Sırıtarak Kalas'ın yanına geçip oturdu.

Cenk elinde çevirdiği kalemi bırakıp ayağa kalktı.

"Fizana sürecek bizi herhalde karar veremedi Yarbay."

Dediği sırada kapı açıldı. İçeri tebessüm ederek giren Kenan Albay'ı görünce hepimiz ayağa kalkarak yan yana dizildik.

Ardından giren Vahit Yarbay ile hazır ola geçip bekledik. Allah biliyor ya sürselerde, öldürselerde hiç birimizin kılı kıpırdamazdı. Hepimiz mesleğine aşık adamlardık biz. Vatanı koruduğumuz takdirde sesimiz çıkmazdı.

Albay Vahit Seydan dağ gibi dimdik karşımızdaydı. Adam resmen buz gibiydi. Daha önce de bizimle konuşmuş olduğu için sert mizaçlı biri olduğunu biliyorduk. Ciddi bakışlarının ardından çıkan sert sesiyle konuştu.

"Serkan Akyıldız, bir adım öne çıksın."

Gür sesi odada yankılanırken Serkan hiç tereddüt etmeden bir adım öne çıktı.

"Serkan Akyıldız, emret Komutanım!"

Serkan selam verip karşısındaki Yarbay'a baktı. Vahit Yarbay başını sallayarak Serkan'a bir adım daha yaklaştı.

"Yeğen'imi operasyondan döndüğünüz helikoptere baygın halde, izni olmadan bindiren sen misin Asker!"

Bağırmıyordu ama sesi insanı iliklerine kadar titretecek şekilde imalı ve ciddiyet barındırıyordu. Bu adam kesin bizi meslekten attıracaktı. Ailesi mevzu bahis olunca bir teröristi suikast sırasında elleri ile boğduğunu hepimiz dün gibi hatırlıyorduk. Serkan yine yürek yemiş gibi kendinden emin bir halde cevapladı. Açıklama yapacak gibi durmuyordu. Yarbay'da açıklama beklemiyordu sanırım.

"Evet Komutanım."

Kaşlarını kaldırıp elini Serkan'ın omzuna koydu. Hepimiz şaşkın şekilde başlarımız onlara dönük Serkan'ı omzundan tutup yere atmasını bekliyorduk. Aksi mümkün değil gibiydi.