Kitchen by banana Yoshimoto
မီးဖိုချောင်ထဲက လရိပ် - မောင်ဒေး (မြန်မာပြန်)
ကိုယ့်အတွက်တော့ ဘနားနားယိုရှီမိုတို ရဲ့ စာတွေ လောက်စိတ်ကို ဖြေသိမ့်နိုင်တာ မဖတ်ဖူးဘူး ပြောရမယ်။ Kitchen ရော Dead-end memories ရော ကိုယ့်ကို ကောင်းကောင်းကြီးလွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့
တာ။ အခုတခါ ပြောချင်တာကတော့ Kitchen စာအုပ်ထဲက ဒုတိယ ဝတ္ထုလတ် ဖြစ်တဲ့ လရိပ် ပဲ။ အင်္ဂလိပ်နာမည်ကတော့ Moonlight Shadow.
မီးဖိုချောင် ကို ဖတ်ဖူးပြီးရင် လရိပ် ကိုဖတ်ရတာ
က သိပ်ပြီးထူးဆန်းထွေပြားမနေတော့ဘူး။ ယိုရှီမိုတိုရဲ့အထာ၊ သူ့ဝတ္ထုတွေမှာ ဘာကို မျှော်လင့်လို့ရမလဲဆိုတာ သိနေပြီလေ။ ကြေကွဲဝမ်းနည်းရမှု ကို သူ့ဇာတ်ကောင်တွေကိုင်တွယ်သွားပုံက နူးညံ့
တယ်၊ ရိုးရှင်းတယ်၊ သိမ်မွေ့တယ်၊ ပြီးတော့ ကိုယ်
ပါအတူတူလိုက်ခံစားကြည့်လို့ရတယ်။
လရိပ် ဝတ္ထုကလည်း မီးဖိုချောင်လိုပဲ။ ကိုယ့်အနီးကပ်ဆုံးလူတွေဆီမှာ သေခြင်းတရားရောက်
လာတဲ့အခါ ကျန်ရစ်သူတွေ ဘယ်လိုဆက်လက်
ရှင်သန်ကြမလဲ။
ဆာဆုကီကတော့ လေးနှစ်တာတွဲလာတဲ့ရည်းစား
သေဆုံးသွားလို့ နေ့စဉ်နေ့တိုင်းပင်ပန်းနာကျင်နေ
ရတဲ့ အသက် ၂၀ အရွယ် မိန်းကလေးပဲ။ သူ့ရည်းစား ဟီတိုရှီနဲ့သူက အထက်တန်းကျောင်းမှာ
ကြိုက်ခဲ့ကြတာ။ ဝေးနေကြရင်တောင် ဟီတိုရှီရဲ့
အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိတဲ့ထိ ချစ်ခဲ့ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လလောက်ကတော့ ဟီတိုရှီ က ယာဉ်မတော်တဆမှုတစ်ခုနဲ့ ကွယ်လွန်သွားခဲ့တယ်။ နှုတ်ဆက်ခွင့်လေးတောင် မရလိုက်ဘူး။
သာမန်နေ့ရက်တစ်ရက်၊ သာမန်နေရာတစ်ခု၊ သာမန်အချိန်တစ်ခုလို့သူထင်ထားခဲ့တာတွေက အခုတော့ အဲဒီလောက်မရိုးရှင်းတော့ဘူးလေ။ ဒါက ဟီတိုရှီ ကွယ်လွန်သွားတဲ့နေ့၊ ဒါက ဟီတိုရှီ
နောက်ဆုံးထွက်သက်ရှိခဲ့တဲ့နေရာ၊ ဒါက ဟီတိုရှီ
မျက်လုံးမှိတ်သွားချိန်။ ဆာဆုကီ အတွက်တော့ နေ့ရက်တိုင်းဟာ ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ငရဲပဲ။ အိပ်
ရာကနေ နိုးလာမှာကိုကြောက်ရလွန်းလို့ နိုးလာချိန်မှာ ဆာဆုကီက မြစ်ကမ်းကူးတံတားနားထိ အပြေးလေ့ကျင့်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဒါကပဲ သူ့နာကျင်မှု
ကို ရှောင်ထွက်နည်းတစ်ခုပေါ့။ ဒီတံတားဟာ သူနဲ့ ဟီတိုရှီ တို့ ချိန်းတွေ့နေကြနေရာ။ ဟီတိုရှီက မြစ်
တစ်ဖက်ကမ်းမှာနေတယ်လေ။ ဒါကြောင့်မို့ ဒီနေရာကို သူရစ်ဝဲနေတာပဲ။
KAMU SEDANG MEMBACA
Random Thoughts on BOOKS
Nonfiksiဖတ်မိတဲ့ စာအုပ်တွေကို ဖတ်ညွှန်းရေးထားတဲ့အပြင် စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းမယ်ထင်တာလေးတွေ လည်း မျှဝေချင်ပါတယ်။
