Unicode
ရုံးပိတ်ရက်အခါသမယမို့ အိမ်ရှေ့ခန်းမှာဝူဝူနဲ့ဆော့ပေးရင်း တိမ်စိုင်လာတာကိုမျှော်နေတဲ့ဂျွန်။အိမ်မှာရှိတဲ့အရုပ်တွေအကုန်လုံးကြမ်းပြင်မှာမွစာကြဲေနေအာင် ဖြန့်ခင်းထားသည်။
"သား ဒီအရုပ်တွေအများကြီးနဲ့ဘယ်လိုဆော့မလို့လဲ"
"ရှစ်တိုက်တမ်း ကဂျားမို့"
စစ်တိုက်တမ်းကစားမယ့်သူက လက်နဲ့မဆံ့တဲ့အရုပ်တွေကိုတစ်ခုချင်းစီသယ်ပြီး ရထားတွဲလိုတန်းစီထားသည်။ဝူဝူ သူဆော့မယ့်ကစားနည်းကို ကိုယ်တိုင်ကောလည်လည်ဝယ်ဝယ်သိပံုမရ။ဘေးကကြည့်နေတဲ့ဂျွန်တော့ ဝူဝူစီထားတဲ့အရုပ်တွေကိုမျက်လုံးထဲမှာ ဒိုးစက်ပြားတွေထောင်ပြီးလှဲချတမ်းကစားသလိုသာမြင်ေနသည်။
"သားဆော့မယ်ဆိုလည်း နည်းနည်းပဲယူဆော့လေ ခုကအကုန်လုံးဘူးထဲကထုတ်ပစ်လိုက်တော့ လမ်းလျှောက်ဖို့နေရာတောင်မရှိတော့ဘူး"
ဝူဝူဘေးမှာပုံထားတဲ့ ပလက်စတစ်ဘူးအလွတ်တွေနဲ့သူချထားတဲ့အရုပ်ေတွကိုကြည့်ပြီးသွားတော့ ဆိုဖာပေါ်မှာထိုင်နေတဲ့ဂျွန့်ကိုနောက်လှည့်ကာမော့ကြည့်သည်။
"အာ့ချို ဝူဝူကဘယ်ယိုယုတ်ရမှာယဲ"
"ဒီမှာသား သားကငယ်သေးပေမယ့် လိုချင်တာနဲ့လိုအပ်တာကိုတော့ခွဲခြားတတ်ရမယ် သားဆော့ဖို့လေးခုလောက်ပဲလိုတယ်ဆိုရင် တခြားဟာတွေကိုဘူးထဲမှာပဲထားပေါ့ လောဘမကြီးရဘူးသားရဲ့ သားနောက်အရွယ်ရောက်လာတဲ့အခါကျရင် အဖေကသားလေးကိုလောဘ ကင်းစင်ပြီးပျော်နေတတ်တဲ့လူတစ်ယောက်ဖြစ်စေချင်တာ"
ဂျွန် ဝူဝူ့ခေါင်းလေးကိုပွတ်ရင်း ဩဝါဒတွေခြွေနေမိသည်။
"ဒါချိုရင် ကိုကို့ကိုယူမယ်ယေ"
စစ်သားရုပ်လေး ရင်ဝယ်ပိုက်ရင်းပြောလာတဲ့ဝူဝူ။ဂျွန်သဲ့သဲ့လေး ရယ်လိုက်ပြီး။
"မင်းကိုကိုကတော့ခြွင်းချက်ပေါ့ကွာ လိုလည်းလိုချင်ပြီး လိုလည်းလိုအပ်နေတဲ့အရာမို့လို့ ကဲပါ ငါ့သားလေးထ သားဆော့မယ့်အရုပ်လောက်ပဲချန်ထားပြီးကျန်တာဘူးတွေထဲပြန်ထည့် ဖေ့သားလေးကလိမ္မာပါတယ်"
YOU ARE READING
တိမ်စိုင်ငယ်လို
Romanceငြိမ့်ငြိမ့်လေးသွားတဲ့ ပျော်စရာဇာတ်လမ်းလေးတစ်ပုဒ်မို့ ဝင်ရောက်စီးမျောရင်း ဘဝအမောတွေပြေနိုင်ကြပါစေ။ Starting date_ 31.8.20 Ending date_15.11.20
