☆☆☆
"Sessiz ol..."
Ne olduğunu bile anlamadan ağzıma kapanan bir çift el yüzünden korkarak çırpınmaya başladım. Az önce söylediği şeyi bile anlamamıştım. Bağırmaya çalışıyordum ama sesim öyle boğuk çıkıyordu ki kimsenin duyacağını sanmıyordum. Bir yandan da elinden kurtulmaya çalışıyordum ama beni öyle sıkı tutuyordu ki bir türlü kurtulamıyordum. Kimdi bu ne istiyordu benden diye düşünürken Beni anı bir şekilde duvar'a doğru çekince korkarak gözlerimi kapattım.
"Sakin ol. Benim..."ama bu ses Bulut'un sesiydi. Gözlerimi anında açarken Bulut karşımdaydı. Eli hala ağzımdaydı. Ve gözlerimin içine bakıyordu. Gecenin karanlığında sadece ufak bir ışık aydınlatıyordu ortamı. Bulut sakinleştiğimi anlayacak ki elini çekti.
"Ne oluyor?"dememe kalmadan Bulut susmam için işaret yaptı. Etrafa gözlerini gezdirerek tekrar bana baktı.
"Sessiz ol. Evde birileri var"dediğinde bir ses duyuldu. Bulut hemen beni kendiyle beraber duvarın arkasına iyice aldı. Burası fazla dardı. Nerdeyse Bulut'a yapışmış gibiydim. Hala ne olduğunu anlamadan Bulut' a bakarken odanın kapısından iki tane yüzü maskeli adam çıktı. Ellerinde küçük bir el feneriyle etrafa bakınıyorlardı.
"Nerden bulucaz onu"dediğinde Bulut dikkatlice onları dinlemeye başladı.
"Sessiz olsana. Ayrıca nerden bileyim ben kızın odası nerde"derken Bulut bana Bakmaya başladı. Bunlar benden mi bahsediyorlardı?Ama neden?
"Şuraya da bakalım..."onlar diğer taraftaki odaya girerken. Bulut'ta duvarın arkasından çıktı. Bende çıkınca Bulut sessizce bir adım atarak bana baktı.
"Yukarı odama çık hemen"dediginde gitmem için bekledi. Ama nasıl gidecektim. Ya orda da varsa. Bulut gitmedigimi fark edince eliyle git işareti yaparak."Hadi..."diye bağırdı. Ama gidemezdim. Şu an çok korkuyordum. Onlar benim için gelmişlerdi. Bir yere gidemezdim. Bilmiyorum ama onun yanında kendimi güvende hissediyordum.
"Hayır ben gidemen. Korkuyorum..."dediğimde gözlerinin içine baktım. Lütfen yanında kalmama izin versin. Ben ne yapıcağımı bilmiyorum. O adamlar kim bilmiyorum. Neden benim için geldiler bilmiyorum. Bulut düşünür gibi yaptı ve sessizce fısıldadı.
"Arkamda kal..."dediğinde onu sessizce takip etmeye başladım. Bulut adımları yavaş ve ses çıkarmadan atarken. Bende aynı şekilde onu takip ediyordum. Bulut en sonunda sessizce kapıyı araladı. Ve o aradan onları izledi. İçerde sadece boş bir yatak vardı. Sanırım burası misafir odalarından biriydi. İçerde birbirleriyle fısıldarken. Bulut bana doğru döndü."Burda kal..."dediğinde başımla onayladım. Bulut daha sonra ışığı açıp içeri girdi. Bulut'u karşılarında görünce şok olmuş bir şekilde ona baktılar."KİMSİNİZ... Ve Evimde Ne İşiniz var"diyerek karşılarında durdu.
Maskeli iki adam ise birbirine bakıp Bulut'a doğru yürümeye başladılar. Aralarından biri yumruk atınca Bulut hemen geriye doğru çekildi. Onları kapının arasından izlerken acaba yardım edebilir miyim diye düşünüyordum. İki adam da Bulut'a saldırmaya devam ederken Bulut onları sert bir şekilde yumruk atarak uzaklaştırıyordu. Daha sonra Bulut bir adamla boğuşurken arkadan biri Bulut'a vurmak için hareket ediyordu. Hemen kapıyı açıp.
"Dikkat et..."diye bağırırken Bulut arkasındaki adamı öne doğru savurdu. Bulut dahil iki maskeli adam da bana bakarken aralarından biri Bulut'un karnına tekme atmıştı. Bir digeri ise yanıma doğru haraket edince korkarak Bulut'a baktım. Bulut ona tekme atan adama kafa atıp üzerime doğru gelen adamı durdurdu. Aralarından biri sinirlenerek silahını çıkardı.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
VARLIĞIMI HİSSET
Teen Fiction☆☆☆☆☆ Babam kötü bir adamdı. Hep hikayelerde okurdum. Benim de başıma geldi. Babam beni de sattı... BULUT DEMİR'di ismi. Bakışları , ismi Adeta aklıma kazındı. Sert bakışları insanı delip geçiyordu. Ondan çok korkmuştum. Ama artık...
