[ edited ] O46

259 37 10
                                        

ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤ  ❝ JADI KAMU berdua ni nak ke Teratak Madina?” soal wanita itu.

Serentak Ziyad dan Raiz mengangguk.

“Oh, kalau macam tu esok makcik boleh tunjukan jalan.”

“Terima kasih, makcik. Boleh saya tahu dekat mana hotel yang terdekat? Kami berdua nak menginap untuk malam ni.” soal Raiz.

“Eh, tak payah. Kamu menginap je dekat rumah makcik. Nanti makcik sediakan bilik untuk kamu berdua.” pelawa wanita berambut paras pinggang itu.

“Tak menyusahkan makcik ke?” soal Raiz lagi.

“Tak adalah. Makcik dah lama tak didatangi tetamu macam ni. Kamu berdua ni nama apa?”

“Raiz Imanuel, makcik. Boleh panggil Raiz saja.” ujar Raiz. Lelaki itu mengukir senyuman kecil buat wanita paruh baya itu.

Handsome betul nama. Macam orangnya. Yang sebelah ni namanya apa?”

“Ziyad tapi makcik boleh panggil Yad je.” jawab Ziyad. Segaris senyuman terukir pada wajah lelaki itu.

Air muka wanita paruh baya itu berubah. Senyuman yang merekah tadi mulai pudar, “Umur kamu berapa?”

“Tahun ni 25 tahun.”

Lagi - lagi air muka wanita itu berubah. Wajah Ziyad ditatap tidak percaya.

“Nama makcik apa?” soal Ziyad. Saja mahu memastikan sesuatu.

“An - Nisa.”

Ziyad menguntumkan senyuman buat wanita bernama An - Nisa itu, “Cantiknya nama, makcik. Sama macam tuannya.”

Pap!

Bahu Ziyad dipukul oleh Raiz. Lelaki itu menjenggilkan matanya pada Ziyad. Dengan orang tua pun dia mahu menggatal.

“Yad ni memang gatal sikit, makcik. Jangan dilayankan sangat dia ni. Nanti makin menjadi - jadi gatal dia.” sarkastik Raiz menuturkan ayatnya.

“Eh, tak apa. Makcik okay je. Lagipun tak akanlah Yad nak try makcik yang dah tua ni. Eh, janganlah panggil makcik. Panggil ibu.”

Raiz dan Ziyad saling bertukar pandangan. Senyuman manis terukir pada Ziyad, “Baik, ibu.”

“Bila tengok kamu berdua ni, ibu jadi teringat dekat anak ibu.” gumam Nisa. Helaian kain terakhir dilipat lalu ditolak ke tepi.

“Kalau Iz boleh tahu, siapa nama anak ibu itu?” Raiz menyoal.

Segaris senyuman terukir pada wajah Nisa, “Ziyad Nufael.”

“Mana anak ibu tu sekarang?” soal Raiz lagi.

”Entahlah, ibu pun tak tahu. Sebenarnya ibu berdosa sangat dengan anak lelaki ibu tu. Kalaulah suatu hari nanti Allah kabulkan doa ibu untuk jumpa dengan dia... ibu nak sangat minta maaf pada dia.” luah wanita paruh baya itu.

Senyuman hampa menghiasi wajah wanita itu. Dia mengeluh kecil. Riak kesal sungguh kelihatan pada wajah An - Nisa.

Ibu... Allah dah kabulkan doa ibu.

ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤ

KERETA BERJENAMA Honda Civic itu berhenti di hadapan sebuah banglo mewah dua tingkat. Mereka akhirnya tiba ke destinasi awal mereka.

“Dekat sinilah Teratak Madina tu. Yad cari nak cari siapa dekat sini?” soal Nisa.

Bintangku [ edited ]Tempat di mana cerita hidup. Terokai sekarang