Ep_35

16.3K 1.7K 81
                                        

Unicode

ဂျွန်တို့သံုးနှစ်ယောက် မနက်စာစားပြီးကြသဖြင့် ဟိုတယ်ထဲမှထွက်ကာ အန်ကယ်မိုးတို့အိမ်နားက ပန်းစိုက်ခင်းဆီ‌ေရာက်လာကြသည်။

အနီရောင်၊အဝါရောင်၊အဖြူရောင် မေမြို့ပန်းများ တစ်ခင်းစီပွင့်လန်းနေကြသည့်ပုံမှာ ရောင်စုံလိပ်ပြာကလေးများမြေပြင်ပေါ်ဖြတ်သန်းနေကြသကဲ့သို့ အ‌ေရာင်အ‌ေသွးစံုလင်လို့နေသည်။မနေ့တစ်နေ့ကအတိုင်း မြူနှင်းများမှာလည်း ပန်းခင်းတို့ထက်တွင်အခိုးဝေနေသည်။

နှင်းစက်တို့တင်နေသောပန်းပွင့်ဖတ်ကလေးများမှာ မတို့တက်၊မထိရက်လောက်အောင် အင်မတန်လှပနေသည်။ပြင်ဦးလွင်တွင်‌ေနရမည့် နောက်ဆုံးသောရက်ဖြစ်သည်မို့ထင်သည် ဤရှုမျှော်ခင်းများအား မျက်စိပင်မလွှဲနိုင်ခဲ့ပေ။

"အချစ် ကိုယ်တို့ အန်ကယ်မိုးအတွက် ပန်းဝယ်သွားရင်ကောင်းမလား အန်ကယ်မိုးသမီးလည်းမန္တလေးကပြန်ရောက်ပြီဆိုတော့ ဘုရားပန်းအ‌ေနနဲ့ကပ်လို့ရအောင်လေ"

ဂျွန်လက်နှစ်ဖက်ကိုနောက်ပြန်ထားကာ ပန်းခင်း၏‌ေရှ့တိမ်စိုင်နှင့်ဝူဝူ့ဘေးတွင်မတ်တတ်ရပ်နေသည်။

"ကောင်းသားပဲဗျ ကျွန်တော်တို့လည်းကုသိုလ်ရတာပေါ့"

"ဖေဖေ ဒါယေးဝယ်"

ဝူဝူ အနီရောင်မေမြို့ပန်းခင်းကိုလက်ညှိုးထိုးကာပြနေသည်။

"ဖေ့သားလေးရွေးတတ်တယ် အဲ့ဒီ့အနီ‌ေရာင်ပန်းလေး‌ေတွကလေ ထာဝရမပြောင်းလဲတဲ့သံယောဇဉ်လို့အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုလို့ရတယ်သားရဲ့"

ဂျွန်ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး တိမ်စိုင့်ရှေ့မှာရပ်နေတဲ့ဝူဝူလေးကို ပန်းပွင့်အကြောင်းရှင်းပြပေးသည်။

"အဲ့တာဆိုပိုသင်‌့တော်တာပေါ့ အန်ကယ်မိုးနဲ့ကိုတို့ရဲ့ နှစ်တွေအကြာကြီးခင်မင်ခဲ့တာကို ရည်ညွှန်းပြီးပေးလို့ရတယ်"

သားက‌လည်းအရွေးတော်၊တိမ်စိုင်ကလည်းအပြောတတ်တော့ ဂျွန်ထိုအနီရောင်မေမြို့ပန်းကိုသာရွေးချယ်လိုက်သည်။
ပန်းတွေကို ထင်းစည်းတစ်စည်းစာလောက်ဝယ်လာခဲ့ပြီး ဂျွန်လက်တစ်ဖက်နှင့်သယ်ကာ ကျန်တစ်ဖက်တွင်တော့ဝူဝူ့လက်ကိုကိုင်ထားသည်။

တိမ်စိုင်ငယ်လိုWhere stories live. Discover now