LACİVERT 2 * texting

*54*

Ceyla: Neredesin?

+90 534 123 ** **: Beni arama buna gerek yok.

Ceyla: Hediye alacak kadar arkadaş olduysak seni görmem gerekiyor.

+90 534 123 ** **: Gerekmiyor, sürerken dikkat et.

Ceyla: Ederim, sen de et.

+90 534 123 ** **: Merak etme arkandayım.

Mesajı okuyunca telefonu ceketimin cebine koyup arkama baktım. Neredeyse sıraya girmiş onlarca kişi vardı ve arkamda bekleyen bir kızdı. Telefonu tekrar cebimden çıkardım.

+90 534 123 ** **: Hangi sırada olduğumu söylemedim ki...

Ceyla: Bu hiç adil değil.

+90 534 123 ** **: Önüne bak başlıyoruz.

Kaya bisikletiyle öne doğru geçip grupları sıralamaya başladığında hangi grupta olduğumu öğrenmek için dikkatle dinlemeye başladım.

Beni c grubuna vermişti. Gidilecek dört yol vardı o yüzden dört gruba ayrılmıştık. Her grup bir yoldan gidip en sonunda ortak bir noktada birleşecekti.

"Hazır mıyız?" Herkes aynı anda onaylayınca ilk pedalı çevirdim. Bisiklet sürmek insana kendini harika hissettiriyordu. Saçlarım omuzlarımın ardından arkaya doğru uçuştukça daha hızlı pedal çevirmeye başladım.

"Yavaş ilerleyin." Grup liderini geçtiğimi onun sesiyle fark ettim. Frene basıp biraz yavaşladım. "Çok acelen var sanırım." Tek elimi direksiyondan çekmeden saçımı kulağımın arkasına sıkıştırdım. Yanımda benimle aynı hızda ilerleyen çocuğa baktım. Yol dümdüzdü. "Acelem yok, yol çok güzel." Hafif gülümsedi. "Evet gerçekten pamuk üzerinde gidiyorum sanki." Ona hak verdim. Yol pamuk gibiydi.

"Hangi bölümdesin?" "Tiyatro sen?" "Yazılımdayım ben." Bölümlerimiz birbirinden oldukça ayrıydı. "Sen fakültenin bir ucunda ben bir ucundaymışım. Ama böyle etkinliklerle buluşmak güzel değil mi?" Başımı salladım. "Kesinlikle öyle."

"Sola dönüyoruz." Grup liderinin komutuyla sola döndük. Sonunda ormana giriş yapmıştık.

#