part -37(Zawgi)

30 0 0
                                        

👑ေမာင့္အရွင္

#အပိုင္း(၃၇)

" ဒါမဟုတ္ လာၿပီးသြားၿပီလား..ငါ
အိပ္ေနလို႔လား.."

အေတြးမ်ားစြာ သိခ်င္စိတ္ေတြကို ထိမ္းမနိုင္စြာပင္
သူ ေအာက္ထပ္ကို စိတ္လႈပ္ရွားစြာျဖင့္ ဆင္းလာခဲ့သည္။

ရင္ဘတ္ တစ္ခုလုံးဟာလည္း မခုန္စဖူး တဒုန္းဒန္းနဲ႕ ခုန္‌ေနသည့္အျပင္ စိတ္လႈပ္ရွားလြန္းလို႔ နဖူးေပၚ၌လည္း ေခြၽးစေတြပင္ ထြက္လာေခ်ၿပီ..။

ကိုယ့္ကိုေတြ႕သြားရင္ ဒီလူႀကီး ဘယ္လို တုံ႕ျပန္မလဲ..။
ေဘဘီေလး အေၾကာင္းကိုဘဲ တန္းေမးမလား..။

လူႀကီးေတြေရွ႕မွာ ကိုယ့္ကိုဘဲ ေျပးဖက္မွာလည္း စိုးရေသးသည္။

ဒီလူက ေျပာလို႔ရတာမဟုတ္ဘူး..။ သူလုပ္ခ်င္ၿပီဆို ဘယ္သူ႕ကိုမွ မ်က္ႏွာမေထာက္တတ္တဲ့ အခ်က္က
သူတို႔ႏွစ္‌လုံး တူသည္မဟုတ္လား..။

"........."

ရင္ခုန္ျခင္းမ်ားစြာျဖင့္ ထြက္လာသည့္ ေျခလွမ္းေတြဟာ
ေလွကား တစ္ထစ္ဆီတိုင္းကို ဆင္းနိုင္ဖို႔ မနည္း အားယူရသည္။

* ငါ့ဘက္က ခု လို လုပ္တာ အိုဗာမ်ား ျဖစ္ေနမလား..*

ႏွေးေကြးလွသည့္ ေျခလွမ္းေတြဟာ..ထို အေတြးေၾကာင့္ ႐ုတ္တရက္ ရပ္တန႔္သြားျပန္သည္။

အမွန္ေျပာရရင္ေတာ့ သူ႕ကို တကယ္ ေတြ႕ခ်င္ၿပီ..။
သူ႕ဆီက ေခါင္းေလးပုတ္ၿပီး ခ်ီးမြမ္းစကားဆိုသံလည္း
ၾကားခ်င္ပါၿပီ.. .။

"........"

" ဒါဆို..ကြၽန္မ ျပန္ေတာ့မယ္..အန္ကယ္တို႔ ..
အန္တီတို႔.."

" ခဏေနပါအုံး..ပို႔ေပးမယ္ေလ..ဒါမဟုတ္ရင္လည္း မနက္က်မွ ျပန္ပါလားကြယ္.."
" ဟုတ္တယ္ မမျမတ္!!"

"တမ်ိဴးေတာ့ မထင္ပါနဲ႕..အိမ္က မိဘေတြ စိုးရိမ္ေနမွာ
စိုးလို႔..ေသာ္ေသာ္ရယ္.."

"......."

တစ္ဖက္နဲ႕ တစ္ဖက္ လြန္ဆြဲေနခ်ိန္ နားထဲ ျဖတ္ခနဲဝင္လာသည့္ အသံတစ္ခုဟာ..သူရင္း‌နီးေနသည္။
အသံရွင္ ဘယ္သူမွန္းလဲ..သူသိႏွင့္ေနသလို..။

ဒါဆို..ဒါဆို..ခရီးထြက္တယ္ဆိုတာ..တစ္ခ်ိန္လုံး..။

ေမာင္"ေျခလွမ္းေတြ ေလွးကားထစ္ တစ္ခုစီတိုင္း
ကို ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး ဧည့္ခန္းထဲ ေရာက္သြားသည္က ျမန္ဆန္လွသည္။

👑မောင့် အရှင် Where stories live. Discover now