MaidenSeries:Love In Sadness

Chapter7

Pumunta sa ospital si Jonas upang bisitahin ang kasintahan niya.
Nang makapasok siya sa isang kwarto, linapitan kaagad siya ng tiyahin nito.

"Kamusta na po siya?"

Pagkakamusta niya sa tiyahin ng kasintahan.

"Sakaniya mo dapat tinatanong iyan."

Sabi ng matanda at pinat pa ang balikat ng lalaki.

"Siya at bibili muna ako ng makakain."

Sabay tungo nito sa pintuan at lumabas.

Nang wala na ang ginang, dahan-dahan naman naglakad si Jonas patungo sa kama ng kasintahan kung saan nakaharap sa glass wall ng hospital building.

Kung saan tanaw ang malawak na kalangitan at mga nagtataasang gusali.

He placed the fruits he bought in the table then sat on a chair beside her bed.

Inayos-ayos niya ang kumot nito saka ngumiti sa walang malay at nakaratay na girlfriend.

He reach for her hand and hold it with his bare hands, leaning his elbows on the bed.

"Kumusta kana?"

May ngiti sa mga labing pagkakatanong niya rito.

"Siguro nagtatampo kana sakin dahil madalang nalang kita nabibisita."

He touched her face with his right palm and smile.

"Alam mo ba, tulad ng ipinangako ko sayo, I learned to manage the gallery. Pero hindi mo naman sinabi na matatagalan ng limang taon ang pagkawala mo."

A tear fall from his eye.

"Sammie... bumalik kana. Na-mimiss na kita."

Hindi na niya napigilan ang sunod-sunod na pagpatak ng luha at hinalikan sa noo ang babaeng minahal at patuloy niyang minamahal.

Nasa harapan ng gallery ngayon si Miko at babawiin ang painting niya tulad ng ini-utos sakaniya ni Kilua, pero hindi talaga iyon ang plano niya.

Nang makapasok siya sa building ay mabilis siyang tumungo sa backdoor ng building at pumunta sa clinic ni doctor Jonas.

"Ano pong kailangan nila?"

Tanong ng assistant ng doktor.

"Pwede ko bang makita si Dr. Jonas?" Miko

"Sorry po Ma'am. Pero wala po dito ngayon si Doctor Jonas. Out of the country po siya ngayon, may appointment po ba kayo sakaniya?"

Pag-explain ng nurse sakaniya.

"Salamat nalang." Miko

Bagsak ang mga balikat na lumakad paalis si Miko.

Sa opisina, tinawagan si Kilua ng isa sa mga bodyguard ng asawa niya at binalitang hindi nila makita ito.

Kaagad chineck ni Kilua ang location ni Miko at na-locate niya ito sa isang lugar.

Pumunta si Miko sa isang memorial garden kung saan ang ern ng mama niya. She placed a flower on it and smile a little bit.

"Mama, kumusta na po kayo? Siguro po, masaya na kayo kung nasaan man kayo ngayon."