Chapter 52 - Conditions

180 4 0
                                        

******Chapter 52 - Conditions******

[ Note: Partially Edited ]

[ Silver's POV ]

"Okay! Okay! Pupunta na ako diyan! Hahanapan ko muna ng paraan para makatakas ako ng bahay! Bye!"

*toot* *toot* *toot*

"Wow! You really act good kuya Silver! Awesome!" masiglang pumalakpak si Akihiro sa tabi ko. Tinabi ko yung cellphone bago siya nilingon.

An evil grin showed in my lips. I haven't done anything difficult just to convince her to come but I managed to do so. I'm done with the first step.

"Of course, I am Silver Axel Lee at dahil hindi ka nag-ingay, give me five." nakipag-highfive ako kay Akihiro pagkatapos ay ginulo ko yung buhok niya. Jeez, ang dali niya talagang utuin. Sigurado ako nagmamadali na yung pumunta dito.

I almost fell off from the sofa as Aki's voice began to rang in my ears. Bigla kasi itong sumigaw habang turo-turo yung screen ng tv.

"Wow! I want to ride a horse! Kuya Silver, I want to ride a horse!" sigaw niya habang nakaturo doon sa palabas. His excitement is so obvious. Ang laki kasi ng ngiti nito habang nagpalipat-lipat ng tingin sa akin at dun sa tv.

"Walang horse dito," I answered which turned out to be a hurricane destroying his happiness. Nakikita ko ang mga mata nito na handa nang umiyak. Here we go again.

"Waaaaa! I want to ride a horse kuya!" pinagtatapon niya yung mga unan sa couch at paulit-ulit na sinasabi ang 'I want to ride a horse'. Tsk! He almost hit mom's 100K flower vase which she received from granny. Such a ravage kid!

"Aki, walang horse dito okay?" I said as I am trying to tell him the truth. We aren't raising that kind of animal in this noisy and polluted city!

"Then I will ride at your back like what dad usually do. I want to ride a horse!" hindi ko inasahan ang pagsampa nito sa likuran ko. He kept on insisting himself na lumambitin sa likuran ko. I can't untangle his arms encircling my neck!

"Aish! Aki, masakit ang katawan ko. I can't give you a piggy ride."

"Waaaaa! I want to ride a horse kuya! If you can't then give me a horse instead!" napabuntong hininga nalang ako dahil hindi malabong hindi ako mainis ng tuluyan sa kakulitan ng batang ito. I'm thinking of throwing this kid out of this house but a conscience of mine kept on scolding my rotted attitude toward kids.

Takte Nayomi, where in the earth are you now!? Pakiramdam ko magkakasugat na ako sa leeg dahil sa pagkukuyug ni Aki sa akin kaya kahit labag sa kalooban ko ay pagbibigyan ko nalang ang gusto niya.
I am now out of choice. Ayaw ko namang umiyak ito dahil hindi ako magaling magpatahan ng bata. Ni hindi ko nga alam kung paano mag-alaga.

Jeez, I am not wishing to become a horse ever since in my life.

"Yey! Thanks kuya! Tama nga ako, mabait ka. Ate Roxanne's lying!"aniya. Tumayo na ako habang nakapiggy-back ride siya sa likuran ko. Ramdam na ramdam ko ang kasiyahan niya dahil tawa ito ng tawa. Sa sobrang lakas ng tawa pakiramdam ko mabibingi ako ng isang oras.

"Woooo! Go horsie go!" he commanded as if I'm a freaking horse. He kept on pulling my hair and proving himself that he's a total disaster of the day. Fvck! I really want to curse!

"Aki! Stop pulling my hair!" utos ko habang inaalis yung kamay niyang hinihila ang buhok ko.

Sh!t, I really hate kids! May orphanage kayang makakatiis sa batang ito ng kahit tatlong araw lang? Because I really want to surrender this kid right away bago pa ako mawalan ng pasensya. He seemed like a Rio + Ven + Nathan + Naomi version of a kid.

No Chaos No Love ( Completed )Mga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon