"Hun......Hun လို့......."
Laptop နဲ့ တတောက်တောက် စာရိုက်နေသော ကျနော့်လက်မောင်းကို
ဆွဲဖက် ပါးနဲ့အပ်ကာ ပိကျိလေးက
ခေါ်နေပါ၏..........
အမြန်လက်စသတ်ဖို့ လိုအပ်နေတာမို့
သူ့ကို လျစ်လျူရှုကာ......
မသိ ချင်ယောင်ဆောင်နေလိုက်သည်..........
"Hun....ရေ......Hunnie ရေ....
Hannie လေးရဲ့.....Hunnie ရေ........"
"Han....နေဦးဆို....."
လက်တိုဝတ်ထားတာမို့....ပေါ်လွင်နေသည့်
ကျနော့်လက်မောင်းသားကို
သူ့နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာနှင့်ညှပ်ကာ...
နာအောင် ဆွဲပါ၏........
"ကျွတ်.....Han....ကွာ.....
ကိုယ် အလုပ်လုပ်နေတာ မမြင်ဘူးလား......"
mail ပို့ရမည့် အချိန်နီးလာမှ.....
လာနှောင့်ယှက်နေသည့်သူ့ကြောင့်
အလုပ်တို့ နှောင့်နှေးရတာမို့........
သူဖက်တွယ်ထားသော လက်မောင်းကို မ ကာ
တွန်းဖယ်ပစ်လိုက်မိတော့.......
ဆက်မနှောက်ယှက်တော့ပဲ.....
အခန်းပြင်ဘက်ကိုသာ
တဒုန်းဒုန်း မြည်အောင်
ခြေဆောင့်သွားလေသည်........
အင်း........ထုံးစံအတိုင်းပဲ နေမှာပေါ့.........
အခုတလော.....သူ သိပ်စိတ်ကောက်လာတာပဲ
.............
"တီ......တီ.....တီ......"
ခြံတံခါးက ချက်ချင်းပွင့်လာသည်........
"အဟင်း....Sehun......"
အကြောင်းသိပေမို့.....
Kyung Soo Hyung က အခန်းဆီကိုသာ
မေးငေါ့ပြ၏..........
"ဒီတစ်ခါကရော ဘာ case လဲ......"
အခန်းထဲက ထွက်လာသော Jongin က
သူ့ဆံပင်တွေကိုထိုးဖွကာ မေးလာတော့......
"ငါအလုပ်လုပ်နေတာကို နှောက်ယှက်နေလို့
ဆူလိုက်မိတာ........"
Jongin က ရယ်ပါ၏.....
"မင်းဟာလေးကကွာ....
တကယ့်ကောက်စိန်လေး........."
ကျနော်လည်း တကယ်အံ့သြမိပါသည်.....
အကောက်နိုင်ဆုံးသူကို ရှာပါလျှင်
ပိကျိလေး ကိုသာ ပြရမည်ဖြစ်သည်.......
လက်ထပ်ပြီးတည်းက ကောက်လာလိုက်တာ
အခုထိ တစ်စက်မှ မလျော့.....
လျော့ဖို့သာသာ..ပိုတောင်ဆိုးလာ၏......
YOU ARE READING
လိေမၼာ္သီး 🍊 လိမ္မော်သီး 🍊
Fanfictionက်ေနာ့္ အခ်စ္က လိေမၼာ္သီးေလး Sehun×Luhan ကျနော့်အချစ်က လိမ္မော်သီးလေး Sehun×Luhan
