මමයි විභාවියයි මූනට මූන බලන් ඉන්නවා.ආනා අපිට එහා පැත්තෙ ඉන්නේ අහක බලාගෙන.
"මේ අයිසේ"
"ආනා උබට කියන්නේ"
මට හිනත් යන්න එනවා.
"ඇහෙනවා.ඇයි"
"තමුසෙ මගෙ පස්සෙන් ආවට මං තමුසෙට කැමති වෙන්නෙ නෑ"
"ඉතිම් එපා.අනික කව්ද තමුසෙගෙ පස්සෙන් ආවේ"
ආනා කියලා දැම්මේ කිසි ගානක් නැතුව.හුත්තෝ පුතේ උබ නම් ගම කාගන්නවා.
"කේත් මං යනවා.නල්ලමලේ යාළුවා එක්ක එන එකයි ඇත්තේ"
විභාවි ගියේ මට ඇහැකුත් ගහගෙන.ඒකි යනකන් ඉඳලා ආනා දිහාවට හැරෙද්දි උගෙ මූන ස්ටිකරයක් වගේ.
"අනේ පකෝ.කියන්න එපැයි ඒකි සර්ගෙ නංගි කියලා"
"කොහොමද දිව්යාංගනාවගේ කට"
"අනේ පලයං යන්න"
"මං ඉතිම් අදනෙ දැක්කේ.තෝ මාස ගානක් ට්රයි කරේ නමවත් දන්නෙ නැතුවද?"
"ඔව්.ඒක හොයන්න වෙලාවක් සෙට් වුනෙ නෑ.මේකි දැක්කේ එදා මාතලෙ යන ගමන්.පෙරේදනෙ ආවේ"
"ඉදා වරකො.මං කියන්නම් උබට ඒකි ගැන"
මං කීවේ ආනාගෙ කරට අතකුත් දාගෙන.
හතට විතර මං වලව්වට ගියේ හොම්බ දාලා අරූව බලලා යනවා කියලා හිතාගෙන.මං යද්දි අම්මා කෑම මේසෙට අරින් හින්දා මං ඒකට පොඩි සප් එකක් දුන්නා.ආග්රයා කොල්ලත් අරන් කුස්සියට ආපු වෙලේ අම්මා එහෙ මෙහෙ වෙනකම් ඉඳලා මං පොඩි එකාව වඩා ගත්තා.
චුට්ටා මාව හොඳට අඳුරනවා දැන්.මගෙ නහය අස්සෙ උගෙ චූටි ඇඟිල්ලක් ඔබ ඔබ කොල්ලා මගෙ මූන බදාගන්නවා.
"අද හවස ගියා ආනව හම්බෙන්න"
"මිනුරව දැක්කෙ නෑ කාලෙකින්.එන්න කියන්නකෝ මේ පැත්තේ"
"උදාරයි උදාරයි.මං කියන්නම්කො ඇවිත් යන්න කියලා"
මට හිනත් ගියා.ආග්රයා දන්නවනම් දෙන්නටම නෙළනවා.
සුදු අක්කා කුස්සියට ආවේ ඒ වෙලාවෙම වගේ.
"අහ්..මෙයානේ.ආග්ර අර කැවිළි ටිකක් දාලා දෙන්නකො මල්ලිට අරන් යන්න ඔහොම්ම.මං බත් එකක් බැඳලා දෙන්නම්"
සුදු අක්කා කීවේ ලන්ච්ෂීට් තෝර තෝර.මහ වුන් දන්නවනම් වහ කයි.
සුදු අක්කා අලි බත් එකක් ගැටගහලා දුන්නා.
"මෙච්චර මොකාටද.මං විතරයි ඉන්නේ."
"ඕකෙ බත් අඩුයි.ව්යංජන තියෙන්නේ.මේ ටිකත් එක්කම ගිහින් කන්න.බුලත් කොළයක් වත් අරන් යන්න මහසෝනාවත් ගහයි"
YOU ARE READING
ආග්ර
Romance"ආග්ර,මොකක්ද මේ දැනෙන හැඟීම?" "මම දන්නෙ නැහැ කේත්.ඒත් මං හැඟීමට ගොඩක් ආදරෙයි".....
