For Unicode
နှင်းတွေသိပ်သည်းနေသော ညချမ်းမျိုးသည် တစ်ကိုယ်တည်းနေထိုင်ရန် အတွက် အရမ်းကို အထီးကျန်လွန်းလှသည်။
ဆက်သ၀ဏ်ရဲ့ မိဘတွေ ဆေးခန်းပိတ်ပြီး ရန်ကုန်ကို သွားကြတာ ကိုသိတော့ မြဲတည်မှာ အလွန်ပင်ကျယ်လွန်းကြီးလွန်းသည့် အိမ်ကြီးထဲတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေမည့် ချစ်ရသူကို တွေးကာ အိပ်မပျော်နိုင်တော့။
အသံလေးကြားရအောင်ကလည်း သူ့ဆီမှာ အိမ်ဖုန်းကလွဲ၍ နှစ်ကိုယ်ကြား တီးတိုးပြောစရာ ဟန်းဖုန်း လည်း မရှိပါ။
နဂိုကတည်းက ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲ ဖြစ်စေ၊ အပြင်ကရိကထဖြစ်စေ လုပ်ခဲ လှသော မိသားစုမို့ သည်လိုအအေးကဲသော ညမျိုးဆို မေမေတို့က 8နာရီ သတင်းနားထောင်ပြီးတာနဲ့ ၀င်အိပ်နေကြပြီ ။
မြဲတည်သည် ခြေသံဖော့ကာ အိမ်အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာခဲ့လိုက်ပြီး သော့ခတ်မထားသော ခြံတံခါးလေးကို ခပ်ဖွဖွ တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။
9နာရီ ထိုးဖို့ ဆယ်မိနစ်လောက်ပင်လိုသေးသော်ငြား တစ်ရပ်ကွက်လုံးတိတ်ဆိတ်နေကာ အိမ်ဈေးဆိုင် တစ်ချို့ကတော့ တံခါးတစ်၀က်ပိတ်ကာ ဖွင့်ထားပေးသေးသည်။
မြဲတည်သည် လျှောက်နေရင်းကနေ လှည့်ပြန်ဖို့ ခနခန တွေးမိသော်လည်း နောက်ဆုံးတော့ ဆက်သ၀ဏ် တို့ အိမ်ကြီးရှေ့ပဲ ရောက်လာတော့၏။
လူခေါ်ဘဲလ်တီးရမှာကို ရှက်ရွံ့သလို၊ ကြောက်နေသလို ဖြစ်နေသော မြဲတည်သည် ထိုခြံတံခါးရှေ့မှာ ငြိမ်ငြိမ်လေးအကြာကြီးရပ်နေမိသည်။
တံခါးလာဖွင့်သူက အန်တီမြ ဖြစ်နေခဲ့ရင် သူဘယ်လိုပြောရမည်လဲပင်မစဉ်းစားခဲ့ရ။
ဘေးအိမ်တွေက ကြားပြီး ထွက်ကြည့်မှာလည်း ကြောက်သည်။
" အရူးလိုပဲ "
နောက်ဆုံး မြဲတည် တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေရင်းကနေ အိမ်ကိုပဲ ပြန်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီး လာရာလမ်းအတိုင်း လှည့်ပြန်ခဲ့လိုက်၏။
" ခိုင် "
သူ အနည်းငယ်မျှပဲ ခြေလှမ်းရသေးသည် ထိုအိမ်ကြီး၏ ၀ရန်တာမှ ဆက်သ၀ဏ်သည် ထွက်လာကာ အတည်ပြုသလိုလှမ်းခေါ်သည်။
