For Unicode
သင်္ကြန်အကျနေ့။
မြဲတည်သည် အဝါနုရောင် တီရှပ်တစ်ထည်နှင့် ဂျင်းအနက်ရောင်အသစ်တစ်ထည်ကို ၀တ်ထားပြီး ယောင်္ကျားလေးစီးကွင်းထိုးဖိနပ်အမည်းတစ်ထည်ကို ချ၀တ်လိုက်သည်။
မေမေကတော့ လည်မှာကို သိပ်မကြိုက်သလို ပုံပြကာ မနက်စာပင် ပြင်ပေးမထားပါ။ ထို့ကြောင့် မြဲတည်လဲ အိမ်မှာ ဟိုသွား ဒီသွား လုပ်ပြမနေတော့ပဲ သိန်းတန်တို့အိမ်ရှိရာပဲ ကူးလာခဲ့လိုက်၏။
သိန်းတန်၏အိမ်တွင်တော့ ဒေဝါအောင်နှင့် လင်းလက်က အခန့်သားရောက်နေပြီ ဖြစ်ကာ မြဲတည် လာတာကိုမြင်တော့ လက်လှမ်းပြရင်း ပါးစပ်ကလဲ ပေါက်ကရတွေ လျှောက်အော်နေ၏။
အိမ်ထဲရောက်မှ ကောင်လေးနှစ်ယောက်နဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကို ထပ်တွေ့လိုက်ရတာကြောင့် မြဲတည် ရယ်ရမလို တည်ရမလို မျက်နှာပေးဖြင့် ကြည့်နေမိရာ သိန်းတန်က သဘောပေါက်စွာပင်၀င်၍
" ဈေးလမ်းက ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်နဲ့ သူတို့ သူငယ်ချင်း ။ လူနည်းနေလို့လေကွာ "
ဟု ဖြေရှင်းပေးလာ၏။ မြဲတည်သည် အပေါင်းအသင်းစုံလွန်းလှသော သိန်းတန်ကိုခေါင်းညိမ့်ပြလိုက်ကာ ဒေဝါအောင်နှိုက်စားနေသော ကွတ်ကီးလေးကို ကောက်ယူကာ ဝါးလိုက်၏။
" ဟာ နာနတ်သီးအရသာကြီး "
" မင်းက အပြောမှ မစောင့်ပဲ "
ဒေဝါအောင်က ရေဗူးကမ်းပေးလာ၍ မြဲတည် အမြန်သောက်ကာ ခံတွင်းရှင်းလိုက်ရသည်။ သူမကြိုက်ဆုံးသော အသီးမှာ နာနတ်သီးဖြစ်ကြောင်း မြဲတည်နှင့် ရင်းနှီးသည့်သူတိုင်း သိကြ၏။
ထိုစဉ် ဒေဝါအောင်တို့ အဆောင်မှ အစ်ကိုကြီးနှစ်ယောက်လဲ ရောက်လာပြီ ဖြစ်ကာ လက်ထဲတွင်တော့ ရူဘီ စီးကရက်ဗူးကိုင်ထားတာကို မြဲတည် မြင်ဖြစ်အောင်မြင်လိုက်ရသေးသည်။
သိန်းတန်တို့မိဘတွေက ဘာမှမပြောသလို ၊မေးမြန်းခြင်းလဲ မရှိ၍ တော်သေးသည် ပြောရမှာပင်။
ထိုစဉ် ကားဟွန်း တီးသံ ကြောင့် သူတို့တွေအကုန် လှုပ်ရှားသွားကြကာ အိမ်ပြင်ကိုထွက်တော့ အနီအဝါစပ် ဂျစ်ကား လေးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
