DELİ KOMUTAN

7. Bölüm

"Vallahi kötü bir niyetim yoktu Elif bilsem abim böyle bir halt yiyecek hiç yalnız bırakırmıyım sizi?"

Evet o günün üzerinden iki gün geçmişti. Mihrimah'ın yaptığı şeyi öğrenince ona küsüp iki gün boyunca konuşmamıştım. İki gündür olduğu gibi yine barışma çabasındaydı. Tabi ki barışacaktım. Sadece arkamdan bir daha işi çevirmesin diye ağırdan alıyordum. Sanırım artık yeterliydi.

"Tamam bir daha olmasın."

"Ya çok üzülüyorum ama artık ne olur barışalım."

Söylenmeye devam etmesi kıkırdamama yol açmıştı.

"Tamam dedim ya."

Hemen ayağa kalkıp bağırdı.

"Oleyy be. Yesss baby!"

Üzerime atılıp sarılırken aynı zamanda da beni boğarak öldürecekmiş gibi hissettiriyordu.

"Boğuluyorum çekil kız."

Geri çekilip saçma sapan dans figürleri yapması gülmeme sebep olmuştu. Alem kızdı abisi kılıklı!

İki gündür kafamda kurduklarımı artık onada açmak istiyordum. Oturmasını işaret ederek ciddiyetle konuştum.

"Mihrimah abinin yaptıkları gerçekten zoruma gitti. Ama inkar edemeyeceğim birşey varsa o da ona karşı hislerimin farklı olduğu."

Ağzını hafif açılırken söylediğim şeyleri anlamlandırmaya çalıştı bir süre.

"Abim kötü biri değil ki tamam biraz deli ımm tamam birazdan fazla deli ama onun dışında iyi adamdır abim bence bir şans ver."

Söylemesi kolay yapması zordu işte. Bir kere bu konuda güven veren biri gibi durmuyordu.

"Bilmiyorum."

O sırada telefonunun çalması konuşmamızı bölmüştü. Eliyle bir dakika işareti yaparken telefona dokunup kulağına götürdü.

"Efendim Buse."

"Kızım kulak zarımı patlattın be abim seni belki sırf şu yüzden istemiyor. Dur konuşma."

Abisinin konu dahili olması dikkatle dinlememe sebep oldu. Mihrimah telefonu biraz uzağına bırakıp hoperlöre aldı.

"Anlat dinliyorum."

Karşıdan gelen ses gerçekten tahammül sınırını zorlayacak cinstendi. Kız resmen bağırıyordu.

"Mihrimah çok özledim. Bir kere görsem sarılsam dudaklarını öpsem o da dayanamayacak biliyorum."

Mihrimah hoperlörü kapatacağı sırada elini tuttum. Elini tutmamla kıza uyarı yapar gibi konuştu.

"Höst edepli olsana kızım."

Kız yine bağırıp ağlak sesi ile kulaklarımızı felç etti.

"Yaağ ne edebi kızım bir kerecik yatağına alması için ne diller döktüm ama adam resmen beni reddetti. Bak doğru söyle abin beni reddetmezdi. Kim o şırfıntı!"

"Kızım az düzgün konuş hayatında kimse yok adamın ne diye bana sarıyorsun."

Kız daha sakin ve tek tek konuştu.

"Bana bak 11 temmuzdan beri beni sallamıyor adam emin misin birinin olmadığına kime gidiyor kimle yatıyor bu adam ya delireceğim."

Söylediği tarihle beynimde şimşekler çakmaya başladı. Beni aldığı günün ertesi gününden bahsediyordu. Bu olayı kendime yormamalıyım desemde içim bir hoş olmuştu. Kızın arsızlığına göz devirmeden edemedim bedenini bu denli teşhir etmesi iğrençti.