MaidenSeries:Love In Sadness

Chapter10

Sa gitna ng kagubatan, sa maulap na gabi at malakas na buhos ng ulan.

Takbo, lingon sa likuran at muling tumakbo ang ginawa ni Miko habang yakap-yakap ang kaniyang bag.

Ilang beses man matumba at madulas ay hindi niya ininda para lang tuluyang makatakas at para hindi maisawalang bahala ang kaniyang plano.

Dahil narin sa madilim at malakas na ulan ay hindi naiwasan ni Miko ang magkamali ng hakbang kaya nadulas siya at nahulog sa mababaw na bangin.

Hindi niya giniit ang sakit ng katawan at nataranta bigla ng hindi niya makapa ang bag niya.

Sinubukan niyang bumalik sa itaas para kunin ang bag niya ng biglang may tumatawag sa pangalan niya.

"Miko!"

Mabilis yumuko si Miko ng nanlalaki ang mga mata.

Hindi siya magkakamali, boses iyon ng kaniyang asawa. Pero bakit? Pano siya nasundan nito dito sa gubat? Hindi kaya nasira ang plano niyang palabasin na patay na siya?

Nakaramdam siya ng matinding kaba dahil nasa malapit lang ito at sa isiping mahahanap siya nito. Nababahala siya na baka mapunta lang sa wala ang pinlano niyang makatakas.

"Miko! Nasaan ka?! Magpakita ka! Miko!"

Nakalampas na siya sa tinataguan ni Miko pero napabalik siya dahil may narinig siyang kaluskos mula sa bangin. Dumapa si Miko para hindi makita at nagtagumpay siya dahil muling nagpatuloy sa paghahanap si Kilua sa ibang direksyon ng gubat.

Nagpatuloy siya sa kaniyang pagtakas hanggang sa makarating sa kalsada kung saan konti lang ang dumadaan.

Sinubukan niyang pumara ng sasakyan pero walang tumigil at iniiwasan siya Hanggang sa pumagitna nalang siya at nakapikit ang mga matang hinarang ang kotse na parating.

Kaagad napapreno si Jonas dahil sa babaeng humarang sa kalsada.

Nakakunot pa ang noo niya habang inaaninag at kinikilala ang babae.

Si Miko naman ay napamulat ng mga mata at ganun din ang reaksiyon ng makilala si Joseph.

"Paki-usap, tulungan mo ako."

Turan niya sakaniyang isipan.

Nang pababa na si Kilua mula sa loob ng gubat ay siya namang pag-andar ng kotse ni Jonas at umalis sa lugar na iyon.

"Miko!"

Tawag niya sa pangalan ng asawa.

Nang nasa tabi na siya ng kalsada ay pabalik-balik ang lingon niya sa kaliwa't-kanan, nagbabakasakaling nasa malapit lang at makikita ang asawa.

"Miko!"

Hindi maaaring mawala sakaniya ang asawa niya. Hindi niya kaya. Mababaliw siya kapag hindi niya ito makakasama.

"Anong nangyari?"

Tanong ni Jonas habang nagmamaneho.

"Ang tanging paraan para matigil siya...ay ang palabasin ko na patay na ako. Kinakailangang mawala ako sa mundong ito kung saan naroroon siya. Hindi niya dapat ako mahanap."

Sabi ni Miko na siyang kinalingon ni Jonas at napansin ang malungkot na mga mata nito.

Nakikita niya ngayon ang sarili niya kay Miko. Pareho silang nalulungkot.