Unicode
"တိမ်စိုင် ကိုယ်တို့အပြင်သွားရတော့မယ်"
အပြင်သွားဖို့အတွက် သားအဖနှစ်ယောက်စလုံး ဝတ်စုံအပြည့်ဝတ်ပြီးကြကာမှ တိမ်စိုင့်ကိုဂျွန်လာနှိုးသည်။ဂျွန်နိုးကတည်းကနှိုးမလို့လုပ်ပေမယ့် တိမ်စိုင်အိပ်နေတာကြည့်ပြီးမနှိုးရက်ဖြစ်တာကြောင့် အဆင်သင့်ဖြစ်မှသာနှိုးလိုက်သည်။
"အကိုတို့ကအသင့်တောင်ဖြစ်နေကြပြီပဲ စောစောနှိုးလိုက်တာမဟုတ်ဘူးဗျာ"
"မနှိုးရက်လို့ပါ ခုနိုးပြီဆိုတော့အဝတ်လဲပြီးထွက်လာခဲ့လိုက်နော် ကိုယ်ခုံပေါ်မှာမင်းဝတ်ဖို့တင်ပေးထားတယ် ကိုယ်နဲ့သားအပြင်မှာစောင့်နေလိုက်မယ်"
"ကျွန်တော်မြန်မြန်ပြင်ပြီးလာခဲ့ပါမယ်"
ဂျွန်နဲ့ဝူဝူအေနွးထည်ကိုအေရာင်နဲ့ဒီဇိုင်းဆင်တူဝတ်ကာ လက်ဆွဲပြီးအခန်းထဲကထွက်သွားကြသည်။တိမ်စိုင်အိပ်ရာပေါ်ကထလိုက်ပြီး ခုံပေါ်မှာဂျွန်အသင့်ပြင်ပေးထားတဲ့ ဝတ်စုံကိုယူကာအပြင်ထွက်ဖို့ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
မွန်းတည့်ချိန်ဖြစ်သဖြင့် နေရောင်ခြည်မှာနွေးထွေးကာ မနက်ခင်တုန်းကလောက်တော့သိပ်မအေးတော့ပေ။တိမ်စိုင်ဟိုတယ်ထဲကထွက်လာပြီး မတ်တတ်ရပ်စောင့်နေကြတဲ့ဂျွန်တို့ဆီသို့အပြေးလေးလှမ်းလာခဲ့သည်။ဝူဝူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ဘယ်၊ညာ တစ်ယောက်ဆီနေရာယူကာ ဆွဲထားရင်းတစ်လှမ်းချင်းလျှောက်လာခဲ့ကြသည်။
ချယ်ရီပင်များနှင့်အပြည့်ဖြစ်နေသည့် ပန်းနုရောင် ပန်းခင်းလမ်းထက်သို့ တွဲလက်ကလေးများအားအရှေ့မှအနောက်သို့လွှဲကာ ပန်းပွင့်ချပ်များနှင့်ဆော့ချင်နေသည့်ဝူဝူ့ကို နှစ်ယောက်တစ်ဖက်ဆီဆွဲမပေးပြီး ခုန်ကျော်ခိုင်းသည်။လူသူရှင်းသည့် အေးချမ်းရာလမ်းသွယ်ေလးဖြစ်သည်မို့ ပြင်ဦးလွင်တစ်ဝှမ်းလုံး ဝူဝူလေးရယ်သံများပျံ့နှံ့သွားလောက်သည်။
တောင်စဉ်အသွယ်သွယ်ကျော်ဖြတ်ရင်း လာခဲ့ရသည့်ခရီးပေမို့ ငြိမ်းချမ်းမှု၊လတ်ဆတ်မှု၊ပေါ့ပါးမှုတို့မှာ ထိုချစ်စရာသားအဖတို့အားစောင့်ကြိုနေခဲ့သလားဟုပင်ထင်မှတ်မိသည်။ အေးချမ်းသည့်အရိပ်အယောင်များမှာမျက်စိတစ်ဆံုး လွှမ်းခြုံလို့နေသည်။ဒီလိုနဲ့သုံးယောက်အတူလမ်းလျှောက်လာခဲ့ရင်း။
YOU ARE READING
တိမ်စိုင်ငယ်လို
Romanceငြိမ့်ငြိမ့်လေးသွားတဲ့ ပျော်စရာဇာတ်လမ်းလေးတစ်ပုဒ်မို့ ဝင်ရောက်စီးမျောရင်း ဘဝအမောတွေပြေနိုင်ကြပါစေ။ Starting date_ 31.8.20 Ending date_15.11.20
