For Unicode
For Unicode
မြဲတည် အိမ်တွင်းအောင်းနေတာ ငါးရက်ခန့်ရှိပြီ။ ဒီရက်ပိုင်း သူ့ကို လာစောင့်နေတတ်သော အစ်ကိုဆက်သ၀ဏ်ကို ပြတင်းတစ်ဖက်မှနေ၍ တွေ့နေရသော်လည်း သူမတွေ့ရဲခဲ့။
ပြောရရင်အရာအားလုံးထက် သူ့ကိုယ်သူ ကိုယ် မုန်းမိသည်။ သတ္တိမရှိသလို ရင်ဆိုင်ဖို့လည်း မရဲသော ကြောင့် စိတ်က တကယ်ကို အဆိပ်အတောက် ဖြစ်စေသည်ပဲ။
ညနေစောင်း၍ အအေးဓာတ်ပိုကဲလာခြင်းနှင့်အတူ မြဲတည် နှလုံးသားက အပူရှိန်က မြင့်တတ်လာသည်။
မေေမက ခန်းဆီးစ တစ်စကို အနားသပ် ကာ ချုပ်နေပြီး ဖေဖေကတော့ အခန်းထဲတွင် လှဲနေသည်။
" မြဲတည် နွားနို့သောက်ချင်ရင် အိုးထဲ ရှိတယ်နော် "
မေမေက ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေသော မြဲတည်ကို တစ်ချက်ကြည့်၍ လှမ်းပြောလိုက်ကာ ပြီးစီးသွားသော သူမ၏အပြာနုရောင်ခန်းဆီးစလေးကို ဖြန့်ကြည့်နေသည်။ထိုစဉ်
" မြဲတည်ရေ "
သိန်းတန်၏ အသံအောအောက ဟိန်းလာကာ ဂွမ်းအနွေးထည် တစ်ထည်ကို၀တ်လာသော သိန်းတန်ကာ လက်ထဲတွင် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်လျှက် ၀င်လာသည်။
" မောင်သိန်းတန်လာလေ ထိုင် "
" ဟုတ်ကဲ့ အန်တီ "
သိန်းတန်ရောက်လာ၍လား ချုပ်လက်စ ခန်းဆီးကို တပ်ဆင်ဖို့ပဲလားမသိ မေမေက အိမ်ရှေ့တံခါးဆီ ထသွားသည်။
သိန်းတန်က သူ၏လက်ထဲက စာအုပ်ကို မြဲတည်ဆီကမ်းပေးလာကာ
" အစ်ကိုသ၀ဏ်က ပေးခိုင်းတာ ။ မင်းဆီက ငှားထားတာတဲ့ "
တက္ကသိုလ်တင်မြင့်၏ ၀တ္တုတစ်အုပ်ဖြစ်ကာ ထိုစာအုပ်သည် မြဲတည်စာအုပ် ဘယ်တုန်းကမှ မဟုတ်ခဲ့ပါချေ။ သေသပ်စွာ ချုပ်ထားသော ကြည်ပြာရောင် စာအုပ်အဖုံးက ဆက်သ၀ဏ်၏ စာအုပ် ပါပင်။
သို့သော် မြဲတည် ထိုစာအုပ်ကို ကောက်ယူပြီး ရင်ခွင်ထဲ ပွေ့ထားလိုက်သည်။ ခနမျှ သိန်းတန် က စကားစမြည်ပြောကာ မှောင်ရိပ်သမ်းလာတော့ နှုတ်ဆက်ကာပင် ပြန်သွား၏။
