Unicode
"ကျွန်တော့်သူဌေး ဦးစိုးနိုင်က လူကြီးမင်းနဲ့ကိုယ်တိုင်တွေ့ပြီးအလုပ်ကိစ္စလေးဆွေးနွေးကြည့်ချင်လို့ပါတဲ့"
"ဒါဆိုဘယ်လိုလုပ်ရမှာလဲ"
ကော်ဖီဆိုင်မှာ ချိုင်းထောက်ကိုဘေးခဏချကာ ကော်ဖီတစ်ယောက်တစ်ခွက်မှာရင်း ရှယ်ယာရှင်ရဲ့မန်နေဂျာနဲ့စကားပြောနေတဲ့ဂျွန်။
"ရန်ကုန်ကိုလာဖို့ကလည်း အသက်ကြီးပြီဆိုတော့ကားအကြာကြီးမစီးချင်ဘူးလို့ပြောတယ် အဲ့တာကြောင့် လူကြီးမင်းတို့အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင် သူဌေးရှိတဲ့မုံရွာကိုသွားပေးနိုင်မလားလို့ပါ"
ဦးစိုးနိုင်က ဂျွန်ပထမဆုံးစဖွင့်တဲ့ဆိုင်မှာ ရှယ်ယာဝင်ခဲ့တဲ့ပထမဦးဆုံးလူဖြစ်တာကြောင့် ခင်မင်မှုက လုပ်ငန်းရေးရာအရတည်တည်တံ့တံ့မဟုတ်ဘဲ ဖခင်တစ်ယောက်လို၊ဦးလေးတစ်ယောက်လို ရင်ဖွင့်ဆွေးနွေးရတာကောင်းတဲ့လူ။ဂျွန်ေထွေထွထူးထူးစဉ်းစားမနေတော့ဘဲ။
"ဟုတ်ပြီလေ အလုပ်နားရက်လည်းဖြစ်တော့သွားလိုက်မယ်"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ တကယ်ကိုကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ထိုသူနဲ့လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပြီးတော့ ဂျွန်ကားပေါ်ကိုတက်လာခဲ့သည်။
"ဆရာအိမ်ကိုပဲမောင်းရမှာလား"
"မုံရွာကိုသွားရမယ်"
"ဒီကနေ မုံရွာကိုသွားမယ်ဆိုရင် အနည်းဆုံး 10နာရီလောက်ေတာ့ကားမောင်းရမှာ အခုကနေ့လည် 12နာရီဆိုတော့ ဟိုကိုမိုးချုပ်လောက်မှရောက်မယ် ဆရာတကယ်သွားမလို့လား"
"မသွားလို့လည်းမရဘူး ဟိုမှာဦးလေးနဲ့ဆွေးနွေးစရာအလုပ်ကိစ္စကရှိသေးတယ် ရှယ်ယာထပ်ထည့်မလို့လားမသိဘူး"
ကိုမင်းအိုင် ကားစက်ကိုမနှိုးသေးဘဲ ဘယ်လိုသွားရမလဲဆိုတာ အစီအစဉ်တွေချနေတဲ့ဂျွန့်အဖြေကိုစောင့်နေသည်။
"အရင်ဆုံးကုန်တိုက်တစ်ခုခုကိုလိုက်ပို့ပေး ပြီးရင်အိမ်ကိုခဏဝင်မယ် နောက်မှမံုရွာကိုသွားမယ်"
"ဟုတ်ကဲ့ ဆရာ"
ဂျွန်ပို့ခိုင်းတဲ့ကုန်တိုက်ကိုရောက်လာတော့ ကိုမင်းအိုင်ကားကိုပါကင်မှာရပ်ထားလိုက်သည်။
YOU ARE READING
တိမ်စိုင်ငယ်လို
Romanceငြိမ့်ငြိမ့်လေးသွားတဲ့ ပျော်စရာဇာတ်လမ်းလေးတစ်ပုဒ်မို့ ဝင်ရောက်စီးမျောရင်း ဘဝအမောတွေပြေနိုင်ကြပါစေ။ Starting date_ 31.8.20 Ending date_15.11.20
