Unicode
"အချစ်...သား.. အိပ်ပုတ်လေးတွေထကြတော့လေ"
ဂျွန် ခုတင်ပေါ်မှာထိုင်ပြီး ဖက်အိပ်နေကြတဲ့ တိမ်စိုင်နဲ့ဝူဝူ့ကိုနှိုးေနသည်။
"အကိုဂျွန် ဘယ်နှစ်နာရီရှိပြီလဲ"
တိမ်စိုင် မျက်လုံးမဖွင့်နိုင်ဘဲ အိပ်နေရင်းနဲ့ဂျွန့်ကိုမေးသည်။
"ဆယ်နာရီထိုးပြီ"
"ဟမ် ဆယ်နာရီတောင်ထိုးပြီ အကိုဂျွန်ဘာလို့မနှိုးတာလဲ"
တိမ်စိုင်မျက်လုံးဖျက်ကနဲပွင့်သွားသည်။သူ ကိုးနာရီထက်နောက်ကျပြီးတစ်ခါမှမအိပ်ခဲ့ဖူးပေ။
"ကိုယ်အခုနှိုးတယ်လေ အချစ်ရဲ့"
ဂျွန် ဖြည်းဖြည်းသာသာနဲ့ပြောသည်။သူရှစ်နာရီကတည်းကနိုးနေပြီး ကိုးနာရီထိုးတဲ့အထိ တိမ်စိုင်နဲ့ဝူဝူအိပ်နေသည်ကို ထိုင်ကြည့်နေခဲ့သည်။နောက်မှ အခန်းထဲကထွက်ကာ ဟိုတယ်ထဲမှာမုန့်သွားမှာပြီး ပြန်လာခဲ့သည်။ဒီနေ့သူ ပြင်ဦးလွင်မြို့ထဲကို တိမ်စိုင်နဲ့ဝူဝူ့ကိုအလည်ခေါ်သွားချင်တာကြောင့် ရေချိုး၊အဝတ်အစားလဲပြီးမှ ခေါင်းချင်းဆိုင်ပြီးဖက်အိပ်နေကြတဲ့ဝူဝူတို့နှစ်ယောက်ကိုလာနှိုးရခြင်းဖြစ်သည်။
"အချစ်လို့ခေါ်ပြန်ပြီ"
"ခေါ်မှာပဲ ဒီနာမည်လေးကခေါ်လို့ကောင်းတယ်"
နှစ်ယောက်အော်ကျယ် အော်ကျယ် လုပ်နေကြတာနဲ့ ဝူဝူလေးပါနိုးသွားသည်။
"အဖေ့သားလေးနိုးပြီလား ငါ့သားရုပ်လေးကလည်းကွာ တစ်နေ့တစ်နေ့ကိုကိုနဲ့တူလာသလိုပဲ ပိုပိုပြီးချစ်ဖို့ကောင်းလာတယ်"
ဝူဝူ့နှာေခါင်းလေးကိုဖွဖွေလးဆွဲညှစ်ပြီး တိမ်စိုင့်ကိုလည်းစကားနဲ့မထိတထိလိုက်စနေသေးသည်။ဂျွန်က သားလေးနဲ့မနက်တိုင်း ဒီလိုတီတီတာတာလေးတွေပြောပေးနေကျ။
"လုပ်ပြန်ပြီ ဒီပါးကိုပဲလာလာထိနေတယ်"
ဂျွန် ဝူဝူ့ကို morning kiss ပေးလိုက်ပြီး ဘေးမှာအိပ်နေတဲ့ တိမ်စိုင့်ကိုလည်း အပိုဆုပေးလိုက်သေးသည်။
ВЫ ЧИТАЕТЕ
တိမ်စိုင်ငယ်လို
Любовные романыငြိမ့်ငြိမ့်လေးသွားတဲ့ ပျော်စရာဇာတ်လမ်းလေးတစ်ပုဒ်မို့ ဝင်ရောက်စီးမျောရင်း ဘဝအမောတွေပြေနိုင်ကြပါစေ။ Starting date_ 31.8.20 Ending date_15.11.20
