RuH Hastası || Texting

*27*

    Sonunda Eda'nın ağzından yazmaya devam edeceğim! Başka bir karakterin ağzından birkaç bölüm yazınca aklım karıştı beyaaa!

-(Eda'nın Ağzından)-

      Ortam beni fazlasıyla germişti, bahane ararken karnım ağrımaya başlamış ve bende hızla lavaboya gelmiştim. Mümkün olsa içerdeki konuşma bitene kadar burda kalacaktım ama mümkün değil tabiî ki!

        Lavaboda işim bittikten sonra bir süre aynadaki yansımamı izleyip kendimi aklım sıra cesaretlendirmeye çalıştım. Bugün bu evden kimliğim ortaya çıkarak ayrılmakta var!

      Sürdüğüm belli bile olmayan parlatıcıyı çantadan çıkarıp dudaklarıma sürmeye başladım. Uzun saçlarımı kulaklarımın arkasına koyup ellerimle kendime hava yapmaya başladım. Ani bir şekilde sıcak basmıştı, yüzüm kızararak son noktayı koymuştu. Nefes alış verişim ve kalp ritmim artışa uğrarken kendimi sakinleştirmeye devam ettim.

        Eğer Aras benim ona yazdığım kişi olduğumu öğrenirse ne yapar acaba?

       Belki aklında başka biri vardır! Belki ben olduğumu öğrendiği zaman istemez...

      "Abi hadi ya!" İçerden yükselen sesle irkildim. Neler oluyor orada?

      "Bakın şu zıkkımın köküne be!" Lavabodan çıkıp çıkmamak konusunda tereddüt yaşayıp olduğum yerde kaldım.

       İşittiğim zil sesi ile birinin geldiğini anladım. Yükselen seslerin nedeni çalan kapıydı...

      Kapı açıldığı gibi aşırı kısa bir süre sonra kapandı, o sırada bende fazla abarttığımı düşünüp içeriye geçtim.

       Kızlar korku dolu gözlerle bana bakıyorlardı. Ben burada yokken ne oldu? Gözlerinden resmen korku fışkırıyordu. Kesin Zeynep ters bir şeyler yapmıştır!

       "Kapıcı geldi, çöp var mı diye soruyor bu saatte." Aras açıklama yapıp yanıma oturunca heyecan tüm iliklerime işlemişti.

        "Hadi abi, sen yapmazsan ben yapacağım." Doruk'un Aras'a söylediğinden normal olarak hiçbir şey anlamamıştım çünkü biraz önce burada değilde lavaboda kendi kalbimi durduruyordum.

        "Tamam!" diye cevapladı Doruk'u. Çatık kaşlarla ne yapacaklarını anlamaya çalıştım. Ben henüz anlamadan Aras kendi telefonunu kulağına götürdü. Aklıma gelen şeyle kızlara döndüm. Nur stresten yüzünü elleri ile kapatmıştı, Defne dudaklarını kemiriyordu, Beyza ise bakışlarını yere kilitlemişti. Kafamı Aras'a çevirmem ile orta masadan duran telefonumdan ses yükselmeye başladı...

        Berat hızla ayağa kalkıp telefonumun yanına geldi ve ismi okudu. Ardından Aras'a dönüp otuz iki dış sırıtışı yaptı.

       "Bu telefon kimin?"

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
Yazarken aşırı heyecan yaptım yaaaaa! Nasıl buldunuz bölümü?
Kısa olduğunu biliyorum, bölümün kısalığı ile ilgili şikayetleri bu kısıma alalım!

Nasılsınız? Nasıl gidiyor?

*Aras Eda olduğunu öğrenince ne yapacak?

*Eda gelecek bölümde ne yapabilir?

*Genel olarak gelecek bölümde ne olabilir?

*Yorumlarınızı şuraya alalım!

***Veee bir kısmınız 'bir şey olacak ve aramayacak Aras' dediniz ancak ben en başından beri arayacağını kararlaştırmıştım.

*Arayacağını tahmin eden tayfa burada mı?

❤❤❤Kendinize çok iyi ve cici bakın. Bir sonraki bölümde görüşmek üzere. Bolca yorum yapmayı unutmayınız! Sizleri çok seviyorum.
Öpüyorum kocaman.
😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘

❕Pek zamanım olmadığı için böyle kısa bir bölüm yazdım. Ki daha da uzun olmazdı, çünkü heyecan kalmazdı bir sonraki bölüme kadar. Heyecanla bekleyiniz!  Gündüz vaktim olursa kesin olmamakla birlikte bir bölüm daha gelebilir! Ancak kesin değildir!!! Boş vaktim olursa kısa bir bölüm yazıp atabilirim!!!

Hepinizi çokça seviyorum. Bir sonraki bölümde görüşürüz.
💙💙💙💙💙💙💙💙