For Unicode
" သ၀ဏ် ဒီနေ့ စစ်ကိုင်းပြန်မှာလားဟင် "
စာရေးစားပွဲ ခုံပေါ်ကို လက်လေးထောက်ကာ မေးလာတဲ့ ခိုင်မြဲသစ္စာကို သ၀ဏ်က တစ်ချက်ကြည့်ကာ အင်း ဟု ဖြေသည်။
သောကြာနေ့ညနေတိုင်း စစ်ကိုင်းကို ပြန်တတ်သော သ၀ဏ့်အကြောင်းက နာမည်ကြီးပင်။
" ခိုင်လဲ လမ်းကြုံလေးလိုက်ချင်လို့။ ဒီပိတ်ရက် အိမ်ပြန်လာမယ်ပြောထားလို့လေ ရမလားဟင်"
" ရတယ် ကျောင်းဆင်းရင် စောင့်နေလိုက်"
သ၀ဏ်က နားထင်မှာ လက်လေးထောက်ပြီး ပုံနှိပ်ကိုအကြည့်မပျက်ပြန်ဖြေသည်။ ချောမွေ့သန့်ရှင်းသော မျက်နှာနှင့် သွေးကြောစိမ်းလေးများ ယှက်သမ်းနေသော လက်ဖျံတစ်လျှောက်ဟာ ရင်ခုန်ချင်ဖွယ်အတိပါပင်။
ခိုင် သူမဘာသာ အတွေးလေးများဖြင့် ပြုံးကာ အတန်းရှိရာ ပြန်လာခဲ့သည်။ သ၀ဏ့်ကို စိတ်၀င်စားသူ မိန်းကလေးတစ်ချို့က အကဲခတ်နေတာကိုသိတာကြောင့် မျက်နှာလေးကို မော်ချီကာ ဆံပင်လေးကို သပ်လိုက်၏။
ညနေသ၀ဏ့်ကား နဲ့ ပြန်လိုက်တာများတွေ့ရင် သူတို့ဘယ်လိုဖြစ်သွားကြမလဲ ဆိုတာ ခိုင် သိချင်စမ်းပါတော့၏။
.
.
.
.
.
မြဲတည်သည် ညနေကမှ အသစ်စက်စက် ငှားလာခဲ့သော ဂမ္ဘီရလောက မဂ္ဂဇင်း တစ်အုပ်ကို ဖတ်နေရာကနေ တမာပန်း ရနံ့တို့ လေအဝှေ့မှာ ပါလာတာကြောင့် ခေါင်းကို မော့ကာ ရှူရှိုက်လိုက်သည်။
ထိုအခါမှ ညနေဆည်းဆာ၏အလှကိုပါ သတိထားမိသွားရကာ ခနမျှ ငေးကြည့်နေမိသည်။
ထို့နောက် စာအုပ်ကို ပြန်ကာ အာရုံစိုက်ကာ ဖတ်နေစဉ် ကားစက်ရပ်သံ ကြောင့် ရင်ထဲ ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားကာ အမြန်ပင်ထရပ်လိုက်မိ၏။
သူတွေးသည့်အတိုင်း ထိုကားမှာ ဆက်သ၀ဏ်၏ ကားပါပင်။ သင်္ကြန်ပြီး နောက် ကျောင်းတွေပြန်ဖွင့်တော့ အရင်လောက် မတွေ့ရတော့သော်လည်း တွေ့တိုင်း မထိတထိစနေသည့် ဒီလူကို မြဲတည် ရင်မဆိုင်ချင်။
စာအုပ်လေးကို အမြန်ကောက်ယူကာ အိမ်ထဲပြန်၀င်တော့မည်အပြု
