DELİ KOMUTAN

34. Bölüm

"Ulan sıfatını siktiğim piç kurusu! Senin yolunu yordamını sikerim. Bekle lan bekle geliyorum."

Yarım saat içinde değiştirdikleri arabayı da gittikleri istikameti de tespit etmişlerdi. Fatih dur durak bilmeden bağıra çağıra küfrediyor sesi ilk başta korumuş olduğu soğuk kanlılığından zerre barındırmıyordu. Lakabı ne kadar Deli olsada daha önce hiç bu kadar delirdiği görülmemişti. Gerçek ismi Haluk olan Kalas dingin bir nefes verip yüz elli ile giden araçta elini dizine koyarak şu adamın karısını bir an evvel kurtarıp susturmak istiyordu. Zira bir kaç saatte lügatına onun bile bilmediği onlarda küfür eklenmişti. Elini kaldırıp çenesini sıvazlayarak Elif'i bulduklarında durumunun ne olacağını düşünmemeye çalıştı. Her zaman ki sakinliği ile yolu izlemeye devam etti.

Arka koltukta oturan Sivri daha fazla sessiz kalamayarak "Oğlum bi dur, adamın ceddini siktin. Bulacağız karını sakin ol bak takip ediyoruz tahmini on beş dakika sonra yenge kollarında olur." dedi. Arkadaşının uzun konuşmasını yarım yamalak dinleyen Fatih kollarında olur kısmında nefesinin daraldığını hissetti. Olurdu değil mi? Sağ salim kollarında olurdu karısı. Kendi kendine sorduğu soruyu dışına aktararak "Olacak değil mi birader, bir şey yapmamışlardır Meleğim'e?" acı çeker gibi çıkan sesine istinaden arkadaşının yüzüne dönüp bakan ikili hayrete düştü. Deli arkadaşları karısına gerçekten köpek gibi aşıktı. Allah biliyor ya hepsi inanmış gibi görünse de Fatih'in hevesinin geçip Elif'i hayal kırıklığına uğratacağı günü bekliyorlardı. Tamam karısını kullanıp atacak hali yoktu ama ilk gün ki gibi mutlu olmazlar diye düşünüyorlardı. Kalas Fatih'in aşkına inanmadıkları için bir ara ondan helallik istemeyi aklına not etti. Günahını almışlardı sonuçta. Sivri başını sallayıp "Olacak tabi oğlum. Biz de yengemizi kaptıracak göz var mı?" derken elini uzatıp arabayı son hızla süren arkadaşının omzunu sıktı.

Tabletten gelen siren sesini duyan Fatih ilk defa azıcıkta olsa rahatlama hissetti. Ama karısını görmeden onu alıp evlerine dönmeden huzur denen meret söz konusu bile değildi.

"Abi virajın solundalar araç durmuş, sakin ol bizi tanımıyorlar biz inelim. Sen duruma göre inip yengeyi alırsın." Fatih  Sivri'nin söyledikleri ile nefesini tutup başını salladı. Virajı dönüp ani bir manevra ile aracın önünde durdu. Soluna döndüğünde Elif'i yere eğilmiş kusuyor olarak görünce gözleri yuvalarından fırlarcasına büyüdü. Kapısını açıp karısına koşacağı sırada aracın önünde duran Kalas öksürüp kaşlarını kaldırdı. Kapı kolunu bırakıp öfke ve karısını bulma sevincinin karıştığı çakmak çakmak bakan gözlerini Meleği'ne dikti. Başında iki tane izbandut dikiliyor biri dirseğini tutuyordu. Dişlerini sıkarak "Sen kimin karısına dokunuyorsun lan?" diye elini direksiyona geçirdi. Feriştahı gelse dinlemez bu arabadan iner paşalar gibi dövüşürdü ama adamlar silahlı tiplerdi. Elif'e en ufak gelecek bir zarar Fatih'i yok ederdi.

Sivri elini yumruk yapıp vito model aracın film kaplı ön camına vurdu.

"Selamün Aleyküm birader. Bizim araç arıza yaptı da bir el atsanız."

Celal sindiği ön koltukta biraz daha geriye doğru çekilip arkada ki son adamına eliyle çık işareti yaptı. Adam sürgülü kapıdan çıkıp Kalas ve Sivri'yi baştan aşağı süzerek "Temiz abi." diyerek Celal'e seslendi. İçi rahatlayan  Celal Fatih'ten it gibi korkuyordu. Ama ne takıntıysa adamın karısını kaldıracak cesareti kendinde bulmuştu. Celal arabadan inip seyrek sakallarını sıvazlayarak gevşekçe güldü. "Benim hanım rahatsızda bizim bir an evvel gitmemiz lazım. Başınızın çaresine bakın beyler." sesi Fatih'e ulaşınca Fatih gözlerini Elif'ten bir anlık çekip karısından hanımım diye bahseden siması oldukça tanıdık adama baktı. İşte buraya kadardı. Arabadan inip araca doğru gelen Elif ve adamlara doğru atıldı. Ne olduğunu anlamayan adamların birinin kasığına tekmeyi geçirip diğerinin elini arabadan inerken kavradığı silahı ile vurdu. Karısına dokunmuştu bu şerefsiz. Daha fazlasını hak ediyordu ama dua etsin Elif'i korkutmak istemedi.